Κριτική

Έβερεστ

Από -

Τον Μάιο του 1996 δύο ομάδες ορειβατών επιχειρούν να ανέβουν στο Έβερεστ, όταν, στο τελευταίο στάδιο της αναρρίχησης, πλήττονται από μια φονική χιονοθύελλα. Μια αληθινή, περιβόητη ορειβατική ιστορία αναπαρίσταται εντυπωσιακά και ρεαλιστικά όσον αφορά τις σκηνές δράσης, απλοϊκότατα όμως (σαν ταινία καταστροφής των ’70s) όσον αφορά τους χαρακτήρες.

Δύο από τους καλύτερους Βρετανούς σεναριογράφους: ο βραβευμένος με Όσκαρ Σάιμον Μπιούφοϊ («Άντρες με τα Όλα τους», «Slumdog Millionaire») και ο Γουίλιαμ Νίκολσον των «Μονομάχος», «Οι Άθλιοι» και «Αλύγιστος». Μια συναρπαστική ιστορία επιβίωσης: τον Μάιο του 1996 διάφορες ομάδες ορειβατών επιχειρούν να ανέβουν ως το Έβερεστ. Μιας εξ αυτών ηγείται ο Νεοζηλανδός Ρομπ Χολ, ο οποίος αφήνει την εφτά μηνών έγκυο σύζυγό του στην πατρίδα και μαζί με άλλους δύο οδηγούς, εφτά έμπειρους Σέρπα (λαός του Νεπάλ) και οκτώ «πελάτες» επιχειρεί να ανέβει στην ψηλότερη κορυφή του κόσμου για πέμπτη φορά, κάτι που κανείς μη Σέρπα ορειβάτης δεν έχει καταφέρει.

Μια δεύτερη, το ίδιο πολυμελής ομάδα, έχει επικεφαλής τον Αμερικανό Σκοτ Φίσερ, ανταγωνιστή του Χολ, ο οποίος έχει φτάσει νωρίτερα στη Χαμηλή Βάση των 5.500 μέτρων, όπου οι δύο αποστολές θα συναντηθούν. Από εκεί θα επιχειρήσουν να συνεχίσουν συνεργαζόμενοι, αλλά στο τελευταίο στάδιο της αναρρίχησης θα χτυπηθούν από μια φονική χιονοθύελλα.

Το παράξενο είναι πως ο συνδυασμός αληθινών γεγονότων και σεναριακής ανάπλασής τους βγάζει κερδισμένο τον… Μπαλτάσαρ Κορμακούρ. Εκμεταλλευόμενος το συναρπαστικό τοπίο των Ιμαλαΐων (πολλά γυρίσματα έγιναν και στις ιταλικές Άλπεις), τις δυνατότητες της τρισδιάστατης εικόνας και τα ειδικά εφέ, ο Ισλανδός σκηνοθέτης («101 Ρέικιαβικ», «The Deep» και τα χολιγουντιανά «Το Τελικό Χτύπημα», «2 Guns») προσεγγίζει την ιστορία του με ρεαλισμό, ζωντανεύοντας μερικές αγωνιώδεις, απόλυτα πειστικές σκηνές δράσης.

Διατηρεί μια παλαιομοδίτικη ματιά στιβαρής ταινίας καταστροφής, δεν βρίσκει όμως και την ανάλογη σεναριακή υποστήριξη που θα μας έκανε να νοιαστούμε πραγματικά –κι όχι μέσω μελοδραματικών ευκολιών– για τους εν κινδύνω ήρωες. Ο «διάφανος» χαρακτήρας του Χολ δεν μπορεί να σηκώσει στις πλάτες του την ταινία, οι υπόλοιποι γύρω του είναι απλώς υποστηρικτικοί, οι διάλογοί τους περιορίζονται στα εντελώς αυτονόητα και η πλοκή δεν προσφέρει καμιά ψυχολογική σύγκρουση, κανένα εσωτερικό δράμα. Δεν απομένει παρά η αναμέτρηση με τη φύση, θεαματική (αν και μια σεκάνς κορύφωσης θα ήταν απαραίτητη), όσο και προβλέψιμη.

Μ. ΒΡΕΤΑΝΙΑ, ΗΠΑ. 2015. Διάρκεια: 121΄. Διανομή: UIP.

Δώσε το σχόλιο σου

* Όνομα   * e-mail    
Σχόλιο

Έχω διαβάσει και αποδέχομαι τις οδηγίες και τους όρους χρήσης  
Επιθυμώ να λάβω ενημέρωση με email σε περίπτωση απάντησης

  • Newfoundland πριν από 4 χρόνια

    Δεν αντιλαμβάνομαι το σκεπτικό πίσω από τα σχόλια του Αθηνοράματος.. Γιατί χρειάζεται "ψυχολογική σύγκρουση" και "εσωτερικό δράμα" δηλαδή σε κάθε ταινία..? Προφανώς έχει κάποια συσχέτιση με εκείνον που γράφει την κριτική.
    Πρόκειται για μια εξαιρετική ταινία, απλή, ρεαλιστική, που δεν χάνει την εστίαση από αυτό που εξαιρετικά αναφέρει ένας από τους οδηγούς βουνού "δεν χρειάζεται να δημιουργούμε και μεταξύ μας θέματα, το βουνό είναι απέναντι σε όλους".

  • Στέλιος Αριανούτσος πριν από 4 χρόνια

    Συμφωνώ και επαυξάνω. Βρήκα την σεκάνς με το ελικόπτερο κορυφαία!