Κριτική

Emma.

Από -

Μοντέρνα ηρωίδα για τα λογοτεχνικά πρότυπα του 1900, η νεαρή, πλούσια και δυναμική Έμα Γούντχαουζ δεν είναι ένας εξαρχής συμπαθητικός χαρακτήρας. Η Τζέιν Όστεν όμως περιγράφει με αφηγηματική επιδεξιότητα και σαρκαστικό χιούμορ την πορεία προς τη συναισθηματική ενηλικίωσή της, (αυτο)παγιδεύοντάς τη μέσα στην υπερβολική αυτοπεποίθησή της. Τιμωρώντας τη για τον τρόπο με τον οποίο, ως χαρισματική προξενήτρα, χειρίζεται τα αισθήματα των γύρω της, ενώ αγνοεί επιδεικτικά τα δικά της, η συγγραφέας στήνει ένα χαρωπό γαϊτανάκι παρεξηγήσεων με διδακτική όσο και ειρωνική κατάληξη.

Η σινε-διασκευή της ροκ φωτογράφου Ότομ ντε Γουάιλντ παραμένει πιστή και κουρδισμένη στον σωστό παιχνιδιάρικο τόνο, όχι πολύ μακριά από εκείνη του Ντάγκλας ΜακΓκραθ, με την Γκουίνεθ Πάλτροου, εν έτει 1996. Καλοστημένη, καλοπαιγμένη και με μια μεταμοντέρνα αύρα, αν και τελικά λίγα πράγματα προχωρούν εδώ βαθύτερα από την αστραφτερή επιφάνεια. Τα απανωτά πηγαινέλα αποδυναμώνουν τους χαρακτήρες, οι διάλογοι κουβαλούν μόνοι τους όλη την εξέλιξη της πλοκής και η προσεγμένη εικονογραφία (κάδρα, σκηνικά, κοστούμια) παραμένουν στο επίπεδο της φροντισμένης αναπαράστασης εποχής.

Μ. Βρετανία. 2020. Διάρκεια: 124΄. Διανομή: TULIP.