Κριτική

Η Κούκλα του Σατανά

Από -

Μια νεαρή μητέρα παίρνει στον έφηβο γιο της δώρο μια κούκλα η οποία διαθέτει τεχνητή νοημοσύνη. Εκείνη ειδικά, όμως, έχει κατασκευαστεί χωρίς πρωτόκολλο ασφαλείας κι έτσι αρχίζει να μιμείται τις βίαιες συμπεριφορές που βλέπει γύρω της. Ερώτηση-κλισέ για κάθε δεύτερη χολιγουντιανή ταινία: Σας θυμίζει κάτι; Στη συγκεκριμένη περίπτωση την «Κούκλα του Σατανά» προφανώς, το κλασικό και τρομακτικό, αν και κινηματογραφικά κοινότοπο horror movie του Τομ Χόλαντ από το 1988, το οποίο μας σύστησε τον Τσάκι, τη «δαιμονισμένη» κούκλα-δολοφόνο με τη φωνή του Μπραντ Ντούριφ. Ύστερα από έξι σίκουελ ήρθε η ώρα για ένα reboot από τον Νορβηγό σκηνοθέτη Λαρς Κλέβμπεργκ (του επερχόμενου «Polaroid»), ο οποίος εκσυγχρονίζει το franchise με οδηγό την πιο προβλέψιμη και βαρετή φόρμουλα. Έτσι, ακόμη κι η ιδέα, αυτήν τη φορά, η δολοφονική κούκλα να αντιγράφει εν γένει την ανθρώπινη συμπεριφορά και όχι το πνεύμα ενός serial killer δεν αξιοποιείται στο ελάχιστο, πνιγμένη από τη μηχανική επανάληψη των πιο ξεπατικωμένων τρομο-κλισέ.

ΗΠΑ, Γαλλία. 2019. Διάρκεια: 90΄. Διανομή: ODEON.

Αναλυτικές πληροφορίες από τον οδηγό σινεμά