Κριτική

Gemini Man

Από -

Ενθουσιασμένος με τα εξαιρετικά αποτελέσματα του 3D στη «Ζωή του Πι» (2012), ο Ανγκ Λι προχώρησε ένα βήμα παραπέρα στο «Billy Lynn’s Long Halftime Walk» (2016), το οποίο δεν είδαμε ποτέ στις ελληνικές αίθουσες, κινηματογραφώντας τρισδιάστατα και με 120 καρέ το δευτερόλεπτο ένα απλό πολεμικό δράμα. Η αποτυχία του δεν του άλλαξε τις απόψεις κι έτσι δοκιμάζει να στηρίξει όλη την αληθοφάνεια της καινούργιας ταινίας του στην αποτελεσματικότητα της ψηφιακής «αναζωογόνησης» ενός χαρακτήρα, εδώ σε μια απόλυτα ταιριαστή για το πείραμα περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας.

Στο κοντινό μέλλον ένας επαγγελματίας δολοφόνος θέλει να αποσυρθεί, αλλά η υπηρεσία του αποφασίζει να τον βγάλει από τη μέση. Έκπληκτος, διαπιστώνει πως έχουν στείλει στο κατόπι του τον νεαρό κλώνο του, ο οποίος δεν έχει την παραμικρή ιδέα για τον ποιον έχει αναλάβει να σκοτώσει. Έτσι ο –υποτονικότατος στον ρόλο– Γουίλ Σμιθ τα βάζει με τον νεότερο εαυτό του, ο οποίος ορκίζεσαι πως έχει έρθει στο πλατό από διάλειμμα γυρισμάτων του «Πρίγκιπα του Μπελ Ερ». Μόνο που μια υποσχόμενη ιδέα κι ένα τεχνικό επίτευγμα δεν αρκούν για να στηρίξουν μια δίωρη πλοκή, απλωμένη σε ένα κοινότοπο και αδούλευτο σενάριο.

Παραδόξως το τελευταίο υπογράφεται από τους Ντέιβιντ Μπένιοφ (δημιουργός του «Game of thrones»), Μπίλι Ρέι (οσκαρικά υποψήφιος για το «Captain Phillips») και Ντάρεν Λέμκε («Σαζάμ!»), οι οποίοι δεν μπορούν να δομήσουν μια πρωτότυπη ίντριγκα, να σκεφτούν… μισή ανατροπή της προκοπής ή να εμπνευστούν δυο αράδες σπιρτόζικου διαλόγου. Φανερά εκτός φόρμας, ο Ανγκ Λι ενορχηστρώνει όλη κι όλη μια εντυπωσιακή σκηνή καταδίωξης και αφήνει βαριεστημένος τους εφετζήδες να βγάλουν το φίδι απ’ την τρύπα.

ΗΠΑ, Κίνα. 2019. Διάρκεια: 117΄. Διανομή: ODEON.

Αναλυτικές πληροφορίες από τον οδηγό σινεμά