Κριτική

Cry Macho

Από -

Ξεπεσμένος πρώην σταρ του ροντέο, ο Μάικ Μάιλο αναλαμβάνει να φέρει από το Μεξικό στο Τέξας τον 13χρονο γιο του πρώην αφεντικού του. Όταν τον εντοπίσει, οι μπράβοι της μητέρας του θα του κάνουν σαφή την άρνησή της να τον παραδώσει. Στα 91 του, ο Κλιντ Ίστγουντ έχει κατακτήσει μια αφοπλιστική αφηγηματική λιτότητα, παραμένοντας πιστός στις κινηματογραφικές ιδέες του παλιού, κλασικού Χόλιγουντ. Και στις αμερικανικές αξίες που αυτό υπεράσπισε.

Αν ανατρέξει κανείς στη μακρά φιλμογραφία του σκηνοθέτη και κυρίως πρωταγωνιστή Κλιντ Ίστγουντ, θα καταλάβει εύκολα γιατί ο τελευταίος των μεγάλων σταρ είναι δηλωμένος Ρεπουμπλικάνος. Φιλελεύθερος στις κοινωνικές θέσεις του, τόσο πάνω όσο και έξω από την οθόνη, δεν υπερασπίζεται τυπικά οπισθοδρομικές κι αντιδραστικές απόψεις, αλλά μια εκδοχή του laissez faire που έρχεται κατευθείαν από τη «βαθιά» Αμερική.

Από το παλιό Γουέστ, την αίσθηση της ατομικής ελευθερίας πριν από την αστική κοινωνικοποίηση και το δικαίωμα να κάνεις οτιδήποτε θέλεις χωρίς να ενοχλείς το διπλανό σου. Χωρίς να είσαι υποχρεωμένος δηλαδή να κάνεις θυσίες για το κοινό καλό και χωρίς να υπακούς αναγκαστικά σε πολιτικά ορθούς περιορισμούς. Ο καθένας κινείται εδώ βάσει των προσωπικών του αξιών, οι οποίες για τους ιστγουντικούς ήρωες ανήκουν σε μια άλλη, παρελθούσα εποχή κι είναι καταδικασμένες να χαθούν μαζί της.

Τίποτα απ’ αυτά δεν θα μπορούσε να αλλάξει φυσικά και στην τελευταία ταινία του, βασισμένη σε σενάριο που μετατράπηκε σε μυθιστόρημα, του Ρίτσαρντ Νας (σεναρίστας του «Porgy and Bess»), του οποίου η μεταφορά στην οθόνη σχεδιάζεται από το 1975. Ο Νικ Σενκ («Gran Torino», «Το Βαποράκι») έκανε την τελική διασκευή και ο Ίστγουντ ανέλαβε τη σκηνοθεσία και το ρόλο του Μάικ Μάιλο, ενός πρώην σταρ του ροντέο ο οποίος το 1979 αναλαμβάνει να φέρει από το Μεξικό στο Τέξας τον μικρό γιο του πρώην αφεντικού του. Η μητέρα του και οι μπράβοι της έχουν τις αντιρρήσεις τους, αλλά ο Μάιλο καταφέρνει να τους αποσπάσει τον 13χρονο Ραφαέλ, με τον οποίο πρέπει να φτάσουν ως τα σύνορα καταδιωκόμενοι, αποφεύγοντας παράλληλα τα αστυνομικά μπλόκα.

banner

«Μαζί μου δεν πίνεις τεκίλα. Αν σε παραδώσω στον πατέρα σου, πιες και υγρό μπαταρίας», λέει κάποια στιγμή ο Μάιλο, κόβοντας τον αέρα στον ανήλικο και μερακλή συνταξιδιώτη του. Δεν τον νοιάζει καθόλου τι λέει και τι κάνει ο μικρός στη ζωή του όσο δεν είναι υπό την εποπτεία του, κάτι το οποίο θα επαναλάβει πολλές φορές. Άντρας του λόγου του, χρωστάει πολλά στο πρώην αφεντικό του και νιώθει πως μετά απ’ αυτό θα πατσίσει. Όταν, όμως, αποκαλύπτεται πως τα πράγματα δεν είναι ακριβώς όπως του τα είπαν, ο Μάιλο πρέπει να αντιμετωπίσει μια σειρά διλημμάτων σύμφωνα με την προσωπική ηθική του. Έναν τρόπο ζωής που του υπαγορεύουν η απέραντη πεδιάδα, ο ανοιχτός ορίζοντας, τα ατίθασα άλογα και οι παρίες του αμερικανικού ονείρου που τον περιτριγυρίζουν. Το ίδιο λιτές, καθαρές και ουσιαστικές είναι και οι επιλογές του σκηνοθέτη Ίστγουντ, εδώ ως πιστότερος από ποτέ μαθητής του Τζον Φορντ και άξιος συνεχιστής του κλασικού χολιγουντιανού σινεμά.

ΗΠΑ. 2021. Διάρκεια: 104΄. Διανομή: TANWEER.