Κριτική

Cats

Από -

Εχουν γραφτεί πολλά για τον αντίκτυπο του μιούζικαλ που έγραψε ο άνθρωπος-θρύλος του θεάτρου Άντριου Λόιντ Γουέμπερ, βασισμένος σε ποιήματα του Τ.Σ. Έλιοτ. Ένα όμως είναι αδιαμφισβήτητο· δεν υπάρχει τίποτα όμοιό του. Με έναν ειρωνικό τρόπο ισχύει ακριβώς το ίδιο για την ταινία του οσκαρικού και γνώστη του είδους Τομ Χούπερ («Ο Λόγος του Βασιλιά», «Οι Άθλιοι»), καθώς το κινηματογραφικό «Cats» είναι ταυτόχρονα ένα αποτυχημένο πείραμα και κάτι ολότελα καινούργιο.

Η ταινία ακολουθεί την υπόθεση του πρωτοτύπου, εκτυλίσσεται δηλαδή τη νύχτα που η φυλή των γατών Jellicles ετοιμάζεται για τον ετήσιο χορό στον οποίο θα ανακοινωθεί ποια θα κερδίσει την ευκαιρία για μια νέα ζωή. Μια βασική διαφορά από την παράσταση είναι η διεύρυνση του ρόλου της Βικτόρια, η οποία αναλαμβάνει καθήκοντα ξεναγού στον κόσμο των γατών, παραμένει ωστόσο απαθής μέχρι το τέλος.

Αυτό βέβαια είναι το μικρότερο από τα προβλήματα του «Cats», με βασικότερο όλων τα αντιαισθητικά ειδικά εφέ. Οι γατόμορφοι ηθοποιοί αποκτούν μια τόσο αλλόκοτη όψη, που δεν τη συνηθίζεις ποτέ, ενώ η συνολική εικόνα της ταινίας είναι οδυνηρή για τα μάτια. Ο Χούπερ κάνει το λάθος να ποντάρει στην πιστή αναπαράσταση του θεατρικού, αδυνατεί όμως να αναδείξει τα διαπεραστικά συναισθήματα του έργου του Γουέμπερ. Αντ’ αυτού στήνει άτεχνα μια φρενήρη συρραφή τραγουδιών και ανυπόφορων χορευτικών, όπου επικρατεί πανδαιμόνιο, χωρίς κάποιο ουσιαστικό διακύβευμα. Παρά τη μεγαλόπνοη διάθεσή του, το «Cats» αποδεικνύεται ένα εκτροχιασμένο κινηματογραφικό τρικ, αλλά δεν παύει να αποτελεί, άθελά του, μια εξωπραγματική εμπειρία χωρίς προηγούμενο.

Αγγλία, ΗΠΑ. 2019. Διάρκεια: 110΄. Διανομή: TULIP ENT.

Σχετικά Θέματα