Συνέντευξη

Αδάμ Μπουσδούκος: «Με συγκίνησε όταν ο Ρέι Λιότα έφυγε χαμογελαστός από την προβολή του "Χέντριξ"»

Από -

Τον Αδάμ Μπουσδούκο οι περισσότεροι θα τον γνωρίζετε από τις συνεργασίες του με τον πολύ αγαπημένο στην Ελλάδα Φατίχ Ακίν, όμως πρόσφατα πρωταγωνίστησε στο feelgood δράμα «Αναζητώντας τον Χέντριξ» του Μάριου Πιπερίδη, το οποίο έκανε την έκπληξη στο περσινό φεστιβάλ της Τραϊμπέκα κατακτώντας το μεγάλο βραβείο. Μιλήσαμε τηλεφωνικά μαζί του λίγο πριν την πρεμιέρα της ταινίας στην Αθήνα για να μάθουμε περισσότερα για τη συμμετοχή του σε αυτήν...

Πρώτη συμμετοχή με το «Τετάρτη 04:45» του Γιώργου Αλεξίου, τώρα νικητής με το «Αναζητώντας τον Χέντριξ», φαίνεται οι ταινίες που εμφανίζεστε πάνε καλά στην Τραϊμπέκα...
(γέλια) Είναι αλήθεια αυτό που λέτε, βέβαια με τον «Χέντριξ» το ευχόμασταν αλλά δεν περιμέναμε με τίποτα να κερδίσουμε. Ό,τι και να είχε συμβεί όμως, είχαμε συνειδητοποιήσει πως η ταινία μας επικοινωνούσε με τον κόσμο. Διότι στις προβολές το κοινό μπορεί να μη γνώριζε τίποτα για το Κυπριακό, παρόλα αυτά συγκινούταν, γέλαγε, καταλάβαινε το πνεύμα της ιστορίας.
Ήταν επίσης φοβερό πως, χωρίς να το γνωρίζουμε, σε μία προβολή του «Χέντριξ» ήταν και ο Ρέι Λιότα ως μέλος της επιτροπής, και χαρήκαμε αφάνταστα όταν τον είδαμε να βγαίνει στο τέλος από την αίθουσα με ένα τεράστιο χαμόγελο. Αυτό προσωπικά με συγκίνησε γιατί ο Λιότα είναι ήρωάς μου.

Συζητώντας με τον Μάριο Πιπερίδη μού εκμυστηρεύτηκε πως κατέληξε σε εσάς και τη Βίκυ Παπαδοπούλου για τους πρωταγωνιστικούς ρόλους την τελευταία στιγμή. Είναι αλήθεια αυτό;
Ισχύει, ο Μάριος έψαχνε εντατικά για πολύ καιρό να βρει τα κατάλληλα άτομα για την ταινία. Εκείνος γνώριζε τη δουλειά μου, με είχε δει στο «Soul Kitchen», και αναρωτιόταν εάν θα ταίριαζα στο ρόλο του Γιάννη. Αλλά δεν είχε ιδέα εάν μιλάω ελληνικά! Για αυτό ήρθε σε επαφή με τον παραγωγό Θανάση Καραθάνο ο οποίος τον ενθάρρυνε να συνεργαστούμε. Έλαβα τότε το σενάριο, και δε σου κρύβω πως μου άρεσε αμέσως πάρα πολύ. Ήταν εμφανές πως είχε γραφτεί σωστά, ήταν καλό και είχε συναίσθημα. Από εκεί κι έπειτα μιλήσαμε με τον Μάριο, τον επισκέφθηκα στην Κύπρο και τη συνέχεια τη βλέπετε στην ταινία.

Αναφερθήκατε νωρίτερα στο Κυπριακό, το οποίο διαχειρίζεται έξυπνα και συμφιλιωτικά η ταινία, και αναρωτιόμουν εσάς πόσο σας απασχόλησε;
Ξέρετε έχω μεγαλώσει στη Γερμανία, επομένως την ιστορία της Κύπρου την έμαθα στο σχολείο. Το σενάριο με άγγιξε γιατί κατάφερε να διαχειριστεί με ευαισθησία και χιούμορ μια επίπονη συνθήκη, και παράλληλα να φέρει στο προσκήνιο τον ανθρώπινο παράγοντα.
Επίσης, έχοντας μεγαλώσει όπως σας είπα στη Γερμανία, μου ξύπνησε αναμνήσεις από την παιδική μου ηλικία. Γιατί οι παρέες, οι καλύτεροί μου φίλοι, ήταν Τούρκοι. Μέναμε στην ίδια πολυκατοικία μαζί και ζούσαμε αρμονικά. Οι οικογένειές μας μοιραζόντουσαν πράγματα, συναντιόμασταν στις γιορτές του καθενός... Επομένως, με πόναγε όταν στο σχολείο μάθαινα πως αυτοί οι άνθρωποι είναι ο εχθρός μου. Εάν όμως οι άνθρωποι έρθουν κοντά και γνωριστούν, θα αντιληφθούν πως είναι περισσότερα όσα τους ενώνουν παρά όσα τους χωρίζουν.

Στους μέχρι τώρα ρόλους σας έχετε ενσαρκώσει πολύ επιτυχημένα χαρακτήρες αβίαστα κωμικούς αλλά ταυτόχρονα και βαθιά δραματικούς. Ποια είναι τα κριτήρια επιλογής μιας ταινίας για εσάς;
Πρώτο και κύριο είναι να έχω απέναντί μου μια ολοκληρωμένη ιστορία η οποία με καλύπτει και εσωτερικά. Έπειτα με απασχολεί πόσο συναισθηματικά δεμένοι είναι οι συντελεστές της με μια παραγωγή. Εν προκειμένω ο Μάριος δεν έπαψε να ψάχνει μέχρι που βρήκε τα κατάλληλα άτομα, για αυτό και ταιριάξαμε όλοι ατομικά αλλά και καλλιτεχνικά.

Ποια είναι η σχέση σας με το ελληνικό σινεμά;
Στην πραγματικότητα έχω κάνει τρεις ταινίες στην Ελλάδα, τα «Τετάρτη 04:45» και «Αναζητώντας τον Χέντριξ», αλλά και μια αποκλειστικά γερμανική το «Ραντεβού στην Ελλάδα». Επομένως, τα τελευταία χρόνια και λόγω του ότι δε μένω εδώ, κάπως με βρίσκουν παραγωγοί και σκηνοθέτες για να συνεργαστούμε. Όμως βλέπω ελληνικές ταινίες, και όσο περισσότερο αποκτώ και εγώ γνωριμίες στην Ελλάδα, ανοίγονται περισσότερες ευκαιρίες.

Σχετικά Θέματα