Φεστιβάλ

Βέρα Χιτιλόβα και Άνια Μπρέιεν σε πρώτο πλάνο στο 61ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

Από -

«Σύζυγοι»
«Σύζυγοι»

Την ώρα που βρισκόμαστε λίγες εβδομάδες μακριά από την έναρξη του 61ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (5-15/11), μαθαίνουμε για τη διοργάνωση δύο ακόμα αφιερωμάτων σε εξαιρετικά σημαντικές δημιουργούς.

Η Βέρα Χιτιλόβα υπήρξε μία από τις πιο επιδραστικές Ευρωπαίες σκηνοθέτριες και μεταξύ των πιο εμβληματικών auteurs που αναδείχθηκαν στα '60s μέσω του λεγόμενου «τσέχικου νέου κύματος». Του πρωτότυπου σε ιδέες και αισθητικά τολμηρού κινηματογραφικού ρεύματος που τάραξε τα νερά του παγκόσμιου σινεμά, με μια σειρά από ριζοσπαστικά φιλμ που μέχρι σήμερα διατηρούν αναλλοίωτη τη δύναμή τους.

Στο αφιέρωμα προς τιμήν της το φεστιβάλ προβάλλει 5 ταινίες της Χιτιλόβα. Το ντεμπούτο της «Κάτι Διαφορετικό» (1963), στο οποίο μυθοπλασία και ντοκιμαντέρ συνδυάζονται για να αφηγηθούν τις ιστορίες μιας αληθινής πρωταθλήτριας γυμναστικής και μιας νοικοκυράς που καταπιέζεται από την πλήξη της ρουτίνας. Έπειτα, έχουμε τις διάσημες «Μαργαρίτες» (1966), την ταινία που χάρη στην σεξουαλικά απελευθερωμένη ανεμελιά των δύο χαριτωμένων ηρωίδων της, αλλά και το υπέροχο έντονο χρωματικά στιλιζάρισμά της έχει φτάσει να είναι αγαπημένη ταινία πολλών νέων σινεφίλ σήμερα. Αξίζει να σημειωθεί πως οι «Μαργαρίτες» είχαν απαγορευτεί από το τότε καθεστώς της Τσεχίας.

banner
«Μαργαρίτες»
«Μαργαρίτες»

Ακολουθεί ο «Απαγορευμένος Καρπός» (1970), μια πειραματική ανάγνωση της βιβλικής ιστορίας του Αδάμ και της Εύας, και η φεμινιστική κωμωδία «Το Παιχνίδι των Μήλων» (1977). Τέλος, στο αφιέρωμα συμπεριλαμβάνεται το «Από Εδώ κι Από Εκεί» (1988), μία από τις πρώτες ταινίες που μίλησαν ανοιχτά για το AIDS.

Η έτερη δημιουργός που τιμάται από το φεστιβάλ, είναι η Νορβηγίδα Άνια Μπρέιεν. Διάσημη στη Σκανδιναβία για την επαναστατική φεμινιστική ματιά της, η οποία έχει συγκριθεί με το σινεμά της σπουδαίας Σαντάλ Άκερμαν, είναι ωστόσο εν πολλοί  ανεξερεύνητη στην Ελλάδα. Ευκαιρία λοιπόν να ανακαλύψουμε 8 από τις ταινίες της και να δούμε εάν έχει δίκιο ο κριτικός κινηματογράφου Πίτερ Κόουι όταν λέει πως η Μπρέιεν σκαρφίστηκε το στιλ του «Δόγματος 95» είκοσι χρόνια πριν αυτό κάνει την εμφάνισή του.

«Το Παιχνίδι των Μήλων»
«Το Παιχνίδι των Μήλων»

Ξεκινάμε με το «Βιασμό» (1971), την πρώτη ταινία της η οποία καταφέρεται ενάντια στο νορβηγικό δικαστικό σύστημα υιοθετώντας μια απαιτητική φόρμα. Ακόμα, θα δούμε την τριλογία «Σύζυγοι» («Wives» - 1975, 1985, 1996) η οποία αποτελεί φεμινιστική απάντηση στο «Husbands» του Τζον Κασσαβέτη. Στο αφιέρωμα υπάρχει επίσης η διασκευή του μυθιστορήματος του Γιάλμαρ Σέντεμπεργκ «Παιχνίδια Έρωτα και Μοναξιάς» (1977) που αφορά μια ιστορία ανεκπλήρωτου έρωτα ανάμεσα σε ένα δημοσιογράφο και μια νεαρή κοπέλα.

«Ο Πλησιέστερος Συγγενής»
«Ο Πλησιέστερος Συγγενής»

Επιπλέον, σημειώστε τον «Πλησιέστερο Συγγενή» (1979), την ταινία που θεωρείται ως η σπουδαιότερη στιγμή στη φιλμογραφία της Μπρέιεν και ώθησε τον Ίνγκμαρ Μπέργκμαν να δηλώσει τότε πως εκείνη έπρεπε να αποσπάσει το Χρυσό Φοίνικα. Για την ιστορία να πούμε πως εκείνη τη χρονιά ο Χρυσός Φοίνικας δόθηκε εξ ημισείας στο «Αποκάλυψη Τώρα!» (Φράνσις Φορντ Κόπολα) και το «Ταμπούρλο» (Βόλκερ Σλέντορφ).

Το αφιέρωμα στην Μπρέιεν συμπληρώνουν το «Κυνήγι της Μάγισσας» (1981), στο οποίο όπως προδίδει ο τίτλος του ακολουθούμε τις περιπέτειες μιας γυναίκας που κατηγορείται για μαγεία στη Νορβηγία του 1630, και το ντοκιμαντέρ «Γεζίντι» (2009), που επικεντρώνεται στις θρησκευτικές διώξεις της κουρδικής μειονότητας.

Σχετικά Θέματα