Θέμα

Η Κλόι Ζάο και η Έμεραλντ Φενέλ κάνουν τη διαφορά στα φετινά Όσκαρ

Οι ειδικές συνθήκες και οι σαρωτικές αλλαγές που επέβαλλε στο κινηματογραφικό τοπίο η πανδημία, συνοδεύτηκαν από ελάχιστες καλοδεχούμενες μεταβολές στη βιομηχανία. Μεταξύ άλλων, εξαιτίας της αναβολής κυκλοφοριών των μπλοκμπάστερ και των λοιπών υψηλού κόστους παραγωγών των στούντιο, διευρύνθηκε το περιθώριο ανάδειξης των ανεξάρτητων ή μικρότερου βεληνεκούς φιλμ, τα οποία υπό διαφορετικές προϋποθέσεις θα περνούσαν εν πολλοίς απαρατήρητα στο ευρύ κοινό.

Τα νέα δεδομένα αποτυπώθηκαν και στις φετινές οσκαρικές υποψηφιότητες,  όπου σημειώθηκαν τα μεγαλύτερα ποσοστά συμπερίληψης όλων των εποχών, όπως επίσης διαδοχικές ιστορικές πρωτιές στις κατηγορίες των υποψηφιοτήτων. Ανάμεσά τους, η συνύπαρξη δύο γυναικών που διεκδικούν το βραβείο καλύτερης σκηνοθεσίας και συγκεκριμένα, οι εξαιρετικά ταλαντούχες Κλόι Ζάο και Έμεραλντ Φενέλ, για τις ταινίες «Nomadland» και «Promising Young Woman» αντίστοιχα. Αμφότερες αποτελούν παραγωγές εταιριών αφιερωμένων στο ανεξάρτητο σινεμά (Fox Searchlight, Focus Features), ενώ οι σκηνοθέτιδές τους βρίσκονται στο ξεκίνημα της καριέρας τους.

Η γεννημένη στο Πεκίνο το 1982 Ζάο, πραγματοποίησε το σκηνοθετικό ντεμπούτο της το 2015 με την ταινία «Songs My Brothers Taught Me», το οποίο συμμετείχε στις Κάνες και το Σάντανς, θέτοντας παράλληλα τα θεμέλια του στιλ και των θεματικών που θα απασχολούσαν στο εξής τη δημιουργό. Πάντα με φόντο την αμερικανική επαρχία, στο επίκεντρο βρίσκονται χαρακτήρες της εργατικής τάξης που ζουν στο περιθώριο. Η Ζάο υιοθετεί ένα ντοκιμαντερίστικο ρεαλισμό για να γνεύσει μια χαμηλότονη ατμόσφαιρα, με την οποία περικλείει τους ήρωές της που αναζητούν το νόημα της ύπαρξής τους. Στο «Songs My Brother...» οι πρωταγωνιστές ζουν σε ένα καταυλισμό ινδιάνων Σιού στη Νότια Ντακότα, στο ίδιο σημείο ακριβώς όπου διαδραματίζεται και η δεύτερη ταινία της.

«Καλπάζοντας με το Όνειρο»
«Καλπάζοντας με το Όνειρο»

Το αριστουργηματικό «Καλπάζοντας με το Όνειρο» (2017), βραβευμένο με Χρυσή Αθηνά στις Νύχτες Πρεμιέρας, αφηγείται με διακριτικά δημιουργικό τρόπο την αληθινή ιστορία του Μπράντι Ζαντρό. Ενός νεαρού άντρα ο οποίος έπειτα από ένα παραλίγο θανάσιμο ατύχημα επιχειρεί να επιστρέψει στο άθλημα που λατρεύει, το ροντέο. Η αφιλτράριστη ειλικρίνεια των εικόνων της Ζάο τσακίζει, διογκώνοντας παράλληλα τη δύναμη των σιωπών που αφήνουν άρρητο τον πόνο του πρωταγωνιστή. Κάπως έτσι η προσοχή στο ταλέντο της σκηνοθέτιδας έγινε ακόμα πιο έντονο, οδηγώντας τη στο πιο φιλόδοξο πρότζεκτ της έως τώρα.

«Nomadland»
«Nomadland»

Το «Nomadland» αποτελεί μια ωδή στη νομαδική ζωή εκατοντάδων Αμερικανών, οι οποίοι είτε από επιλογή είτε λόγω των συνθηκών υποχρεώθηκαν στο να ζουν από τόπο σε τόπο. Στην τελευταία κατηγορία ανήκει και η πρωταγωνίστρια της ταινίας, η δύο φορές βραβευμένη με Όσκαρ Φράνσις ΜακΝτόρμαντ, η οποία υποδύεται μια γυναίκα γύρω στα εξήντα που έχασε τα πάντα κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης και πια είναι αναγκασμένη να μετακινείται διαρκώς. Το βραδυφλεγές δράμα της Ζάο είναι ένα από τα μεγαλύτερα οσκαρικά φαβορί, καθώς έχει ήδη στο ενεργητικό του ένα πρωτοφανές ρεκόρ. Το περασμένο καλοκαίρι έγινε η πρώτη ταινία που αποσπά τόσο το Χρυσό Λιοντάρι στο φεστιβάλ Βενετίας όσο και το μεγάλο βραβείο στο Τορόντο. Έπειτα, στις πρόσφατες Χρυσές Σφαίρες το «Nomadland» αναδείχθηκε καλύτερο δράμα και η Ζάο επικράτησε στην κατηγορία των σκηνοθετών, έτσι πλασάρεται με θεωρητικό προβάδισμα έναντι των υπολοίπων υποψηφίων.

Η Έμεραλντ Φενέλ
Η Έμεραλντ Φενέλ

Από τη μεριά της, η Έμεραλντ Φενέλ αποτελεί την ευχάριστη έκπληξη της χρονιάς. Χάρη στο βιτριολικό slasher εκδίκησης «Promising Young Woman», έγινε η πρώτη γυναίκα στην ιστορία των Όσκαρ που βρίσκεται υποψήφια από την Ακαδημία για το ντεμπούτο της, διεκδικώντας μάλιστα πέντε αγαλματίδια (ταινίας, σκηνοθεσίας, πρωτότυπου σεναρίου, α' γυναικείου ρόλου, μοντάζ). Η Λονδρέζα ωστόσο ξεκίνησε την καριέρα της μπροστά από την κάμερα, κρατώντας ρόλους σε ταινίες όπως τα «Albert Nobbs» (Ροντρίγκο Γκαρσία, 2011), «Άννα Καρένινα» (Τζό Ράιτ, 2012), «Το Κορίτσι από τη Δανία» (Τομ Χούπερ, 2015) και πιο πρόσφατα ο «Έρωτας της Βιρτζίνια Γουλφ» (Τσάνια Μπάτον, 2018). Βέβαια, οι περισσότεροι ίσως την αναγνωρίσουν στο ρόλο της δούκισσας της Κορνουάλλης Καμίλα, την οποία ενσαρκώνει στην τρίτη σεζόν του βασιλικού «The Crown». Συμπτωματικά, στη μικρή οθόνη είναι που η Φενέλ έκανε τα πρώτα βήματά της. Η καλή φίλη Φίμπι Γουόλερ-Μπριτζ (του σπουδαίου «Fleabag») την προσκάλεσε να αναλάβει χρέη σεναριογράφου στη δεύτερη σεζόν της επιτυχημένης σειράς «Killing Eve», πρόταση που η Φενέλ όχι μόνο δέχτηκε, αλλά έφερε εις πέρας εξαιρετικά διεκδικώντας αργότερα το πρώτο βραβείο Emmy της καριέρας της. Τώρα, με το ανατρεπτικό «Promising Young Woman» θεμελιώνει για τα καλά το όνομά της στο κινηματογραφικό προσκήνιο.

Η παρουσία των Ζάο και Φενέλ στα βραβεία της Ακαδημίας αυξάνει το συνολικό αριθμό των γυναικών που έχουν διεκδικήσει Όσκαρ σκηνοθεσίας, στο «αστρονομικό» νούμερο... επτά. Προηγουμένως υποψήφιες ήταν η Λίνα Βερτμίλερ («Seven Beauties», 1976), η Τζέιν Κάμπιον («Μαθήματα Πιάνου», 1993), η Κάθριν Μπίγκελοου («The Hurt Locker» - 2009, «Zero Dark Thirty» - 2013) και πρόσφατα η Γκρέτα Γκέργουιγκ («Lady Bird», 2018). Εξ αυτών μονάχα η Μπίγκελοου έχει κερδίσει το πολυπόθητο αγαλματίδιο, για το «Hurt Locker». Άραγε θα βρει φέτος τη διάδοχό της; Θα μάθουμε στις 25 Απριλίου...

iΜη χάσεις την 93η τελετή απονομής των βραβείων OSCAR ζωντανά και αποκλειστικά στην COSMOTE TV την Κυριακή 25/4 από τις 23.30 στο κανάλι COSMOTE CINEMA OSCARS HD. Μπες στον παλμό της βραδιάς με την εκπομπή OSCARS’ NIGHT με τον Θοδωρή Κουτσογιαννόπουλο και ανακάλυψε τους μεγάλους νικητές σε απευθείας σύνδεση στις 3 το πρωί σε σχολιασμό του Γιώργου Σατσίδη και της Χριστίνας Μπίθα!

Σχετικά Θέματα