Κριτική

Ένα Τέλειο Σχέδιο

Από -

Η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία με υπόθεση του Μαδριλένιου Πόλο Μενάργκεθ βασίζεται σε θεατρικό έργο (του Ιγκνάσι Βιδάλ) και φαίνεται. Καταρχήν γιατί διαδραματίζεται σχεδόν όλη σε ένα διαμέρισμα, στο οποίο τρεις φίλοι, άνεργοι εδώ και καιρό, έχουν δώσει πρωινό ραντεβού. Το σχέδιο –το δικό τους και του τίτλου του φιλμ– είναι μια εκδρομή της οποίας ο σκοπός και ο προορισμός παραμένουν ως το τέλος άγνωστοι, καθώς η μέρα ξεκινάει ανάποδα.

Το αυτοκίνητο του Αντράντε παθαίνει μηχανική βλάβη και παρκαρισμένο δίπλα στην είσοδο της πολυκατοικίας του Πάκο, όπου και η συνάντηση, περιμένει την οδική βοήθεια. Στην παρέα έχει ήδη προστεθεί ο Ραμόν, με το αμήχανο τρίο να προσπαθεί να βρει εναλλακτική λύση στο σχέδιό του, ξεκινώντας μια κουβέντα που σταδιακά φέρνει στην επιφάνεια προσωπικά μυστικά και απωθημένα που θα δοκιμάσουν την πολύχρονη φιλία τους.

Η φιλοδοξία των Βιδάλ και Μενάργκεθ, οι οποίοι συνυπογράφουν το σενάριο, είναι να σχολιάσουν μέσα από ένα τριπλό πορτρέτο, αυτό του σύγχρονου Ισπανού, την αντρική νοοτροπία και τις ψυχολογικές παγίδες της. Η ματιά τους είναι προσανατολισμένη κοινωνικά (ανεργία, οικογενειακά προβλήματα), οι ανασφάλειες των χαρακτήρων τους βαθιές και διαχρονικές, αλλά το στήσιμο αυτού του –κωμικού αρχικά– δράματος δωματίου δεν μπορεί να ξεφύγει από τη θεατρική λογική και δραματουργία στην οποία βασίζεται. Καλοστημένο ως διαλογικό σινεμά ερμηνειών (εξαιρετικοί και οι τρεις έμπειροι πρωταγωνιστές), με περιορισμένες όμως κινηματογραφικές δυνατότητες, καθώς εδώ όλα λέγονται, ξαναλέγονται, αναλύονται και επεξηγούνται μέχρι κεραίας, ενώ η (υπερ)δραματική έκπληξη του φινάλε έρχεται περισσότερο ως εκβιαστική επιλογή (με μήνυμα) παρά ως καλοχτισμένη ανατροπή της «αθόρυβης» ως τότε ιστορίας μας.

Ισπανία. 2019. Διάρκεια: 79΄. Διανομή: WEIRD WAVE.