Κριτική

Gold

Από -

Άλλη μία ιστορία ανόδου και πτώσης στο κυνήγι του αμερικανικού ονείρου, με τον μεταμορφωμένο Μάθιου Μακόναχι να κλέβει την παράσταση.

Αν κι εδώ εμφανίζεται­ ­μόνον ως σκηνοθέτης, ο Στίβεν Γκέιγκαν είναι πρωτίστως σεναριογράφος. Βραβευμένος με Όσκαρ για το «Traffic» του Στίβεν Σόντερμπεργκ, ήταν ξανά υποψήφιος για το «Syriana», ένα πολιτικό θρίλερ που σκηνοθέτησε ο ίδιος­ πριν από 12 χρόνια. Τώρα ξανα­περνάει πίσω από την κάμερα και διαδέχεται τους Πολ Χάγκις, Μάικλ Μαν και Σπάικ Λι, οι οποίοι είχαν δουλέψει νωρίτερα πάνω στη μεταφορά του σεναρίου των Πάτρικ Μάσετ και Τζον Ζίνμαν («Lara Croft: Tomb Raider») στην οθόνη, αλλά δεν ξεκίνησαν ποτέ γυρίσματα. Ως «άνθρωπος της πένας», λοιπόν, ο Γκέιγκαν φροντίζει να δώσει σπιντάτο αφηγηματικό ρυθμό που θα αναδείξει την ιστορία του, φέρνοντας σε πρώτο πλάνο τον βασικό χαρακτήρα της και τον πρωταγωνιστή που τον ενσαρκώνει.

Πράγματι, ο μεταμορφωμένος Μάθιου Μακόναχι (με ψεύτικη φαλάκρα, επιπλέον 25 κιλά και ψεύτικα δόντια) είναι το μεγάλο ατού της ταινίας, σωματικά, ψυχολογικά και συναισθηματικά πειστικότατος ως Κένι Γουέλς, ο οποίος το 1988 βλέπει την οικογενειακή επιχείρηση εξόρυξης μεταλλευμάτων να φτάνει στα όρια της χρεοκοπίας. Πεισματάρης και οραματιστής, δεν τα παρατάει μα ταξιδεύει απένταρος στην Ινδονησία και μαζί με έναν γεωλόγο αναζητούν χρυσό στη μέση της ζούγκλας.

Το «Gold» είναι άλλη μία ιστορία ανόδου και πτώσης στο κυνήγι του αμερικανικού ονείρου βασισμένη σε αληθινά γεγονότα (το σκάνδαλο της καναδικής Bre-X το 1993). Θυμίζει «Λύκο της Wall Street», φέρνει στο νου το «Μεγάλο Σορτάρισμα», αλλά παρά το νεύρο και την ταχύτητά του «γέρνει» υπερβολικά προς την παρωδία, επαναλαμβάνει κατά στιγμές τον εαυτό του κι εκβιάζει το χάπι εντ. Το τελικό plot twist, πάντως, δουλεύει σε πάνω από ένα επίπεδα και ο Μακόναχι γίνεται ένα με τον πυρετό, τη φιλοδοξία και την απόγνωση του ήρωά του.

ΗΠΑ. 2016. Διάρκεια: 121΄. Διανομή: FEELGOOD ENT.

banner

Σχετικά Θέματα