Κριτική

Gravity

Από -

Μια επιστήμονας κι ένας αστροναύτης προσπαθούν να επιβιώσουν ύστερα από ένα ατύχημα που τους άφησε να περιπλανιούνται στο αχανές Διάστημα. Τρισδιάστατος ρεαλισμός που σε αφήνει άφωνο, θρίλερ επιβίωσης που φλερτάρει με το υπαρξιακό δράμα και μια ενήλικη sci fi περιπέτεια, η οποία ενδίδει σε όσο μπορεί λιγότερες χολιγουντιανές ευκολίες.

Για τον Αλφόνσο Κουαρόν, ο οποίος ξεκίνησε από τη μεξικάνικη τηλεόραση κι έφτασε στο «Ο Χάρι Πότερ και ο Αιχμάλωτος του Αζκαμπάν» και στις οσκαρικές υποψηφιότηττες, το «Gravity» ήταν ένα πολύπαθο σχέδιο ζωής. Ασχολήθηκε με αυτό τουλάχιστον επί μία εξαετία, άλλαξε στούντιο και πρωταγωνιστές και κατάφερε τελικά να κάνει το δικό του. Με κόστος 100 εκατ. χολιγουντιανών δολαρίων, ωστόσο, δεν κάνεις ποτέ ακριβώς το δικό σου! Απλό όσο και φιλόδοξο, περιπέτεια εμπορικών προδιαγραφών όσο και ψαγμένο δράμα επιστημονικής φαντασίας, το «Gravity» είναι μια ιδιαίτερη, εξαιρετική κινηματογραφική περίπτωση που έχει ήδη γράψει ιστορία. Και αυτό γιατί, εκτός από τεχνικά σπουδαίο επίτευγμα (η τρισδιάστατη φωτογραφία του Εμάνουελ Λουμπέζκι είναι ένα οπτικό θαύμα), αποτελεί κι ένα υπόδειγμα δεξιοτεχνικής ισορροπίας ανάμεσα στο καλλιτεχνικό όραμα ενός δημιουργού και στις αυστηρές επιταγές της βιομηχανίας.
Όσον αφορά τις δεύτερες, το φιλμ ποντάρει σε ένα χορταστικό θέαμα το οποίο είναι… ρεαλιστικά εκθαμβωτικό. Τα κοντινά πλάνα των δύο πρωταγωνιστών, της ιατρικής επιστήμονα Ράιαν Στόουν και του έμπειρου αστροναύτη Ματ Κοβάλσκι, με φόντο την τεράστια Γη είναι υποβλητικά, οι σιωπηλές σκηνές καταστροφής (ειδικά αυτή του διαστημικού σταθμού) απίστευτα αληθοφανείς. Επιπλέον, η λιτή πλοκή ενισχύεται με μερικές συναισθηματικές ευκολίες, όπως η ιστορία του γιου της Ράιαν, αλλά κι εύπεπτες σεναριακές λύσεις (το τελευταίο, οριακά αφελές κομμάτι της προσπάθειας επιστροφής) οι οποίες κολακεύουν τον θεατή, εμποδίζοντάς τον έτσι να αποστασιοποιηθεί. Ο Αλφόνσο Κουαρόν, ο οποίος συνυπογράφει το σενάριο με τον γιο του Γιόνας, γνωρίζει πολύ καλά τις παραχωρήσεις που πρέπει να κάνει για να φέρει τα λεφτά του πίσω. Δεν είναι φυσικά ο Κιούμπρικ, αλλά οι περισσότεροι συνάδελφοί του μάλλον θα απλοποιούσαν περισσότερο τα πράγματα, ενώ δεν θα «κεντούσαν» πάνω στις μικρές και μεγάλες λεπτομέρειες, οι οποίες προσδίδουν στο «Gravity» βάθος και κομψότητα.
Κλειστοφοβική και αγωνιώδης αίσθηση, οπερατική μεγαλοπρέπεια και φιλοσοφικές αναζητήσεις, το «Άλιεν», το «Σολάρις», το «2001: Η Οδύσσεια του Διαστήματος» αλλά και το «Απόλλων 13» (η φωνή από το κέντρο ελέγχου είναι του Εντ Χάρις)... Μέσα από αυτά η απελπισμένη προσπάθεια του ζευγαριού, και ειδικότερα της Ράιαν Στόουν, να επιστρέψει στη Γη μετατρέπεται σε μια υπαρξιακή περιπέτεια που ξεκινά από το κόψιμο του ομφάλιου λώρου (το καλώδιο που κρατά τον αστροναύτη συνδεδεμένο με το σκάφος/μήτρα) και φτάνει στον… πρώτο άνθρωπο που περπάτησε στη Γη. Μεσολαβούν μια διαδρομή στο ατελείωτο κενό, ο συμβιβασμός με την απώλεια, η δύναμη της μνήμης και τα παιχνίδια της φαντασίας. Ιδέες που ακόμη κι αν διαθλώνται μέσα από ένα γυαλιστερό χολιγουντιανό πρίσμα σπανιότατα συναντιούνται σε υπερπαραγωγές τέτοιου βεληνεκούς.

ΗΠΑ. 2013. Διάρκεια: 91΄. Διανομή: VILLAGE FILMS.

Δώσε το σχόλιο σου

* Όνομα   * e-mail    
Σχόλιο

Έχω διαβάσει και αποδέχομαι τις οδηγίες και τους όρους χρήσης  
Επιθυμώ να λάβω ενημέρωση με email σε περίπτωση απάντησης

  • Γιωργος αστροναυτης πριν από 5 χρόνια

    Η ταινια απλα τραγικη. Ξεπερασε καθε οριο επιστημονικης παραφαντασιας. Το κερασακι στην τουρτα, οταν επιασε τον πυροσβεστηρα για να πηδηξει (ακουσον ακουσον) απο τον εναν δορυφορο στον αλλον. Εκει την εκλεισα.

  • Κλεων πριν από 5 χρόνια

    καθηλωτικη ταινια!!!!εκπληκτικη ερμηνεια!!!ενας σκηνοθετης που συλλαμβανει εκπληκτικα τα συναισθηματα του φοβου του δεους της αγωνιας και της μοναξιας,και τα μεταφερει μεσα στον θεατη,κανοντας τον να νιωθει πρωτογνωρα την εμπειρια στο απολυτο και εχθρικο κενο του διαστηματος

  • Δήμητρα πριν από 5 χρόνια

    Ένα εντυπωσιακό ταξίδι στο διάστημα...Μια ιδιαίτερη ταινία που δεν περιορίζεται απλώς στην σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας...

  • Νίκη πριν από 6 χρόνια

    Η ταινία είναι απλά για γέλια!!!Βαρετή, χωρίς σενάριο, με κορυφάια σκηνη τη Μπουλοκ να περιπλανιέται στο διάστημα, έχοντας για εκτοξευτήρα έναν πυροσβηστήρα!!Ευτυχώς που τη κατέβασα και δεν κλαίω το 10ρικο!

  • ΛΙΒΑΣ πριν από 6 χρόνια

    ειναι ΒΑΡΕΤΟ.... ΜΗΝ ΤΟ ΔΕΙΤΕ ΜΟΝΟΙ... ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΝΑ ΠΘΑΝΕΤΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΑΡΕΜΑΡΑ.... ολη η ταινια βαρετη στο σκοταδι του διαστηματος.... η μιση ταινια αποτελουταν απο τα αααααα που εκανε αυτη η ηθοποιος που πιστευω δεν εχει ιδιαιτερο ταλεντο και δεν επαιζε καλα.... το ΜΟΝΟ ωραιο ηταν η ΑΠΟΛΥΤΗ ταυτοποιηση του Κλουνευ με τον ρολο του κατι πραγματικα ωραιο....η ταινια ειχε χαλια σεναριο και η υποθεση ξετυλιγοταν ενω δεν καταλαβαινα τιποτα (χωρις να ειμαι ο μονος) ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΟΥΤΕ ΑΡΧΗ ΟΥΤΕ ΜΕΣΗ ΟΥΤΕ ΤΕΛΟΣ... ολα εξελισσοταν τοσο γρηγορα,....ΤΕΛΟΣ ολα ηταν τοσο χυμα που ολη την ωρα υπηρχαν σκηνεσ δρασης που μου τα ειχαν πρηΞΕΙ οπως μου τα επρηξε και η εμφανιση αγνωστων προσωπων...... THE END

  • Mikulas πριν από 6 χρόνια

    Thelw na paw na thn dw thn tainia, mono kai mono gia na dw thn bullock na xanetai sto diasthma. Pws katafere avth h atalanth hthopoios na paiksei se tetoia tainia einai mia apo tis apories pou den tha lusw pote.

  • Jo πριν από 6 χρόνια

    Μούφα. Δείτε κάτι άλλο. Το "αααα" του εντυπωσιασμού κρατάει κανένα τέταρτο,-μισάωρο μάξιμουμ, γουστάρεις λίγο και με τον Clooney, και μετά αρχίζεις πλέξιμο.

  • George πριν από 6 χρόνια

    Άλλη μία τρανή απόδειξη του ρητού "όπου ακούς πολλά κεράσια κράτα και μικρό καλάθι"!Ρηχές ερμηνείες,απλό σενάριο...Αλήθεια,υπήρχε και σκηνοθέτης?Ωραία μόνο τα εφέ και η εικόνα της γης από εκεί ψηλά...Ελπίζω το Όσκαρ να πάει σε κάποια άλλη εκτός της Bullock.

  • χασάπης πριν από 6 χρόνια

    Μην το πολυξεψειρίζουμε, καλή η ταινία (τρίστερη): ασυνήθιστη, θεαματική, αγωνιώδης. Αν και στο τέλος φοβήθηκα μήπως τελικά η ταλαίπωρη πρωταγωνίστρια πάει από κροκόδειλο. Όσο για τον Τζορτζ Κλούνεϊ, κορίτσια λυπάμαι, αλλά από κάποιο σημείο κι έπειτα...μόνο στα όνειρα!

  • demetris πριν από 6 χρόνια

    We all like different things. For me this movie was a joke, but that does not mean that for someone else this could have been a masterpiece.
    Otherwise there would have only been "good cinema"

  • Christina πριν από 6 χρόνια

    Δεν ξέρω τι λέτε... Το είδα σε 3D και ήταν ακρως εντυπωσιακό... Eνα ταξίδι στα αστέρια.. SUPER !!!!

  • ΦΩΤΕΙΝΗ Π. πριν από 6 χρόνια

    Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΦΟΛΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΠΟΧΩΝ.

  • ilias πριν από 6 χρόνια

    εκπληκτικη σκηνοθεσια,απιστευτη αληθοφανεια,ελαχιστες παραχωρησεις για τοσο ακριβη παραγωγη.δειξτε λιγο σεβασμο και χειροκροτηστε λιγο μερικοι που δυιλιζουν τον κωνωπα και κοιτωντας το δεντρο χανουν το δασος.

  • Κωνσταντίνος Τ. πριν από 6 χρόνια

    Φαινομενικά απλό σε σύλληψη, καθηλωτικό σε εκτέλεση, με εικόνες απίστευτης ρεαλιστικότητας και μεγαλοπρέπειας, που όμοιες τους νομίζω δεν έχουν ξαναπαρουσιαστεί στο πανί, είναι μια οπτικοακουστική εμπειρία που επιδεικνύει απόλυτα τη δύναμη του μέσου.
    Η τεχνολογία και τα ειδικά εφέ φθάνουν στο κινηματογραφικό τους απόγειο σε μια ιστορία που έχει τον άνθρωπο σε πρώτο πλάνο, παραθέτοντας ταυτόχρονα σε όλο του το μεγαλείο τον πλανήτη στον οποίο όλοι ζούμε, αλλά λίγοι μπορούμε να βιώσουμε από τέτοια απόσταση, τη “μητέρα” Γη, καθώς και το πόσο αφιλόξενο και μοναχικό είναι το σύμπαν όσο απομακρυνόμαστε από εκείνη και τη βαρύτητά της, στην περίπτωση των πρωταγωνιστών κυριολεκτικά και μεταφορικά.
    Συμβολισμοί υπάρχουν πολλοί, το σενάριο δεν είναι τόσο απλοϊκό όσο υποστηρίζουν κάποιοι, και η Μπούλοκ ειδικά είναι απλά εκπληκτική, ο πόλος έλξης όμως παραμένει η εικόνα και η επιδέξια σκηνοθεσία του Κουαρόν.
    Κατά τη γνώμη μου, είναι ένα φιλμικό επίτευγμα, έστω τεχνικά, το οποίο κι αυτό όμως λέει πολλά.
    Δείτε το σε 3D. Πραγματικά αξίζει.

  • Eni πριν από 6 χρόνια

    Η Μπούλοκ τα κατάφερε.. πέρασε το καστινγκ! Ευτυχώς ήταν μικρή η διάρκεια του.

  • europanos (http://cineparmenos.blogspot.com) πριν από 6 χρόνια

    Υπάρχουν ταινίες που με τις εικόνες τους σε ταξιδεύουν μακριά, υπάρχουν και ταινίες που ταξιδεύουν το μυαλό σου μακριά. Το Gravity συνδυάζει και τα δύο! Η νέα ταινία του Αλφόνσο Κουαρόν σε εντυπωσιάζει αισθητικά με εικόνες απίστευτης ομορφιάς που είσαι βέβαιος ότι γυρίστηκαν λίγο έξω από την ατμόσφαιρα της Γης δίνοντάς σου την αίσθηση ότι βλέπεις κάτι απολύτως ρεαλιστικό και αληθοφανές!

    Ταυτόχρονα η ταινία του ταλαντούχου Μεξικανού δημιουργού σε βάζει να σκεφτείς, να αναλογιστείς τη σημασία του να ΖΕΙΣ την κάθε στιγμή της μίας και μοναδικής ζωής σου, με πλήρη συναίσθηση όμως της ασημαντότητας της ύπαρξής σου και της ματαιότητας των πάντων! Είναι σα να σου λέει ότι είσαι ένας απειροελάχιστος κόκκος άμμου στην απεραντότητα ενός Γαλαξία, αλλά ταυτόχρονα κι ο πυρήνας, ο ήλιος αυτού του Γαλαξία, αυτός που δίνει νόημα στα πάντα!

    Η καλοκουρδισμένη αγωνία και η ένταση συναισθημάτων είναι τα δύο συστατικά της ταινίας που την κάνουν να "σκοράρει" τόσο στο επίπεδο της περιπέτειας όσο και αυτό της δραματικής ταινίας! Η ταινία σε κρατά καρφωμένο στο κάθισμά σου και κολλημένο στην οθόνη, σε πλήρη εγρήγορση από την αρχή ως το συγκλονιστικό φινάλε, ενώ οι θεατές βλέπουν ότι όλα κρέμονται διαρκώς από μια κλωστή και η έκβαση των πραγμάτων είναι αβέβαιη. Παράλληλα, η υποβλητική μουσική του Steven Price πηγαίνει την ταινία σε άλλη διάσταση ενώ η Sandra Bullock χωρίς αμφιβολία μας χαρίζει την καλύτερη ερμηνεία της καριέρας της! Της αξίζει (τουλάχιστον) να προταθεί για όσκαρ πρώτου γυναικείου!

    Συνολικά μια από τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς, προϊόν κορυφαίας έμπνευσης και αποτέλεσμα μιας σκηνοθεσίας με εντυπωσιακό τεχνικό αλλά και νοητικό υπόβαθρο, που καθηλώνει και συγκινεί!

  • Mανώλης Π. πριν από 6 χρόνια

    Η ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑ ΠΟΥ ΕΧΩ ΔΕΙ ΤΑ ΤΕΥΛΕΥΤΑΙΑ ΧΡΟΝΙΑ

  • harva8 πριν από 6 χρόνια

    Για μένα αυτό που ξεχωρίζει στην ταινία είναι η σκηνοθετική άποψη και τα φανταστικά οπτικά εφέ που τη διακρίνουν. Πολύ προσεκτικές κινήσεις της κάμερας, σωστή τοποθέτηση της πρωταγωνίστριας για συγχρονισμό επιστημονικής φαντασίας και προσπάθειας για ζωή με στόχο την κάθαρση. Άλλωστε μη ξεχνάς you only live once.
    Όπως είναι προφανές μην περιμένετε να δείτε κάποια ταινία με τη φοβερή πλοκή καθώς το concept δεν είναι αυτό και έχει ξεκάθαρα άλλους στόχους. Δαπανήθηκαν πάνω από $ 100 εκ. σε τεχνολογίες τελευταίας εποχής και σε 2 πραγματικούς σταρ του Χόλιγουντ για να βγάλουν μια ταινία που θα εντυπωσιάσει, θα τέρψει με λίγα λόγια ένα blockbuster διασκέδασης με ένα θέμα όχι κοινό, με την άποψη του διαστήματος, αλλά της παγίδευσης σε ένα απομονωμένο μέρος. Εμένα προσωπικά μου θύμισε αρκετά το 127 hours με τον Φράνκο σε πιο blockbuster επίπεδο. Βασικά σαν να παντρεύτηκε το Απόλλο 13 τις 127 ώρες και βγήκε το Gravity.

  • Pan πριν από 6 χρόνια

    Εντυπωσιακες φωτογραφιες του αφιλοξενου περιβαλλοντος του διαστηματος! Η αποδοση των φαινομενων ηταν πολυ ρεαλιστικη. Μπορειτε να τις επαληθευσετε παρακολουθωντας στο Γιουτουμπ σειρα απο ενδιαφεροντα βιντεακια που δειχνουν τη ζωη στους διαστημικους σταθμους, οπως αυτο: http://m.youtube.com/watch?v=1v5gtOkyCG0&desktop_uri=%2Fwatch%3Fv%3D1v5gtOkyCG0
    Βεβαια στο συγκεκριμενο θα διαπιστωσετε μια σκηνοθετικη ακροβασια: Απο τα παγωμενα ματια της Ραϊαν φευγουν συμπαθητικα σφαιρικα σταγονιδια οταν δακρυζει. Εδω φυσικα ανελαβαν δραση τα ψηφιακα εφφε, μια και η τεραστια σταγονα που αιωρειται σιχαμερα κολλημενη απο δυναμεις συναφειας στο ματι του αστροναυτη δεν ειναι και το καλυτερο θεαμα... Για τον ιδιο λογο ο σκηνοθετης δεχεται οτι μπορει μια παγωμενη διαστημικη καψουλα να θερμανθει σε λιγα λεπτα, αναγκαζοντας την πρωταγωνιστρια να βγει απο την αγαρμπη στολη της και να κουλουριασει το καλλιγραμμο σωμα της στην υπεροχα συμβολικη εμβρυακη σταση. Παρομοιως, τα διαστημικα θραυσματα ταξιδευουν σε τροχια και πεφτουν μαζεμενα στο στοχο τους σα να βληθηκαν απο κανονι που με ακριβεια σημαδευε τους σταθμους, ενω αφου προηλθαν απο συγκρουσεις θα επρεπε πολυ γρηγορα να απομακρυνθουν μεταξυ τους. Στην πραγματικοτητα υπαρχουν χιλιαδες θραυσματα σε τροχια, αλλα ειναι απιθανο να βρεθουν τοσο κοντα μεταξυ τους.
    Αν δεχθουμε τις σκηνοθετικες μικροϋπερβασεις, η ταινια ειναι αρκετα συναισθηματικη και ρεαλιστικη συγχρονως. Παρολα αυτα, εκτος απο το αισθημα του φοβου και της απελπισιας στο απολυτο κενο, δεν καταφερε να με ταυτισει συναισθηματικα με τον πρωταγωνιστη, οπως θα περιμενα απο μια φημολογουμενη οσκαρικη παραγωγη.

  • Az.Am. πριν από 6 χρόνια

    Δύο ώρες πάνω στα αστέρια και η Μπουλοκ μην σκισει κανα καλσον