Κριτική

Dallas Buyers Club

Από -

Όταν το 1985 διαγιγνώσκεται θετικός στον HIV, ο Τεξανός Ρον Γούντρουφ μαθαίνει πως έχει μόνον ένα μήνα ζωής. Αρνούμενος να αποδεχτεί την εκτίμηση των γιατρών, περιορίζει την έκλυτη ζωή του και ξεκινάει μια εκστρατεία για την εφαρμογή εναλλακτικών θεραπειών. Χρυσή Σφαίρα α΄ και β΄ αντρικού ρόλου για μια οσκαρικών προδιαγραφών (έξι υποψηφιότητες) βιογραφία-συνταγή με καλογραμμένο σενάριο και υποδειγματικές ερμηνείες.

Το «Dallas Buyers Club» αποτέλεσε –μαζί με το «Nebraska»– την ανεξάρτητη έκπληξη των φετινών οσκαρικών υποψηφιοτήτων, καθώς κατάφερε να συγκεντρώσει έξι από αυτές, σχεδόν όλες σε πρωτοκλασάτες κατηγορίες (ταινίας, αντρικών ρόλων, πρωτότυπου σεναρίου, μοντάζ και μακιγιάζ).
Επιπλέον, τα ήδη κερδισμένα βραβεία για τους δύο πρωταγωνιστές Μάθιου ΜακΚόναχι και Τζάρεντ Λέτο (Χρυσές Σφαίρες και βραβεία SAG του Αμερικανικού Σωματείου Ηθοποιών) επιβεβαιώνουν την ευρεία απήχηση ενός αουτσάιντερ μικρού προϋπολογισμού, εκπλήσσοντας μόνον όσους δεν το έχουν δει ακόμη. Γιατί η μεταφορά της αληθινής ιστορίας του Ρον Γούντρουφ στην οθόνη δεν είναι παρά η τυπική περίπτωση μιας προσεγμένης, οσκαρικών προδιαγραφών βιογραφίας με καλογραμμένο­ σενάριο και υποδειγματικές ­ερμηνείες.

Το μυστικό της συγκεκριμένης συνταγής είναι το πώς χειρίζεσαι­ έναν βρόμικο ήρωα με καθαρό τρόπο. Ο Ρον Γούντρουφ υπήρξε ένας καθαρόαιμος macho Τεξανός μικρο-κομπιναδόρος, λάτρης των στοιχημάτων, των γυναικών και της έκλυτης ζωής. Ξαφνικά το 1985 διαγιγνώσκεται θετικός στον ιό HIV και μαθαίνει πως έχει μόνον ένα μήνα ζωής. Αρνούμενος να αποδεχτεί την εκτίμηση των γιατρών, βλέπει με καινούργιο μάτι τη ζωή του και ξεκινά μια εκστρατεία για την εφαρμογή εναλλακτικών θεραπειών. Όχι όμως με τον τρόπο ενός ηθικολόγου ιεροκήρυκα, αλλά με τον τσαμπουκά ενός ανυπότακτου εξεγερμένου ο οποίος αποφασίζει να μην παραδοθεί αμαχητί. Ο Καναδός Ζαν-Μαρκ Βαλέ («Βασίλισσα Βικτωρία: Τα Χρόνια της Νιότης», «Cafe de Flore») σκηνοθετεί ένα «λερωμένο» μελόδραμα ακολουθώντας τη δια­δρομή ενός εν συγχύσει αθώου­ χαρακτήρα από τον ανέξοδο εγωισμό στον επώδυνο αλτρουισμό.
Με ένα ρεαλισμό που ξεπερνά τις ευκολίες μιας τηλεταινίας, αλλά όχι και αυτές μιας αγιογραφικής προσέγγισης, ο οποίος δουλεύει με σχήματα (ο χαρακτήρας της γιατρού Ιβ), δια­θέτει όμως έναν πρωταγωνιστή που περίμενε μιαν ολόκληρη κινηματογραφική ζωή γι’ αυτόν το ρόλο – ο κατά 22 κιλά πιο αδύνατος Μάθιου ΜακΚόναχι είναι το απόλυτο οσκαρικό φαβορί. Προσθέτοντας δε μηνύματα βγαλμένα από την αληθινή ζωή, έχεις τη συνταγή καθαρογραμμένη και στην περίπτωσή μας υποδειγματικά εκτελεσμένη.