Κριτική

Η Ληστεία της Στοκχόλμης

Από -

Σχεδόν όλοι γνωρίζουν τον ψυχολογικό όρο «σύνδρομο της Στοκχόλμης» (η συμπάθεια ενός ομήρου προς τον απαγωγέα του), λίγοι όμως το περιστατικό το οποίο τον «γέννησε». Όλα λοιπόν ξεκίνησαν τον Αύγουστο του 1973, όταν ένας ένοπλος εισέβαλε στο υποκατάστημα μιας τράπεζας στη σουηδική πρωτεύουσα, κρατώντας όμηρους τους υπαλλήλους της. Οι διαπραγματεύσεις με τις αρχές κράτησαν πέντε ημέρες, τις οποίες ο Καναδός Ρόμπερτ Μπουντρό (καθοδήγησε τον Ίθαν Χοκ και στην τζαζ βιογραφία «Born to Be Blue») περιγράφει χιουμοριστικά ως μια «παράλογη, μα αληθινή ιστορία».

Η ταινία του, όμως, στέκεται μάλλον αμήχανη απέναντί στο γεγονός, προσπαθώντας να κρατήσει τα καρπούζια της σάτιρας, του heist movie και του κοινωνικού σχολίου στην ίδια μασχάλη. Η κλειστοφοβική αίσθηση δεν μετατρέπεται σε αγωνιώδη ένταση, η έντονη ειρωνεία δίνει το ύφος καρικατούρας στους περισσότερους χαρακτήρες και η επιθυμητή κατάληξη –ότι όλα αφορούν δυο συνηθισμένους ανθρώπους που προσπαθούν να επικοινωνήσουν– μένει μετέωρη, περισσότερο μια «φυτεμένη» ιδέα παρά ένα δραματικό και κινηματογραφικό συμπέρασμα.

ΗΠΑ, Καναδάς. 2018. Διάρκεια: 92΄. Διανομή: SEVEN FILMS.