Κριτική

Η Νηπιαγωγός

Από -

Πόσο μεγάλη είναι η απόσταση που χωρίζει την ενήλικη από την ανήλικη ζωή; Και κατά πόσο η δεύτερη μπορεί να μείνει αμόλυντη από τις ακυρώσεις και τα απραγματοποίητα όνειρα των μεγάλων; Η Σάρα Κολαντζέλο εισβάλλει με το ανεξάρτητο, χαμηλού προϋπολογισμού δράμα της στον κόσμο δύο ευαίσθητων ανθρώπων. Πρόκειται για μια μεσήλικη νηπιαγωγό, η οποία προσπαθεί να βρει νόημα στην τακτοποιημένη καθημερινότητά της μετά την ανατροφή των παιδιών της, και τον πεντάχρονο μαθητή της, ο οποίος μεγαλώνει με κάθε λογής νταντάδες που προσλαμβάνει ο πολυάσχολος πατέρας του. Ποιο είναι το μέσο για να εκφραστούν οι ανασφάλειές τους; Μα φυσικά η ποίηση...

Η Λίζα έχει ξεκινήσει να παρακολουθεί σεμινάρια ποίησης ως μια διέξοδο από το υπαρξιακό της άγχος. Όταν μια μέρα ο Τζίμι απαγγείλει δικά του ποιήματα, με λέξεις απλές αλλά γεμάτες νόημα, η αποπροσανατολισμένη νηπιαγωγός θα βρει νέο σκοπό στη ζωή της: να γίνει ο μέντορας που θα γαλουχήσει τον μικρό ποιητή, έτσι ώστε να αναπτύξει το αστείρευτο ταλέντο του. Τον ξυπνάει κατά τη διάρκεια του μεσημεριανού ύπνου για να κάνουν πνευματικούς περιπάτους, του μαθαίνει να κοιτάζει από διαφορετικές οπτικές την πεζή πραγματικότητα, ενώ πείθει τον πατέρα του να τον κρατάει μετά το σχολείο για να τον «διαπαιδαγωγήσει» κατάλληλα.

Πού σταματάει όμως ο ρόλος ενός πνευματικού καθοδηγητή και πού ξεκινούν οι εμμονές ενός καταπιεσμένου ενηλίκου; Αυτά τα ερωτήματα διερευνά η Κολαντζέλο στο διεισδυτικό ριμέικ του ομότιτλου ισραηλινού φιλμ που έγραψε και σκηνοθέτησε ο Ναντάβ Λαπίντ το 2014 (και το οποίο δεν έχει προβληθεί στις ελληνικές αίθουσες). Η «Νηπια­γωγός», η οποία απέσπασε το βραβείο σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ Σάντανς, λειτουργεί εξαιρετικά ως ένα ευφυές, χαμηλότονο δράμα, το οποίο προς το πικρό τέλος του φλερτάρει επιτυχημένα με το είδος του ψυχολογικού θρίλερ.

Σε αυτό συμβάλλει τα μέγιστα η Μάγκι Τζίλεγχαλ, σε έναν από τους κορυφαίους ρόλους της καριέρας της. Χρησιμοποιώντας μονάχα ερμηνευτικά ημιτόνια, η σαραντάχρονη ηθοποιός καταφέρνει, χωρίς νατουραλιστικές υπερβολές, να αποτυπώσει την ολίσθηση της πρωταγωνίστριας από την απογοήτευση στην πνευματική αστάθεια. Η μοναδική ερμηνεία της ισορροπεί πάνω σε αυτήν τη λεπτή γραμμή μέχρι το επώδυνο τέλος, δηλαδή τη σκληρή συνειδητοποίηση της άβολης πραγματικότητας· η οποία θέλει την προβολή των δικών της φιλοδοξιών πάνω στα ανήλικα υποκείμενα που την περιβάλλουν (τα δικά της παιδιά, ο «ποιητής» Τζίμι) να λειτουργεί κάποιες φορές λυτρωτικά για την ίδια, αλλά πάντοτε τραυματικά για τους άλλους... Αλλά μήπως αυτός δεν είναι ο ρόλος της πλειονότητας των ενηλίκων στον «προκρούστειο» κόσμο όπου μεγαλώνουν τα παιδιά τους;

ΗΠΑ. 2018. Διάρκεια: 96΄ Διανομή: SEVEN FILMS / STRADA FILMS.