Κριτική

Digger

Από -

Αποσπώντας τον Αργυρό Αλέξανδρο, τα βραβεία κοινού και νεότητας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, αλλά και 14 υποψηφιότητες στα βραβεία της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Τζώρτζη Γρηγοράκη είναι μια ευχάριστη έκπληξη. Λιτό στη βασική ιδέα του, φέρνει σε αντιπαράθεση δύο γενιές και δύο διαφορετικές νοοτροπίες. Την παλιότερη αντιπροσωπεύει ο Νικήτας, ο οποίος ζει αποτραβηγμένος σε μια ορεινή αγροικία της βορείου Ελλάδος. Το πανέμορφο δάσος που την περιβάλλει, όμως, απειλείται από την επιθετική επέκταση μιας κοντινής βιομηχανικής μονάδας, η παρουσία της οποίας διχάζει έντονα τους κατοίκους του διπλανού χωριού. Νέα ήθη, τα οποία δεν φέρνει στα βουνά μόνο η τεχνολογική πρόοδος, αλλά και ο γιος του Νικήτα, που επιστρέφει στο πατρικό διεκδικώντας το μερίδιο του κτήματος που κληρονόμησε από τη μητέρα του.

Ο Γρηγοράκης χειρίζεται στιβαρά τη δραματική σύγκρουση πατέρα - γιου, γεννημένη από ένα τραυματικό παρελθόν, αλλά και δύο διαφορετικές φιλοσοφίες ζωής. Η μία δεμένη με τη φύση, τους ρυθμούς και τους νόμους της, η άλλη με την αστική ζωή, την ταχύτητα και την τεχνολογία. Ταυτόχρονα, η διαρκής παρουσία των μηχανημάτων και η (νεο)γουέστερν εικονογραφία επιτείνουν την αντίθεση αυτών των δύο κόσμων, οι οποίοι συγκρούονται με φόντο μια επαρχιακή Ελλάδα βουλιαγμένη στη σύγχυση και την αμηχανία. Η σοφία του Γρηγοράκη και των σεναριογράφων Μαρίας Βόττη και Βαγγέλη Μουρίκη είναι πως την αναβιώνουν χωρίς καμιά γραφικότητα, κρατώντας γκρίζους τόνους στην περιγραφή των χαρακτήρων και ίσες αποστάσεις από τους κουρασμένους μαχητές αυτού του σπαρακτικού εμφυλίου πολέμου. Τους οποίους οικτίρουν, μα και συμπονούν βαθιά, κλείνοντάς τους με λυτρωτικό χιούμορ το μάτι στον υπέρ πάντων αγώνα τους.
Ελλάδα, Γαλλία, Γερμανία. 2020. Διάρκεια: 101΄. Διανομή: MICROKOSMOS.

Αναλυτικές πληροφορίες από τον οδηγό σινεμά