Συνέντευξη

Η Μέι ελ-Τούκι γύρισε την πιο τολμηρή ταινία της χρονιάς

Από -

Μιλήσαμε με τη σκηνοθέτιδα της «Βασίλισσας της Καρδιάς» που ανατρέπει τις συμβατικές απεικονίσεις των οικογενειακών σχέσεων στο σινεμά.

Ο χαρακτήρας της Τρίνε Ντίρχολμ φέρεται σα να νιώθει πως μπορεί να τη γλιτώσει από οτιδήποτε κι αν κάνει. Είναι η πράξη εις βάρος του γιου του συζύγου της απόδειξη της ισχύος της;
Πιστεύω συμβαίνει το αντίθετο, ακριβώς επειδή έχει άγνοια κινδύνου προχωράει σε αυτήν την πράξη. Η σεξουαλική επιθυμία της και η υπαρξιακή μοναξιά την κυριεύουν και προτού καταλάβει τι συμβαίνει, τα πράγματα έχουν σοβαρέψει επικίνδυνα. Έχει όμως μια υπερδύναμη. Είναι ατρόμητη κι αυτό είναι στο τέλος που χρησιμοποιεί για να προστατέψει τον εαυτό της και ό,τι έχει απομείνει από την οικογένειά της.

Η Ντίρχολμ δίνει μια tour de force ερμηνεία. Είχε αναστολές ενσαρκώνοντας το ρόλο;
Έχουμε δουλέψει ξανά μαζί στο παρελθόν, επομένως γνωρίζαμε καλά η μία την άλλη. Οι δυο μας αναζητήσαμε τον κατάλληλο τρόπο να πάρουμε τις σωστές αποφάσεις για την ηρωίδα. Χρησιμοποιήσαμε την όποια αμφισημία υπήρχε στη συμπεριφορά της ως δομικό συστατικό του χαρακτήρα της. Η Τρίνε δίνει τα πάντα ενσαρκώνοντας αυτήν τη γυναίκα και για αυτό το λόγο της είμαι αιωνίως ευγνώμων. Καμία στιγμή δεν ένιωσα πως είχε ενστάσεις ή αναστολές, αλλα φυσικά, καθορίσαμε κάποια όρια.

Πρωταγωνίστρια έχουμε μια δυναμική, γεμάτη αυτοπεποίθηση γυναίκα, της οποίας όμως αποκαλύπτετε και τα πολλά μειονεκτήματα κάτι που δε βλέπουμε συχνά στο σινεμά. Ήταν αυτό ανάμεσα στις προτεραιότητές σας;
Η συνεργάτις μου στο σενάριο Μάρεν Λουίζ Καέν και εγώ, θέλαμε να γράψουμε μια ιστορία για τη γέννηση ενός οικογενειακού μυστικού. Ταυτόχρονα, θέλαμε να εξερευνήσουμε τις ατέλειες μιας πολύπλοκης γυναίκας, κάτι που και εγώ επιθυμούσα έντονα να δω στη μεγάλη οθόνη. Κατά κάποιον τρόπο αντιλαμβάνομαι αυτήν την ταινία ως μια εξερεύνηση ενός μοντέρνου είδους φεμινισμού. Γιατί ισότητα δε σημαίνει να δείχνουμε μόνο τα θετικά μιας γυναίκας αλλά και τις ιδιαίτερες, αφανείς εκφάνσεις της ψυχολογίας της, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται τα αρνητικά. Αυτό για μένα είναι πραγματικός φεμινισμός.

«Ισότητα δε σημαίνει να δείχνουμε μόνο τα θετικά μιας γυναίκας αλλά και τις ιδιαίτερες, αφανείς εκφάνσεις της ψυχολογίας της, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται τα αρνητικά. Αυτό για μένα είναι πραγματικός φεμινισμός».

Υπάρχει μια τάση τελευταία να βρίσκονται ψυχολόγοι στο σετ κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων δύσκολων σκηνών, ώστε να υποστηρίζουν τους ηθοποιούς. Συνέβη με τη δική σας ταινία αυτό;
Όχι, όμως χρησιμοποιήσαμε ψυχολόγο με ειδίκευση σε σχέσης εξουσίας κατά τη διάρκεια συγγραφής του σεναρίου. Πήγα την ηρωίδα μου για θεραπεία κατά μία έννοια, με βοήθησε τρομερά στη δημιουργία της ταινίας.

Είναι αφοπλιστικός ο τρόπος με τον οποίο ο χαρακτήρας του Μάγκνους Κρέπερ αρνείται να συμφιλιωθεί με την αλήθεια. Μήπως τελικά η άρνησή μας να αποδεχθούμε την πραγματικότητα είναι το πιο ουσιώδες κομμάτι της ταινίας;
Πιστεύω πως η ιστορία είναι ανοιχτή σε αμέτρητες ερμηνείες, όμως προσωπικά νιώθω ότι ο συγκεκριμένος ήρωας είναι ένα άτομο ανίκανο να διαχειριστεί την αλήθεια και το κόστος του ότι δεν πιστεύει τα λόγια του γιου του. Υπάρχει μια αυθεντικότητα στην αντίδρασή του και είμαι σίγουρη ότι όλοι μας σε κάποιο σημείο της ζωής μας έχουμε επιλέξει το ψέμα αντί για την αλήθεια. Περισσότερο, πολλοί από εμάς έχουμε μείνει θεατές σε καταστάσεις που μπορούμε να αλλάξουμε, να μιλήσουμε και να παρέμβουμε. Όμως δεν κάνουμε πάντα το σωστό, γι’ αυτό επιδίωξα να κάνω μια ταινία που να αντικατοπτρίζει ακριβώς αυτό το δεδομένο.

Σχετικά Θέματα