Κριτική

Η Μαίρη Πόπινς Επιστρέφει

Από -

Εκμεταλλευόμενη με κάθε πιθανό και κερδοφόρο τρόπο το πλούσιο κινηματογραφικό παρελθόν της, η Disney ξεθάβει οτιδήποτε αντέχει στο χρόνο και το εκσυγχρονίζει είτε ως animation που μετατρέπεται σε live action (φέτος αναμένουμε τα «Ντάμπο», «Αλαντίν» και «Ο Βασιλιάς των Λιονταριών») είτε ως κλασικό σίκουελ ακόμη και αν πρόκειται για ταινία του 1964.

Όχι όποια κι όποια ταινία, φυσικά, αλλά ένα μιούζικαλ για όλη την οικογένεια με ισχυρό cult following, που κέρδισε 5 Όσκαρ (α΄ γυναικείου ρόλου, μοντάζ, μουσικής, τραγουδιού, οπτικών εφέ) από 13 υποψηφιότητες και στην εποχή του αναδείχτηκε σε μία από τις 7-8 εμπορικότερες ταινίες της ιστορίας. Γι’ αυτό και ο Γουόλτ Ντίσνεϊ, σίγουρος για την επιτυχία του εγχειρήματος, είχε κινήσει γη και ουρανό για να αποκτήσει τα δικαιώματα του βιβλίου της Π.Λ. Τράβερς, όπως είδαμε και στη «Μαγική Ομπρέλα».

Η συνέχεια της «Μαίρη Πόπινς» εξελίσσεται στο Λονδίνο του ’30 και της Μεγάλης Ύφεσης, περίοδο κατά την οποία συμβαίνουν και τα γεγονότα των βιβλίων της Τράβερς, τρεις δεκαετίες μετά την επίσκεψη της ιπτάμενης νταντάς στην οικογένεια των Μπανκς. Τώρα ο Μάικλ και η Τζέιν έχουν μεγαλώσει, με τον πρώτο, χήρο μετά τον πρόσφατο θάνατο της γυναίκας του, να αγωνίζεται να διατηρήσει το πατρικό του ενάντια στις ύπουλες πρακτικές της τράπεζας.

Η αδερφή του, η πιστή οικονόμος Έλεν και τα τρία μικρά παιδιά του προσπαθούν μάταια να τον βοηθήσουν, μέχρι που εμφανίζεται ξανά η απρόβλεπτη και μυστηριώδης Μαίρη. Αναλαμβάνοντας τη φροντίδα της οικογένειας, και με τη βοήθεια του αισιόδοξου φανοκόρου Τζακ και της εκκεντρικής ξαδέρφης της από την Ανατολική Ευρώπη Τόπσι, θα αλλάξει τη ζωή των Μπανκς για άλλη μία φορά.

Η Disney αγκαζάρει ένα καλλιτεχνικό επιτελείο πρώτης γραμμής και το βάζει να ακολουθήσει τα δοκιμασμένα πρότυπα της χαρωπής μουσικοχορευτικής πανδαισίας του Ρόμπερτ Στίβενσον. Ο σεναριογράφος Ντέιβιντ Μαγκί («Ψάχνοντας τη Χώρα του Ποτέ», «Η Ζωή του Πι»), ο πολλαπλά δοκιμασμένος στα μιούζικαλ χορογράφος και σκηνοθέτης Ρομπ Μάρσαλ («Σικάγο», «Εννέα», «Τα Μυστικά του Δάσους»), ο μουσικοσυνθέτης Μαρκ Σάιμαν («Hairspray»), όλοι τους υποψήφιοι στα Όσκαρ, κι ένα επιλεγμένο καστ, με τους Κόλιν Φερθ και Μέριλ Στριπ σε δεύτερους ρόλους, κρατούν ολοζώντανη τη συντηρητική, ναΐφ και χιλιοχρησιμοποιημένη ντισνεϊκή συνταγή, χωρίς όμως την κινηματογραφική μαγεία που τη συνόδευε στην πρωτότυπη ταινία.

Όλα εδώ δουλεύουν μηχανιστικά κι επαγγελματικά προσχεδιασμένα, με ελάχιστες εμπνευσμένες εκπλήξεις (ο Λιν-Μάνουελ Μιράντα ως αισιόδοξος Τζακ) και την υπερβολικά «στητή» Έμιλι Μπλαντ να χάνεται στην ερμηνευτική σκιά της χαριτωμένης Τζούλι Άντριους, χαρίζοντας παρ’ όλα αυτά στην ταινία τέσσερις υποψηφιότητες για Χρυσή Σφαίρα (καλύτερης ταινίας, α΄ αντρικού και α΄ γυναικείου ρόλου στην κατηγορία μιούζικαλ ή κωμωδίας και μουσικής).

Η ταινία προβάλλεται υποτιτλισμένη και μεταγλωττισμένη.

ΗΠΑ. 2018. Διάρκεια: 130΄. Διανομή: FEELGOOD ENT.

Σχετικά Θέματα