Κριτική

50 Φορές Άνοιξη

Από -

Ανάλαφρη και γλυκόπικρη κομεντί που αποθεώνει τη θηλυκότητα με χιούμορ και σκηνοθεσία γεμάτη συναίσθημα, που όμως δεν αποφεύγει εξολοκλήρου τις αφηγηματικές ευκολίες.

Η 50χρονη Ορόρ παρακολουθεί τις σταθερές της ζωής της να καταρρέουν σταδιακά: η μεγάλη της κόρη μένει έγκυος, η μικρότερη ζει τον πρώτο της παθιασμένο έρωτα, ενώ εκείνη, εν μέσω εμμηνόπαυσης, χάνει τη δουλειά της. Η σκηνοθέτις Μπλαντίν Λενουάρ αναδεικνύει, όπως και στο ντεμπούτο της «Zouzou» (2014), τη γυναικεία σεξουαλικότητα, η οποία δεν εξαφανίζεται ως διά μαγείας μετά τα πρώτα «-ήντα». Μέσα από τον πραγματικά εύστοχο χαρακτήρα της Ορόρ παρουσιάζονται με υποδειγματικό τρόπο οι ψυχολογικοί προβληματισμοί μιας γυναίκας που προσπαθεί να αποδεχτεί την ηλικία της και ταυτόχρονα το «στιγματισμό» της από την κοινωνία εξαιτίας αυτής, από τον καθημερινό σεξισμό στο δρόμο έως και στο χώρο εργασίας της. Ωστόσο η Λενουάρ καταθέτει τα πολιτικά σχόλιά της εμμέσως, μέσα από τις χιουμοριστικές πινελιές της ταινίας, αποφεύγοντας έτσι το πομπώδες ύφος, αλλά όχι και κάποιες αφηγηματικές ευκολίες προς το τέλος. Η Ζαουί δίνει μια απολαυστική ερμηνεία σε αυτήν την ανάλαφρη και γλυκόπικρη κομεντί-αποθέωση της διαχρονικής θηλυκότητας. 

Γαλλία. 2017. Διάρκεια: 89΄. Διανομή: ONE FROM THE HEART.