Κριτική

Η Κρυφή Γοητεία της Μπουρζουαζίας

Από -

Σε μια εποχή κατά την οποία η γαστριμαργία έχει αναχθεί στο απόλυτο trend κοινωνικής επιβεβαίωσης και οι εκπομπές μαγειρικής σ’ ένα τηλεοπτικό τζακ ποτ διαρκείας, η τέχνη με την οποία ο Μπουνιουέλ βασανίζει μια ομάδα ευκατάστατων αστών που προσπαθεί να γευματίσει, αλλά διαρκώς διακόπτεται από διάφορα αλλόκοτα γεγονότα, είναι διπλά απολαυστική. Το παράλογο εισβάλλει στη ρουτίνα της καθημερινότητας με αφοπλιστική απλότητα που αιφνιδιάζει, μεταφέροντας πρωταγωνιστές και θεατές σ’ έναν οικείο μα απειλητικό, αναγνωρίσιμο αλλά ανεξέλεγκτο θαυμαστό καινούργιο(;) κόσμο.

Κοινωνικοί ρόλοι, πολιτικά ταμπού, θεσμικές αξίες… Τίποτα δεν μένει όρθιο μπροστά στον σαρκαστικό οίστρο του ιδιοφυούς Ισπανού, ο οποίος ακτινογραφεί με τον τόσο ανάλαφρο και τόσο πικρό τρόπο του την απάθεια, τη σοβαροφάνεια και την τυπολατρία ενός ολόκληρου τρόπου ζωής. Ενός modus vivendi με περίσσευμα στιλ και έλλειμμα απόλαυσης, παγιδευμένου σε έναν αδιέξοδο ορθολογισμό. Απέναντί του, η δύναμη της φαντασίας αποδεικνύεται για ακόμα μια φορά ακαταμάχητα απελευθερωτική, όπως και η ίδια η σουρεαλιστική αυτή φάρσα, η οποία χάρισε στον 72χρονο τότε δημιουργό της το ξενόγλωσσο Όσκαρ.

Γαλλία, Ισπανία. 1972. Διάρκεια: 102΄. Διανομή: BIBLIOTHEQUE.