Κριτική

Γυναίκες με τα Όλα τους

Από -

Oσο κι αν ακούγεται παράξενο, η Ελβετία ήταν η τελευταία –πριν από το Λίχτενσταϊν!– χώρα της Ευρώπης που αναγνώρισε στις γυναίκες το δικαίωμα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι. Η σεναριογράφος («Χάιντι») και τηλεοπτική σκηνοθέτις Πέτρα Μπιοντίνα Βόλπε μας μεταφέρει λίγο πριν από το αντίστοιχο δημοψήφισμα του 1971 σε ένα συντηρητικό ορεινό χωριό ενός γερμανόφωνου καντονιού, όπου μια νοικοκυρά αποφασίζει να στρατευτεί υπέρ του «ναι». Έχει να αντιμετωπίσει τη φοβισμένη σιωπή των γυναικών και τη χλεύη των αντρών συγχωριανών της, τις ισχυρές αντιρρήσεις του συζύγου της και το πρόβλημα του σχολικού τραμπουκισμού των παιδιών της, αλλά το θάρρος της δεν θα μπορούσε να μη δικαιωθεί, σε μια δραμεντί η οποία οικειοποιείται όλες τις κοινοτοπίες μιας χοντροκομμένης, ξεπερασμένα διδακτικής χολιγουντιανής συνταγής.

Από τη «Λυσιστράτη» στο «Chocolat», οι «Γυναίκες με τα Όλα τους» απλοποιούν τις αντιθέσεις και ανεβάζουν «στη διαπασών» τη γραφική συμπεριφορά κάθε χαρακτήρα (από τη θεούσα γεροντοκόρη στον κακορίζικο πεθερό), καθησυχάζοντας τον θεατή με ένα γλυκερό χάπι εντ, στο οποίο ο αληθινός έρωτας είναι η απάντηση σε κάθε κοινωνικοπολιτική αντιπαράθεση.

Ελβετία. 2017. Διάρκεια: 96΄. Διανομή: NEO FILMS.