Κριτική

Η Dilili στο Παρίσι

Από -

Πολύτιμο κεφάλαιο του σύγχρονου κινηματογραφικού animation και μια στιβαρή πρόταση απέναντι στη χολιγουντιανή μονοκρατορία του είδους, ο 76χρονος Μισέλ Οσελό έχει τη σπάνια ικανότητα να συνδυάζει απλές πλοκές με βαθιά ανθρώπινα συναισθήματα κι ένα κομψό, εντυπωσιακό σκίτσο με σαφείς πολιτικοκοινωνικές απόψεις.

Έντονα κριτικός απέναντι στην αποικιοκρατία, στο ρατσισμό και στη μισαλλοδοξία, χρησιμοποιεί συχνά λαϊκούς μύθους από όλο τον κόσμο για να στήσει εξωτικές περιπέτειες προσβάσιμες σε κάθε ηλικιακό κοινό («Ο Κιρικού και η Μάγισσα», «Αζούρ και Ασμάρ» και «Ιστορίες της Νύχτας», ταινία που δεν έχει προβληθεί στη χώρα μας), μια συνταγή την οποία επιστρατεύει και στην «…Dilili», προσαρμοσμένη αυτήν τη φορά σε μια σαφώς ευρωπαϊκή προοπτική.

Με μια πανέξυπνα στημένη πρώτη σκηνή, η ταινία μάς συστήνει το χώρο (Παρίσι), το χρόνο (αρχή του προηγούμενου αιώνα), την πρωταγωνίστρια, ένα μικρό Κανάκ κορίτσι από τη γαλλική Νέα Καληδονία, αλλά και τις μεταξύ τους σχέσεις. Διαπολιτισμικές συγκρούσεις, ταξικές διαφορές, (ανήλικοι) μύθοι που συναντούν την (ενήλικη) πραγματικότητα – όλες οι σταθερές αναφορές του Οσελό δίνουν ραντεβού στη γαλλική πρωτεύουσα της μπελ επόκ, έναν σύγχρονο παράδεισο επί της Γης, όπου όλα μπορούν να συμβούν: οι Πικάσο, Μονέ και Τουλούζ-Λοτρέκ να ζωγραφίζουν στη μία γωνιά, ο Ντεμπισί να συνθέτει στην άλλη, η Κιουρί, ο Παστέρ και ο Άιφελ να συζητούν επιστημονικά λίγο παραδίπλα με τη Σάρα Μπερνάρ· τον Μαρσέλ Προυστ και τους αδερφούς Λιμιέρ να έχουν στήσει αφτί.

Είναι το Παρίσι του φωτός που κρύβει επιμελώς ένα άλλο, σκοτεινό, υπόγειο (κυριολεκτικά) Παρίσι, όπου νεαρά κορίτσια απάγονται κι εξαφανίζονται. Χρησιμοποιώντας τη βοήθεια όλου του... έμψυχου δυτικού πολιτισμού, η μικρή Ντιλιλί και ο νεαρός φίλος της Ορέλ, οδηγός ενός τρικύκλου με το οποίο κάνει μεταφορές, αποφασίζουν να βρουν το σατανικό νου που ενορχηστρώνει αυτό το σχέδιο.

Σύμπασα η παρισινή διανόηση επιστρατεύεται δίπλα σε αυτό το αυτοσχέδιο ερευνητικό δίδυμο, με τον Οσελό να πατάει (φυλετικά) στο μαύρο και το άσπρο, το φως και το σκοτάδι, το πάνω (από τη γη – το ορατό) και το κάτω (της), την πρόοδο και την οπισθοδρόμηση, κυρίως όμως τη σχέση αντρών και γυναικών, για να δέσει μια απλή, παλιομοδίτικη αστυνομική περιπέτεια –σε στιλ Αλέξαδρου Δουμά, Βερν ή Οζέν Σι– με μια ξεκάθαρη, διδακτική και φυσικά απόλυτα επίκαιρη κοινωνικοπολιτική παραβολή.

Φέρνοντας τα ουμανιστικά μήνυματά της σε πρώτο πλάνο, μας θυμίζει πως η σαγηνευτική εικόνα μιας πανέμορφης γαλλικής πρωτεύουσας-ζωντανό μουσείο και οι διαχρονικές αξίες του Διαφωτισμού πάνε μαζί με τις μελανές σελίδες της Ιστορίας τους και τους καινούργιους κινδύνους που τις απειλούν.

Γαλλία. 2018. Διάρκεια: 95΄. Διανομή: SEVEN FILMS / ROSEBUD.21.

Σχετικά Θέματα