Κριτική

Η Ανιές με τα Λόγια της Βαρντά

Από -

«Έμπνευση, δημιουργία, μοίρασμα»: με αυτές τις τρεις λέξεις συνοψίζει η Ανιές Βαρντά τις αρχές με τις οποίες έκανε σινεμά αδιάκοπα, από τη δεκαετία του ’50 μέχρι το θάνατό της τον Μάρτιο του 2019, σε ηλικία 90 ετών. Ένα μήνα νωρίτερα είχε προλάβει να παρουσιάσει το «Η Ανιές με τα Λόγια της Βαρντά» στην Μπερλινάλε, το συνειδητά τελευταίο της ντοκιμαντέρ, το οποίο αποτελεί μια συρραφή διαλέξεων πάνω στην καριέρα της. Η μοναδική γυναίκα της νουβέλ βαγκ, την οποία καθόρισε αισθητικά με το αψεγάδιαστο «Η Κλεό Από τις 5 έως τις 7», βραβευμένη με Χρυσή Άρκτο για το θαρραλέο «Δίχως Στέγη, Δίχως Νόμο» και πρόσφατα υποψήφια για Όσκαρ ντοκιμαντέρ, μαζί με τον συν-σκηνοθέτη Ζε Αρ, με το γλυκύτατο «Πρόσωπα & Ιστορίες», η Ανιές Βαρντά άρχισε να απολαμβάνει τη δημοφιλία που της άξιζε μόλις την τελευταία δεκαετία.

Το πλούσιο σε ιδέες και συναισθήματα έργο της αποκαλύπτεται εδώ μέσα από πλάνα παλιότερων φιλμ και συνεντεύξεων, τα οποία χρησιμοποιεί για να πραγματοποιήσει ένα ταξίδι στο χρόνο. Η εξέλιξή του δεν οδηγεί σε έναν τυπικό κινηματογραφικό αποχαιρετισμό, εγκλωβισμένο στο ρομαντισμό και στη νοσταλγία. Αντίθετα, αποτίνει μια τρυφερή πρόσκληση στον κάθε θεατή να αγκαλιάσει τη φαντασία του και να αντικρύσει τον κόσμο πέρα από το προφανές. Διότι η δύναμη των ταινιών της βρίσκεται στον αφοπλιστικά αθώο τρόπο με τον οποίο προσεγγίζει πολύπλοκα ζητήματα, όπως η κρίση των σύγχρονων ζευγαριών ή ο αγώνας των Μαύρων Πανθήρων, διατηρώντας πλήρη γνώση της σημασίας τους.

«Έχω απλώς περίεργα μάτια», λέει χαρακτηριστικά, όμως χάρη στο βλέμμα της η Βαρντά αναδεικνύει τη μαγεία μέσα από το καθετί και γι’ αυτό οι ταινίες της σφύζουν από ζωή. Μπορεί στο ντοκιμαντέρ απλώς να αφηγείται καθισμένη μπροστά σε ένα τραπεζάκι, αλλά μαγνητίζουν η μεταδοτικότητα και η ακόρεστη δίψα της για δημιουργία. Έτσι, γεμάτη αυτοπεποίθηση, αποχαιρετά το κοινό, το σινεμά και την ίδια τη ζωή, παραμένοντας για πάντα η κινηματογραφική «γιαγιά» όλων μας.

Γαλλία. 2019. Διάρκεια: 115΄. Διανομή: SEVEN FILMS.