Νέα

Η Εύα Κοταμανίδου χρειάστηκε ένα μονόλογο για να αφήσει ιστορία στο σινεμά

«Ο Θίασος»
«Ο Θίασος»

«Ερχόμενη από το θέατρο, έτρεμα στην ιδέα ότι θα βρεθώ μπροστά στον κινηματογραφικό φακό. Όμως όταν αρχίσαμε με αυτά τα μεγάλα γοητευτικά πλάνα με τα travelling, που ταξίδευαν και τον κόσμο και εμάς στο χώρο και τον χρόνο, είχα την αίσθηση ότι δε με πλησιάζει ο φακός και εκφραζόμουν με όλο μου το είναι. Ήταν το “σωματικό θέατρο” που λέγαμε στο Θέατρο Τέχνης, από το οποίο προερχόμουν. Γιατί το σώμα μιλά πάρα πολύ, ανάλογα με το πώς κινείται και αντιδρά όσο δυνατά και ο λόγος. Αυτό που έβλεπα δεν ήταν ο κινηματογράφος που γνώριζα. Αυτή η κινηματογραφική γλώσσα είχε μια τεράστια γοητεία». Με αυτά τα λόγια της όταν βρέθηκε στο 53ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, αποχαιρετούμε την ηθοποιό Εύα Κοταμανίδου, η οποία πέθανε σε ηλικία 84 ετών.

Το όνομά της συνδέθηκε άρρηκτα με τις ταινίες του Θόδωρου Αγγελόπουλου, καθώς εμφανίστηκε σε έξι συνολικά από αυτές («Ο Θίασος» - 1975, «Οι Κυνηγοί» - 1977, «Ο Μεγαλέξανδρος» - 1980, «Τοπίο στην Ομίχλη» - 1988, «Το Βλέμμα του Οδυσσέα» - 1995, «Τριλογία: Το Λιβάδι που Δακρύζει» - 2004), με την ερμηνεία της στο «Θίασο» να μένει ανεξίτηλη στη μνήμη. Εκεί η Κοταμανίδου δίνει έναν αφοπλιστικό μονόλογο στην κάμερα, από τον οποίο η φράση «νιώσαμε πως μας πρόδωσαν» ανατριχιάζει μέχρι σήμερα.

Η ηθοποιός συνεργάστηκε επίσης μεταξύ άλλων, με τους Δημήτρη Μακρή («Η Καγκελόπορτα» - 1978), Τώνη Λυκουρέση («Το Αίμα των Αγαλμάτων» - 1982) και Αγγελική Αντωνίου («Δονούσα» - 1992). Παράλληλα ανέπτυξε δραστήρια πολιτική καριέρα, με θητεία ως βουλευτής Β’ Αθηνών του Συνασπισμού (1989) και υποψήφια βουλευτής Επικρατείας με τη Δημοκρατική Αριστερά (2012).

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Νέα Φιλαδέλφεια το 1936, ενώ σπούδασε υποκριτική στο Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν.