Κριτική

Forget me Not

Από -

Εικαστικά υποβλητικό, μα αφηγηματικά αποσπασματικό και δραματικά ημιτελές road movie από τον σκηνοθέτη τού «Πες στη Μορφίνη Ακόμα την Ψάχνω».

Σε τελείως διαφορετικό ύφος από το «Πες στη Μορφίνη Ακόμα την Ψάχνω» του 2001, η δεύτερη ταινία του Γιάννη Φάγκρα είναι ένα φιλόδοξο road movie που ξεκινά από τη νωχελική καθημερινότητα του αμερικανικού Νότου. Εκεί ζει ο Άλεξ, Έλληνας δύτης που έχει πιάσει στεριά στη Νέα Ορλεάνη, μετρώντας τις μέρες του που μοιάζουν να κυλούν μονότονα και άσκοπα. Μέχρι τη στιγμή που δέχεται να αναλάβει μια ύποπτων προθέσεων αποστολή στην Αλάσκα, αναζητώντας έναν καταποντισμένο θησαυρό. Ενώ όμως εκείνος αναχωρεί για ένα περιπετειώδες ταξίδι στον Βορρά, η παλιά αγαπημένη του Δάφνη ξεκινά από την Ελλάδα για να τον συναντήσει.

Στα χνάρια του Οδυσσέα, ο Άλεξ είναι ένας ανέστιος ταξιδευτής, ο οποίος αναζητά το υπαρξιακό νόημα σε μια διαδρομή προς το άγνωστο. Θέλοντας να χαθεί μέσα στο άγριο, αφιλόξενο τοπίο της Αλάσκας, επιχειρεί στην πραγματικότητα να βρει τον αληθινό εαυτό του, ένα κομμάτι του οποίου κουβαλά και η Δάφνη, μια Πηνελόπη που αποφασίζει, αντίθετα από την ομηρική, να διε­κδικήσει αυτό που της ανήκει. Πρόκειται για μια υποσχόμενη ιδέα που αναπτύσσεται πλανοθετικά, αλλά όχι και κινηματογραφικά, καθώς το «Forget me not» μοιάζει περισσότερο με σχεδίασμα ταινίας και λιγότερο με ολοκληρωμένη εκδοχή της.

Ατμοσφαιρική μουσική (του Άκη Καπράνου) που υποβάλλει τη μοναξιά και την απώλεια, αναφορές σε μπίτνικ συγγραφείς, πλάνα που αναδεικνύουν τη γοητευτική ερημιά του τοπίου, αναίτια μελοδραματική φόρτιση, φιλοσοφικές κουβέντες στο μηχανοστάσιο του πλοίου, ένα άτσαλα στημένο σεναριακά ατύχημα… Στοιχεία τα οποία δεν δένουν σε ενιαίο αφηγηματικό σύνολο, παραμένουν αποσπασματικά και ως επί το πλείστον ανεκμετάλλευτα, σε μια εικαστικά γοητευτική, μα συναισθηματικά αναποφάσιστη και δραματικά ημιτελή χαμένη κινηματογραφική ευκαιρία.

Ελλάδα. 2014. Διάρκεια: 102΄. Διανομή: NEW STAR.

Σχετικά Θέματα