Κριτική

Η Αγάπη Είναι Παράξενη

Από -

Μετά από συμβίωση χρόνων, οι Μπεν και Τζορτζ παντρεύονται, γρήγορα όμως θα βρεθούν σε οικονομική ανάγκη και θα αναγκαστούν να πουλήσουν το διαμέρισμά τους. Μέχρι να βρουν μια βιώσιμη λύση για κοινή στέγη, θα φιλοξενηθούν σε φιλικά και συγγενικά σπίτια, κάτι που θα δημιουργήσει εντάσεις, οι οποίες θα απειλήσουν τη σχέση μιας ολόκληρης ζωής. Διπλό ρεσιτάλ ερμηνείας σε ένα τρυφερό και ντελικάτο γκέι δράμα, που ξέρει πώς να συγκινεί χωρίς να γίνεται προβλέψιμα δακρύβρεχτο.

Υστερα από συμβίωση χρόνων, ο ζωγράφος Μπεν και ο δάσκαλος μουσικής Τζορτζ παντρεύονται. Καθώς όμως ο τελευταίος θα απολυθεί από τη δουλειά του, το ζευγάρι θα βρεθεί άμεσα σε οικονομική ανάγκη και θα αναγκαστεί να πουλήσει το κομψό διαμέρισμά του. Μέχρι οι δυο τους να βρουν μια βιώσιμη λύση για κοινή στέγη, ο Τζορτζ θα φιλοξενηθεί στο φιλικό σπίτι δυο γκέι αστυνομικών και ο Μπεν σ’ εκείνο της οικογένειας ενός ανιψιού του, εξελίξεις οι οποίες θα δημιουργήσουν εντάσεις και θα απειλήσουν τη σχέση μιας ολόκληρης ζωής.
Το κινηματογραφικό ερώτημα που φωλιάζει στην καρδιά αυτής της χαμηλότονης, συγκρατημένης μελέτης χαρακτήρων είναι το πόσο διαφορετικό (πόσο πιο κοινότοπο, δηλαδή) θα μας φαινόταν αν αφορούσε ένα ετεροφυλόφιλο ζευγάρι. Θα ήταν κάτι το οποίο έχουμε ξαναδεί δεκάδες φορές στη μεγάλη οθόνη, κάποιες απ’ αυτές μάλιστα στηριγμένο σε μια πολύ πιο ενδιαφέρουσα πλοκή. Ίσως ναι, αλλά μόνο σε ένα πρώτο επίπεδο, εκεί όπου η ιδιαιτερότητα της σχέσης των πρωταγωνιστών τραβά μέσα από πικάντικα ενσταντανέ την προσοχή μας.

Γιατί πίσω από το queer fun (ή το queer δράμα) του όλου πράγματος, η ταινία του σταθερά προσηλωμένου στα διακριτικά ανθρώπινα σινε-δοκίμια Άιρα Σακς («The Delta», «Keep the Lights on») αφορά πολύ περισσότερο τον έρωτα, τη θλίψη, την απώλεια και τις μοιραίες συμπτώσεις απ’ όσο τα γκέι δικαιώματα. Με ένα διπλό ρεσιτάλ ερμηνείας από τους Λίθγκοου και Μολίνα και ένα μελαγχολικά ανατρεπτικό φινάλε, η ντελικάτη ταινία του ξέρει πώς να συγκινεί χωρίς να γίνεται προβλέψιμα δακρύβρεχτη, σαν τη λιτή, μα αισθαντική μουσική του Σοπέν που συνοδεύει τις εικόνες της.

ΗΠΑ. 2014. Διάρκεια: 94΄. Διανομή: FEELGOOD ENT.

banner