Κριτική

Destroyer

Από -

Αμακιγιάριστη, γερασμένη και σχεδόν αγνώριστη, η υποψήφια για Χρυσή Σφαίρα Νικόλ Κίντμαν αποτελεί την αδιαμφισβήτητη ατραξιόν του «Destroyer», ενός δραματικού θρίλερ με υπαρξιακές ανησυχίες. Βασισμένη σε πρωτότυπο σενάριο των Φιλ Χέι και Ματ Μανφρέντι, χολιγουντιανών σεναριογράφων επικών («Η Τιτανομαχία») και κωμικών («Ride Along») περιπετειών, η ταινία της εντελώς άνισης Κάριν Κουσάμα («AEon Flux», «Jennifer’s Body») επιχειρεί να εντάξει στην πλοκή ενός αστυνομικού μυστηρίου την πορεία προσωπικής κάθαρσης ενός «αμαρτωλού» χαρακτήρα· της Έριν Μπελ, η οποία προσπαθεί να συνέλθει από την τραυματική εμπειρία μιας μυστικής αποστολής που στοίχισε τη ζωή στον συνάδελφο κι εραστή της Κρις.

Ενώ όμως ερευνά ένα φόνο, διαπιστώνει πως πίσω του πιθανότατα βρίσκεται ο υπεύθυνος για την προσωπική τραγωδία της. Η χρονικά σπαστή αφήγηση και η «στεγνή» ερμηνεία της Κίντμαν κερδίζουν τις αρχικές εντυπώσεις, αλλά όσο η ιστορία αρχίζει να συνδέει με σαφήνεια παρόν και παρελθόν οι σεναριακές κοινοτοπίες αδυνατίζουν υπερβολικά τη δραματική ένταση. Οι χαρακτήρες γίνονται σχήματα, τα μηνύματα απλοποιούνται και όποιος έχει δει τρία φιλμ νουάρ έχει δει και το φινάλε του εκδικητικού ξεσπάσματος της Έριν.

ΗΠΑ. 2018. Διάρκεια: 120΄. Διανομή: ODEON / AUDIOVISUAL.