Κριτική

Climax

Από -

Κινηματογραφικό acid trip, το οποίο υποβάλλει μια αρχικά ξέφρενη και αργότερα εφιαλτική αίσθηση, επιχειρώντας μέσα από έναν γενικευμένο παροξυσμό να μελετήσει (;) την ενστικτώδη, σκοτεινή και αλογόκριτη ανθρώπινη συμπεριφορά.

Όπως ομολογεί και ο ίδιος ο Γκασπάρ Νοέ, τον συναρπάζουν οι χαοτικές καταστάσεις στις οποίες οι ανθρώπινες συμπεριφορές οδηγούνται σε ανεξέλεγκτα άκρα. Σαν αυτή μιας απομονωμένης στην ύπαιθρο χορευτικής ομάδας που ολοκληρώνει την πρόβα της, αλλά το αυτοσχέδιο πάρτι που ακολουθεί εκτρέπεται επικίνδυνα καθώς κάποιος ρίχνει LSD στα ποτά. Τι άλλο χρειάζεται ο πάλαι ποτέ αντισυμβατικός στιλίστας («Μόνος Εναντίον Όλων», «Μη Αναστρέψιμος») και πλέον διαβόητος προβοκάτορας («Enter the Void», «Love») για ακόμη ένα κινηματογραφικό acid trip;

Με εντυπωσιακά χορογραφημένα (κυριολεκτικά) μονοπλάνα, τα οποία διακόπτουν δυναμικά και κοφτά μονταρισμένες σκηνές, το «Climax» μας παρασύρει στον πυρετό μιας απελευθερωτικής καλλιτεχνικής έκφρασης/σωματικής εκτόνωσης. Και σταδιακά μετατρέπει αυτήν την ξέφρενη αίσθηση σε έναν πολύχρωμο εφιάλτη, όπου έχουν απελευθερωθεί πλέον όλα τα αλογόκριτα ένστικτα με τη βοήθεια των παραισθησιογόνων. Η αυτοπαρουσίαση των μελών της ομάδας στα αρχικά βιντεάκια ελάχιστα λειτουργεί στο να δημιουργηθεί το περίγραμμα σχηματικών χαρακτήρων και ο γενικευμένος σεναριακός και σκηνοθετικός παροξυσμός που κυριαρχεί από ένα σημείο και μετά παρασύρει στο διάβα του τα πάντα. Ιδίως την απόπειρα σχολιασμού της ενστικτώδους, σκοτεινής ανθρώπινης συμπεριφοράς.

Γαλλία. 2018. Διάρκεια: 95΄. Διανομή: WEIRD WAVE.

Σχετικά Θέματα

Δώσε το σχόλιο σου

* Όνομα   * e-mail    
Σχόλιο

Έχω διαβάσει και αποδέχομαι τις οδηγίες και τους όρους χρήσης  
Επιθυμώ να λάβω ενημέρωση με email σε περίπτωση απάντησης

  • giannis sv πριν από 2 μήνες

    απιστευτη ταινιαρα,εγραψε πάλι ο Νόε...απο τις ταινιες που βλεπεις 2 και 3 φορες