Κριτική

Bohemian Rhapsody

Από -

Ταλαιπωρημένο σχέδιο, που έφτασε στην οθόνη έπειτα από ανασχεδιασμούς, αλλαγές, αναβολές, ακόμη και αντικατάσταση σκηνοθέτη (ο Μπράιαν Σίνγκερ κέρδισε το σκηνοθετικό credit, αλλά το φιλμ ολοκλήρωσε ο Ντέξτερ Φλέτσερ), η σινε-βιογραφία του Φρέντι Μέρκιουρι αποδεικνύεται πολύ χλιαρότερη της καυτής πρώτης ύλης της.

Διότι η ιστορία του Φαρούκ Μπουλσάρα, πρόσφυγα από τη Ζανζιβάρη στη Μεγάλη Βρετανία, ο οποίος αναδείχτηκε σε κορυφαίο ρόκερ κι εμβληματικό pop (και gay) icon, είναι γεμάτη από μικρά και μεγάλα, ιδιωτικά και δημόσια, δραματικά κι ένδοξα γεγονότα έτοιμα να μετατραπούν σε ενδιαφέρουσες σεναριακές ιδέες.

Ο Άντονι ΜακΚάρτεν («Η Θεωρία των Πάντων», «Η πιο Σκοτεινή Ώρα») επιλέγει να κοιτάξει τον bigger than life ήρωά του ως έναν άνθρωπο που προσπαθεί μια ζωή να ταιριάξει τις δύο εικόνες του. Την πιο λαμπερή, αυτήν του γεννημένου σόουμαν, και την πιο τσαλακωμένη, εκείνη του «περιθωριακού» που αναζητά να γίνει αποδεκτός γι’ αυτό που είναι αληθινά. Η ελάχιστα συναρπαστική διαδρομή μέχρι την πλήρη ταύτισή τους περιλαμβάνει ανόδους και πτώσεις, καλλιτεχνικά ρίσκα, επώδυνες συνειδητοποιήσεις και την διαρκή αναζήτηση μιας οικογένειας, μέχρι την ημέρα της ιστορικής συναυλίας του Live Aid (13/7/1985), όπου ο αντιμέτωπος με το θάνατο (λόγω AIDS) Μέρκιουρι βρίσκει επί σκηνής και μπροστά σε 1,5 δισ. τηλεθεατές τον πραγματικό, ολοκληρωμένο εαυτό του.

Ο Μπράιαν Σίνγκερ, αντίθετα, αν και μετρ της ανάδειξης των γοητευτικά σκοτεινών πλευρών των ηρώων του («Συνήθεις Ύποπτοι», «X-Men»), είναι εδώ εντελώς έξω απ’ τα νερά του, αφήνοντας το απογειωτικό τελευταίο εικοσάλεπτο του φιλμ και τον Ράμι Μάλεκ («Mr. Robot») να κάνουν ό,τι μπορούν για να βοηθήσουν αυτήν την κοινότοπη ροκ βιογραφία να ξεφύγει από την απόλυτη κινηματογραφική μετριότητα.

Μ. Βρετανία, ΗΠΑ. 2018. Διάρκεια: 134΄. Διανομή: ODEON.

Σχετικά Θέματα