Κριτική

Ένας Θρίαμβος

Από -

To 1985 ο Σουηδός σκηνοθέτης Γιαν Γιένσον ανέβασε μαζί με τους κρατούμενους της φυλακής υψίστης ασφαλείας της Κούμλα το «Περιμένοντας τον Γκοντό» του Σάμιουελ Μπέκετ. Στην τελευταία παράστασή τους στο Βασιλικό Θέατρο του Γκέτεμποργκ οι πρωταγωνιστές… απέδρασαν, γεγονός που ενθουσίασε τον ίδιο τον νομπελίστα συγγραφέα, αλλά και τον Γάλλο σκηνοθέτη Εμανουέλ Κουρκόλ. Ο τελευταίος εμπνεύστηκε από το γεγονός και ανέθεσε στον Καντ Μεράντ («Ο Μικρός Νικόλας», «Είναι Τρελοί Αυτοί οι Βόρειοι») το ρόλο του Ετιέν, ενός άνεργου ηθοποιού που δουλεύει ως υπεύθυνος θεατρικού εργαστηρίου σε μια φυλακή. Εκεί μαζεύει έναν ασυνήθιστο θίασο από κρατούμενους για να ανεβάσουν το «Περιμένοντας τον Γκοντό», σε μια γλυκόπικρη κομεντί που αναδείχτηκε καλύτερη κωμωδία της χρονιάς στα Ευρωπαϊκά Βραβεία.

Στην παράδοση μιας γαλλικής σειράς ταινιών οι οποίες –από τα «Παιδιά της Χορωδίας» ως τους «Άθικτους» (αμφότερες βασισμένες σε αληθινά γεγονότα)– συνδυάζουν πετυχημένα συναίσθημα και χιούμορ, το «Ένας Θρίαμβος» εκτελεί με καλλιτεχνική ευαισθησία τη δοκιμασμένη εμπορική συνταγή. Ο «Γκοντό» είναι μια εξαιρετική πηγή αναφορών για τον εγκλεισμό, την αναμονή και το υπαρξιακό παράλογο, κάτι το οποίο προσδίδει δραματικό βάθος στις περιπέτειες των χαρακτήρων, η γραφικότητα των οποίων κρατάει διαρκώς ψηλά τους κωμικούς τόνους.

Ο Κουρκόλ ισορροπεί γέλιο και δάκρυ κινούμενος εξ αρχής εκ του ασφαλούς, φροντίζει όμως να πατά σε στέρεο (σεναριακό) έδαφος. Έτσι, αν και γνωρίζεις το πώς θα στηθεί και αναπτυχθεί η πλοκή, ποια διλήμματα θα προκύψουν, τι αναποδιές θα ξεπεταχθούν και τον τρόπο αντιμετώπισής τους, τα μπερδέματα της τρελοπαρέας διατηρούν μέχρι τέλους τη νοστιμάδα τους και το αναμενόμενα συγκινητικό φινάλε κερδίζει τις εντυπώσεις.

Γαλλία. 2020. Διάρκεια: 105΄. Διανομή: ONE FROM THE HEART.

banner

Σχετικά Θέματα