Θέμα

Η Έμερ Ρέινολντς γράφει για το «δικό της» Φιλ Λάινοτ των Thin Lizzy

Από -

Εμβληματικός, ασυζητητί ταλαντούχος, εμπνευστής μερικών αξέχαστων τραγουδιών, αλλά και τραγικά αυτοκαταστροφικός, ο frontman των θρυλικών Thin Lizzy Φιλ Λάινοτ έχει την τιμητική του στο ντοκιμαντέρ «Songs For While I'm Away» της Έμερ Ρέινολντς που κάνει απόψε πρεμιέρα στο Gimme Shelter Film Festival (11-13/6) στην Τεχνόπολη.

banner

Η ταινία καταγράφει τη ζωή και μουσική πορεία του Ιρλανδού με καταγωγή από τις Δυτικές Ινδίες μουσικού, ο οποίος μεγάλωσε σε μια οικογένεια της εργατικής τάξης, προτού βρει τον εαυτό του στο ροκ εντ ρολ. Ταυτίστηκε με τους Thin Lizzy χάρη σε μερικούς σπουδαίους δίσκους που κυκλοφόρησαν στα '70s («Jailbreak», «Johnny the Fox», «Bad Reputation»), αλλά και στις συνεργασίες του με τον αμίμητο κιθαρίστα Γκάρι Μουρ.

Λίγο πριν, λοιπόν, το «Songs For While I'm Away» προβληθεί στην Τεχνόπολη, η Έμερ Ρέινολντς μας στέλνει ένα σημείωμα αφιερωμένο στο «δικό της» Φιλ Λάινοτ. Το πλήρες πρόγραμμα του Gimme Shelter Film Festival θα το βρείτε εδώ.

©Jo Brent Photography
©Jo Brent Photography
banner

Ο λόγος στην Έμερ Ρέινολντς:

«Την άνοιξη του 1983, στο γήπεδο RDS του Δουβλίνου, μαζί με ένα φρενήρες και εκστατικό κοινό, είδα τους Thin Lizzy στην τελευταία τους δουβλινέζικη συναυλία. Τη στιγμή που χιλιάδες φθηνοί αναπτήρες ανέμιζαν στον αέρα κατά τη διάρκεια της όμορφης μπαλάντας "Still in love with you", δάκρια άρχισαν να πέφτουν χωρίς σταματημό πάνω στο δερμάτινο μπουφάν του τότε συντρόφου μου. Η συναυλία ήταν θορυβώδης, σέξι, αστεία, απείθαρχη και με τσαγανό όπως το εννοούμε στο Δουλβίνο, ακριβώς δηλαδή όπως ήταν ο ίδιος ο Φίλιπ Λάινοτ.
Η ταινία μου αφηγείται την ιστορία ενός νεαρού αγοριού της εργατικής τάξης με πολυεθνικές καταβολές που μεγάλωσε στο συντηρητικό Δουβλίνο της δεκαετίας του '50, για να εξελιχθεί στο μεγαλύτερο ροκ σταρ της Ιρλανδίας. Ως τραγουδιστής των Thin Lizzy, ο Φίλιπ έγραψε μερικά από τα πιο εμβληματικά και ασυναγώνιστα ροκ τραγούδια που έβγαλαν ποτέ αυτά τα μέρη. Και η ανέλιξή του από το αγόρι που ανέθρεψε οι γιαγιά του σε σπίτια του δήμου σε διεθνή σταρ, ήταν εντελώς απρόβλεπτη και πρωτοφανής.

Ως σκηνοθέτιδα, εκείνο που με προσέλκυσε στο να αφηγηθώ τη συγκεκριμένη ιστορία, εκτός του ότι είμαι τεράστια θαυμάστρια των Thin Lizzy, ήταν η ευκαιρία να εντρυφήσω πίσω από το δημόσιο προσωπείο του. Να δω και να αποθεώσω τον άντρα - τον άνθρωπο πίσω από το ροκ σταρ. Θέλαμε από την αρχή να πούμε την ιστορία αυτού του περίπλοκου και ταλαντούχου άντρα με ένα συμπονετικό και τρυφερό τρόπο, όχι υιοθετώντας μα μάτσο ανδροκεντρική οπτική γωνία. Μοχθήσαμε για να δώσουμε μια ιδέα του συχνά κρυμμένου εαυτού του και να εκθέσουμε τη δουλειά του με ένα ξεχωριστό, διασκεδαστικό και όμορφο τρόπο• να αποκαλύψουμε στην ανθρωπότητα το χαρακτήρα, το χιούμορ του Φίλιπ αλλά και εκείνου των υπέροχων συνεργατών μας• να ψυχαγωγήσουμε, να περάσουμε καλά και να ροκάρουμε.

Απόλαυσα πραγματικά την ευκαιρία που μου δόθηκε και ευελπιστώ ένα νέο κοινό να συστηθεί στη δουλειά και το ταλέντο του. Και αυτό το λέει μια πραγματική φαν. Έτσι, όπως αρμόζει σε κάθε οπαδό του Φίλιπ Λάινοτ, διόρθωσα κάποια από τα κακώς κείμενα, όπως το ότι μερικά από τα σπουδαιότερα κομμάτια του παρέμεναν άγνωστα και όφειλαν να αναδειχθούν. Βεβαίως, δικαιωματικά αποθεώνεται για υπέροχες επιτυχίες όπως ο απίθανος ύμνος "The boys are back in town". Παρόλα αυτά υπάρχει ένας πληθωρικός θησαυρός λιγότερο γνωστών πιο τρυφερών και ποιητικών τραγουδιών που διαγράφουν ένα περισσότερο περίπλοκο πορτρέτο του ανθρώπου. Ενός άντρα που αναζητά - ορισμένες φορές με τρομερή ευφράδεια, άλλες αποπροσανατολισμένα - να καταλάβει τη ζωή του και να εκφράσει τα βαθύτερα συναισθήματά του.

Ήταν εξαιρετικά σημαντικό για εμένα να προσπαθήσω να αφηγηθώ την ιστορία μέσα από τα λόγια του ίδιου του Φίλιπ. Δυστυχώς, πέθανε πάνω από 30 χρόνια πριν, όταν ήταν μόλις 36, επομένως ήταν αδύνατο να πραγματοποιηθεί μια εις βάθος συνέντευξη. Όμως συνειδητοποιήσαμε ότι ήταν εφικτό να πούμε πολλά για εκείνον μέσα από τη μουσική. Χάρη στα τραγούδια μπορέσαμε να σκιαγραφήσουμε τις πολυετείς αναζητήσεις του γύρω από αυτά. Ο Φίλιπ μπορεί να μη ζει εδώ και πολύ καιρό, όμως εξακολουθεί να μας μιλάει. Σαν άστρο από τον ίδιο αστερισμό, τα κομμάτια που επιλέχθηκαν για την ταινία, υποδηλώνουν ένα φαντασιακό και επιμελημένο άλμπουμ της ζωής του Φίλιπ• σαν παράθυρα που διεισδύουν στο μυαλό και τις εμπειρίες του.

Αισθητικά θέλαμε η ταινία να αντανακλά την ποιητική καρδιά του Φίλιπ αλλά και την ικανότητά του να είναι ένας εντυπωσιακός περφόρμερ• να απηχεί την επί σκηνής περσόνα του• ένα χαρακτήρα τον οποίο είχε συνειδητά δημιουργήσει για να κρύψει αποπίσω το άβολο αγόρι μέσα του. Τολμήσαμε να αιχμαλωτίσουμε το χάρισμα, την προσωπικότητα, την ενέργειά του, αλλά και τις καλειδοσκοπικές αντιφάσεις του. Τα χρώματα, τη λάμψη, τα πετάγματα του κορμιού, τα δυνατά φώτα. Τις θολούρες και την κίνηση. Να φτιάξουμε μια ντροπαλή ταινία αλλά με μαγκιά.

Ήμασταν επιπλέον στην πλεονεκτική θέση να μάθουμε περισσότερα για αυτόν μέσα από τους ανθρώπους που τον γνώριζαν καλύτερα: η οικογένεια, οι φίλοι, τα μέλη του συγκροτήματος. Ήμασταν εξαιρετικά τυχεροί και νιώσαμε μεγάλη τιμή που μπορέσαμε να ακούσουμε τις πιο ιδιωτικές, προσωπικές ιστορίες του Φίλιπ γύρω από τις ελπίδες, τα όνειρα και τις μάχες του. Ελπίζω αυτές οι εξομολογήσεις να μας βοήθησαν να φτάσουμε στην ουσία του χαρακτήρα του ως πατέρα, φίλου, γιού, ποιητή, ονειροπόλου.

Κεντρική πρόθεσή μας, τόσο σκηνοθετικά όσο και αφηγηματικά, ήταν να βρούμε ένα φορμά πιο ευγενές και τρυφερό, σε αντίθεση με όσα βλέπουμε συνήθως στα ροκ ντοκιμαντέρ. Με ενδιέφερε, δηλαδή, παραπάνω η ψυχή στην καταγραφή ενός ροκ πορτραίτου ενός αληθινού ανθρώπου παρόλα αυτά, με όλα τα καλά και τα κακά του• τα όνειρα και τις τρέλες. Φως και σκιά, όπως όλοι μας.

Συμπεριλάβαμε τις εντυπωσιακές συναυλίες του και μερικές παρασκηνιακές σκηνές που προβάλλονται για πρώτη φορά. Εξερευνήσαμε τη δημιουργικότητά του και τους φανταστικούς κόσμους του. Δώσαμε λίγα καρέ τις προσωπικής ζωής του και φυσικά, μερικών από τους δαίμονές του. Εικόνες της παιδικής του ηλικίας αλλά και σε περιοδεία. Εντοπίσαμε τον Φίλιπ τον οικογενειάρχη, να παίζει με τις μικρές κόρες του. Τον τρόπο που τον άλλαξε η πατρότητα. Μακριά από τη δημοσιότητα. Όλα αυτά τα συστατικά που φτιάχνουν το πάζλ μιας ζωής.

Γιατί, εξάλλου, τι είναι η ζωή παρά το άθροισμα των αναμνήσεων, των ελπίδων, των ονείρων, των συντρόφων, των εμπειριών; Εδώ βρίσκουμε μια ζωή γεμάτη υποσχέσεις, η οποία έληξε τραγικά πολύ νωρίς. Αλλά μας άφησε με μια απίστευτη διαχρονική κληρονομιά.

"Αυτό είναι ένα κομμάτι για όταν θα λείπω, για να πω όλα όσα θα ήθελα να πω" -Φίλιπ Λάινοτ"».