Κριτική

Η διπλή ζωή της Βερόνικα

Από -

Φέτος συμπληρώνονται τριάντα χρόνια από την πρεμιέρα της ταινίας η οποία γνώρισε τον Κριστόφ Κισλόφσκι στους σινεφίλ όλου του κόσμου. Ήδη βραβευμένος στις Κάνες για τη «Μικρή Ιστορία για Ένα Φόνο» και μόλις έχοντας αφήσει άναυδους τους πάντες με το αξεπέραστο –για ολόκληρη την ιστορία της τέχνης του προηγούμενου αιώνα– αριστούργημά του «Δεκάλογος», ο πρόωρα χαμένος auteur θα βγάλει για πρώτη φορά την κάμερά του εκτός Πολωνίας, ανοίγοντας έναν επί και εκτός οθόνης διάλογο ανάμεσα στην ανατολική και τη δυτική Ευρώπη. Μια ιστορία στην Κρακοβία και μια στο Κλερμόν Φεράν συναντιούνται λοιπόν σε μια λυρική, εικαστικά πανέμορφη αλληγορία πάνω στις έννοιες της υπαρξιακής μοναξιάς, της συλλογικής συνείδησης, της μοίρας και της ελεύθερης βούλησης. Είναι οι πορείες ενηλικίωσης δύο εντελώς όμοιων και συνομήλικων κοριτσιών, χωρίς όμως καμιά συγγένεια. Της Πολωνέζας Βερόνικα και της Γαλλίδας Βερονίκ, οι οποίες μοιράζονται μια μελαγχολική εσωστρέφεια, ισχυρό πάθος για τη μουσική και την ίδια καρδιακή πάθηση.

Ατμοσφαιρικές αντανακλάσεις, παιχνίδια με τα χρώματα, περίτεχνα καδραρίσματα και η αξέχαστη μουσική του Ζμπίγκνιου Πράισνερ μάς παρασύρουν σε ένα υπνωτιστικό κινηματογραφικό σύμπαν αιθέριων αισθήσεων και γοητευτικών συμβόλων. Η διττή φύση της ανθρώπινης ύπαρξης, φρόνηση και συναίσθημα, τεμαχίζεται κι επανενώνεται με ποιητική ευαισθησία από έναν λιτό στο πολωνικό και «γλαφυρό» στο γαλλικό κομμάτι Κισλόφσκι, ο οποίος παραλληλίζει τα ανθρώπινα πλάσματα με μαριονέτες στα χέρια ενός αόρατου καλλιτέχνη. Δέσμιοι μιας θείας βούλησης και μαζί ελεύθεροι να επιλέξουμε δρόμο, είμαστε καταδικασμένοι σε έναν διαρκή διχασμό που η ταινία πολλαπλασιάζει και «αντανακλά» μετωνυμικά ανάμεσα στο ατομικό και το κοινωνικό, τη ζωή και την τέχνη, την ανατολή και τη δύση.

Γαλλία, Πολωνία. 1991. Διάρκεια: 98΄. Διανομή: SUMMER CLASSICS.