Κριτική

Blinded by the Light

Από -

Δεν είναι καθαρό μιούζικαλ, τυπική ρομαντική κωμωδία ή άλλο ένα δράμα ενηλικίωσης. Λίγο απ’ όλα, ακριβώς όπως το «Yesterday» του Ντάνι Μπόιλ, η ταινία της Γκούριντερ Τσάντα («Κάν’ το Όπως ο Μπέκαμ») αφηγείται ανάλαφρα την ιστορία ενός νεαρού Βρετανού ασιατικής (εδώ πακιστανικής) καταγωγής, του οποίου η ζωή θα αλλάξει απροσδόκητα μέσω της ροκ μουσικής. Στο «Yesterday» ήταν η μουσική των Beatles, στο «Blinded by the Light» του Μπρους Σπρίνγκστιν. Στο Λούτον του 1987, λοιπόν, είναι τα τραγούδια τού «Boss» που θα δώσουν κουράγιο στον καταπιεσμένο από τη συντηρητική οικογένειά του και τον ρατσιστικό περίγυρό του Τζάβεντ να βρει τη δική του φωνή και να αλλάξει το κομφορμιστικά προδιαγεγραμμένο μέλλον του.

Βασισμένο στην αυτοβιογραφία του Σαφράζ Μανζούρ, το «Blinded by the Light» διαθέτει ζωηρό τέμπο και κάποια γουστόζικα ευρήματα, τα οποία όμως δεν μπορούν να ζωηρέψουν τους άκαμπτους χαρακτήρες του. Κινηματογραφικά άτολμο, στηρίζεται υπερβολικά στους γλυκερούς κανόνες της ρομαντικής κωμωδίας και αφήνει τη μουσική και τους στίχους του Σπρίνγκστιν να κάνουν όλη τη βρόμικη δουλειά.

Μ. Βρετανία, ΗΠΑ. 2019. Διάρκεια: 118΄. Διανομή: TANWEER.