Κριτική

Ένα Αγγελικό Πρόσωπο

Από -

Ρόλος γραμμένος για ερμηνευτικό ρεσιτάλ, αυτός της αλκοολικής Μαρλέν, η οποία καταστρέφει τον καινούργιο γάμο της προτού καν ολοκληρωθεί η πρώτη του νύχτα, στην πραγματικότητα έχει πολύ νατουραλίστικο εφέ κι ελάχιστο δραματικό ψαχνό. Μέχρις ενός σημείου όμως οι σπουδαίες δυνατότητες της Μαριόν Κοτιγιάρ μας κρατούν κοντά στον αγώνα που δίνει η παρορμητική και ψυχολογικά άστατη ηρωίδα της να ζήσει τη ζωή της και να μεγαλώσει μόνη της την οκτάχρονη Ελί, η οποία αναζητά το δικό της τρόπο να επανενωθεί με τη «χαμένη» μητέρα της.

Οι απέλπιδες προσπάθειες των δύο γυναικών ψελλίζουν μερικά ενδια­φέροντα πράγματα πάνω στην εξάρτηση, τη μοναξιά και τον (πολλαπλό) κοινωνικό ρόλο του φύλου. Ωστόσο, φυτεμένες σε ένα σενάριο που χειραγωγεί χαρακτήρες και συναισθήματα, γρήγορα παίρνουν συνθηματική διάσταση, αφού η πρωτοεμφανιζόμενη Βανεσά Φιλό κάνει τα πάντα προφανή, απλοϊκά κι ευκολοχώνευτα. Ολοφάνερα ανασφαλής να εμπιστευτεί την πιο εύστοχη, τρυφερή σκηνοθετική ματιά της, καταφεύγει στην υπερβολή και χαραμίζει τη «βρόμικη» αθωότητα που προσδίδει η Κοτιγιάρ σε έναν ισχνό, διάφανο ρόλο.

Γαλλία. 2018. Διάρκεια: 108΄. Διανομή: WEIRD WAVE.

Αναλυτικές πληροφορίες από τον οδηγό σινεμά

Σχετικά Θέματα