Νέα

22 από τις καλύτερες μικρού μήκους της χρονιάς στην Ανδόρα

Από -

 «Copa-Loca»
«Copa-Loca»

Από σήμερα και μέχρι τις αρχές Μαΐου ο κινηματογράφος Ανδόρα θα φιλοξενεί 22 από τις καλύτερες μικρού μήκους της χρονιάς, σε συνεργασία με τη Γαλλική Ακαδημία Κινηματογράφου Cesar.

Ανάμεσά τους βρίσκουμε την ταινία «Copa-Loca» του ταλαντούχου Χρήστου Μασσαλά, η οποία βραβεύτηκε ως καλύτερη μικρού μήκους από την Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου, αλλά και τις 23ες Νύχτες Πρεμιέρας, έχοντας προηγουμένως συμμετάσχει στο φεστιβάλ των Κανών και συγκεκριμένα στο Δεκαπενθήμερο των Σκηνοθετών. Ακόμη, την ταινία που απέσπασε το BAFTA καλύτερης μικρού μήκους για το ’18, το «Ντέηβ ο Κάουμποη» του Κόλιν Ο’Τουλ.

Οι μικρού μήκους θα προβάλλονται με δωρεάν είσοδο πριν από την πρώτη προβολή της κάθε μέρας.

Δείτε παρακάτω αναλυτικά τις ταινίες:

Η Τυφλή Βάισα (Τέοντορ Ούσεφ) – 6-12/12

Για την Βάισα το παρόν είναι αόρατο, ακόμα κι όταν έχει τα μάτια της ορθάνοιχτα. Το αριστερό της μάτι βλέπει μόνο το παρελθόν, ενώ το δεξί βλέπει μόνο το μέλλον. Σαν τρομερή κατάρα, η διχασμένη όραση της Βάισα, δεν της επιτρέπει να ζήσει το παρόν. Μ’ αυτό το μεταφορικό παραμύθι απαράμιλλης σοφίας και ομορφιάς, ο κινηματογραφιστής Τέοντορ Ούσεφ μας θυμίζει τη σημασία του να ζούμε τη στιγμή.

Copa-Loca (Χρήστος Μασσαλάς) – 13-19/12

Αυτή είναι η ιστορία της Copa-Loca, ενός εγκαταλελειμμένου καλοκαιρινού θέρετρου. Η Πωλίνα είναι το κορίτσι στην καρδιά της Copa-Loca. Όλοι νοιάζονται για εκείνη κι εκείνη νοιάζεται για τους πάντες – με κάθε δυνατό τρόπο. Η Copa-Loca είναι οι πυρετώδεις και ξεφτισμένες αναμνήσεις καλοκαιριών ενός συμβολικού παρελθόντος. Ένας τρελός και χιμαιρικός μικρόκοσμος, σαν το σουρεαλιστικό και μελαγχολικό πορτραίτο ενός μεταβαλλόμενου, καταναλωτικού κόσμου.
ΠΡΟΣΟΧΗ: Σκηνές, λόγια ή εικόνες ίσως θίξουν τις ευαισθησίες κάποιων θεατών.

Ο Παππούς Θαλάσσιος Ελέφαντας (Λουκρές Αντρέε) – 20-26/12

Στην ανεμοδαρμένη και συννεφιασμένη παραλία, η γιαγιά προσεύχεται, η μαμά φωνάζει, οι αδελφές αδιαφορούν, ο Λουκά είναι μόνος. Ο παππούς ήταν περίεργος τύπος, τώρα είναι νεκρός. Μια αποτυχημένη, κλονισμένη οικογένεια έρχεται να σταθεί απέναντι στην απεραντοσύνη της φύσης και το βάρος του πένθους της. Αγαπητοί χαρακτήρες και βαθιά συναισθήματα αναδύονται από μια ιστορία ανάμεσα στην πραγματικότητα και τη φαντασία. Ένα σύμπαν εμπνευσμένο από το Ιαπωνικό animation, που επικαλείται ονειρικά όλα τα μυστήρια που ένας εκλιπών συγγενής μπορεί να πάρει στον τάφο του.

Συνεργείο (Έλσα Μαρία Γιακομπσντότιρ) – 27/12-2/1

Μακριά από όλα, η Ουτοπία είναι ένα μεγάλο στούντιο, σχεδιασμένο μινιμαλιστικά. Φιλοξενεί μια νεαρή γυναίκα που αναζητά την ησυχία και τη μοναξιά. Η ηρεμία της όμως διαταράσσεται από την άφιξη μιας άλλης γυναίκας, μεγαλύτερης, που ήρθε να δουλέψει πάνω σε μια θορυβώδη ακουστική συσκευή. Τι θα προκύψει από τη συνάντηση μεταξύ δύο οραμάτων, δύο αντιλήψεων γι’ αυτό το μέρος; Εκνευρισμός; Μίσος; Μοίρασμα; Πρωταγωνίστριες, ηχητικό σύμπαν, σκηνικό, βαριά ατμόσφαιρα, όλα σ’ αυτή την ταινία σε τυλίγουν, κάνοντάς σε να βυθιστείς στην καρδιά μιας ιστορίας που ξυπνά τις αισθήσεις.

Με Ταυτότητα / Χωρίς Ταυτότητα (Αντριάν Σιλιστιάνου) – 3-9/1

Έξω από ένα μαιευτήριο, μια οικογένεια ρομά μαθαίνει πως η ανήλικη κόρη τους μόλις γέννησε ένα κοριτσάκι. Ο Παρντίκα δεν γιορτάζει το γεγονός: είναι πολύ δυσαρεστημένος μ’ αυτή την πρόωρη εγκυμοσύνη και ρίχνει το φταίξιμο στη σύζυγό του. Εντωμεταξύ, τα πράγματα δυσκολεύουν όταν καλούνται να υπογράψουν μια δήλωση απαλλαγής από την κηδεμονία της έφηβης... Ο Αντριάν Σιλιστιάνου υπογραμμίζει τις παράλογες δυσκολίες που προκύπτουν σε μια κοινωνία που προσπαθεί να ρυθμίσει τη διάδραση μεταξύ των μελών της, μη λαμβάνοντας υπόψη τις πολιτισμικές ιδιαιτερότητες και ατομικότητές τους.

Το Σπίτι μου (Μάριο Πιρέντα) – 10-16/1

Οι δύο μοναδικοί κάτοικοι ενός ερημωμένου χωριού ψαράδων, οι ηλικιωμένοι Λουτσία και Παπίνο, ζουν με την ελπίδα πως ο χειμώνας δε θα τελειώσει ποτέ. Όμως, όταν έρχεται το καλοκαίρι, η κόρη της Λουτσία τής ζητά να αφήσει το σπίτι για να το νοικιάσει σε παραθεριστές. Μια ευαίσθητη, γεμάτη νοσταλγία ταινία για τη σύνδεση με τον τόπο και τις ρίζες μας.

Ντέηβ ο Καουμπόη (Κόλιν Ο’Τουλ) – 17-23/1

Η ταινία βασίζεται στην αληθινή ιστορία ενός αγοριού που η ζωή του άλλαξε όταν συνάντησε έναν άτυχο μουσικό. Μια τοπική συμμορία εμφανίστηκε και τα πράγματα πήραν απροσδόκητη τροπή. Η ταινία είναι η αφήγηση –με στοιχεία μυθοπλασίας- μιας πραγματικής συνάντησης που είχε ο ίδιος ο σκηνοθέτης ως νεαρό αγόρι. Περιέχει στιγμές συναισθηματικής και φυσικής έντασης, αλλά είναι διάσπαρτη με στοιχεία μαύρου χιούμορ. Μιλά για το πώς μπορεί κάποιος να εμπνευστεί στις πιο παράξενες συνθήκες.
ΠΡΟΣΟΧΗ: Σκηνές, λόγια ή εικόνες ίσως θίξουν τις ευαισθησίες κάποιων θεατών.

Παππούς (Αμάρ Καούσικ) – 24-30/1

Στα υψίπεδα της Ινδίας, ένα κορίτσι ζει με τον παππού και τη γιαγιά του. Όταν ο παππούς διαγνωστεί με καρκίνο των πνευμόνων, θα τον παρακολουθήσει να σκάβει ήρεμα τον τάφο του, τοποθετώντας μέσα λίγα από τα επίγεια υπάρχοντά του, που θα τον συνοδεύσουν στη μετά θάνατον ζωή. Τα πράγματα, όμως, δεν πηγαίνουν πάντα σύμφωνα με το πρόγραμμα στη χώρα των ζωντανών. Μια πνευματική κι ευαίσθητη ταινία, μια γλυκιά αλληγορία για τον φυσικό κύκλο της ζωής και του θανάτου.

Φλάφι (Λι Φιλιπόβσκι) – 31/1-6/2

Λίγες ημέρες πριν αναχωρήσει, μια οικογένεια προσπαθεί να διαχειριστεί το άγχος και τις απαιτούμενες διαδικασίες της μετακόμισης από την Σερβία στον Καναδά. Πώς να χωρέσεις μια ολόκληρη ζωή σε μερικές τσάντες; Μοιάζει ακατόρθωτο να γίνει, ιδίως όταν η 10χρονη κόρη –που δε θέλει και πολύ να φύγει- κερδίζει μια τεράστια λούτρινη αρκούδα. Με χιούμορ και συνάφεια, η δημιουργός τονίζει τα αληθινά ζητήματα που προκύπτουν σε κάθε νέα αρχή.

Ο Πόνος του Έρωτα (Ντέιβ Τίναν) – 7-13/2

Ιρλανδία, 2016. Στην ταινία παρακολουθούμε την ιστορία μιας έφηβης που μένει έγκυος... που μεγαλώνει μόνη το παιδί της... καθρέφτης μιας κοινωνίας εμποτισμένης μ’ έναν μισογυνισμό που πασχίζει να κρυφτεί... Ένα ουρλιαχτό πόνου, μια ανάσα οργής που δεν αφήνει τίποτα άθικτο. Μια φεμινιστική, ποιητική ταινία, θαρραλέα, θυμωμένη, υπέροχη, υπογραμμισμένη από την εξαιρετική γραφή και παρουσία του Έμετ Κίρβαν.

Θαλάσσιοι Σάλιαγκες (Αλίς Βιάλ) – 14-20/2

Στην Brignogan-Plages, η Ζοέ, στα τριάντα της, εργάζεται στο μπαρ του πατέρα της, το «Les Bigorneaux». Σερβιτόρα, μπαργούμαν και αφεντικό, μετά τον πρόωρο θάνατο της μητέρας της ξεθεώνεται αναλαμβάνοντας να κάνει τα πάντα. Κάποιες ζαλάδες και ναυτίες την κάνουν να φοβάται ότι είναι έγκυος, όμως ο γυναικολόγος της τής λέει πως έχει μια εντελώς διαφορετική «ασθένεια»... Η Αλίς Βιάλ, με χιούμορ και σεμνότητα, εξετάζει θέματα όπως ο φεμινισμός, οι σχέσεις πατέρα-κόρης και η αναγκαιότητα για ελευθερία.

Το Παιδί της Σιώπης (Κρις Όβερτον) – 21-27/2

Η 4χρονη Λίμπι, κωφή εκ γενετής, δυσκολεύεται να επικοινωνήσει. Είναι αρκετά μεγάλη για να πάει σχολείο και οι γονείς της αποφασίζουν να προσλάβουν μία κοινωνικό λειτουργό που θα τη βοηθήσει να βγει από την απομόνωση και, κυρίως, να μάθει να μιλάει όπως εκείνοι. Όμως, η Τζοάν, η κοινωνική λειτουργός, προτιμά να της διδάξει τη νοηματική γλώσσα που επιτρέπει λίγο-λίγο στο μικρό κορίτσι να βγει από τη μοναξιά του και να ανοιχτεί. Η επιλογή αυτή βρίσκει τους γονείς της Libby εντελώς αντίθετους. Εμπνευσμένη από αληθινές εμπειρίες, η ταινία περιγράφει επιδέξια μια αναπηρία που απομονώνει, και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα κωφά παιδιά.

Σειρήνες (Έρεζ Τάντμορ) – 28/2-6/3

Ο Σλόμι και η Άντι χρειάζονται τη βοήθεια ενός ειδικού γονιμότητας για να αποκτήσουν παιδί. Ένα πρωί, έχουν ραντεβού στο νοσοκομείο για μία ακόμα απόπειρα σπερματέγχυσης. Παρά τους συναγερμούς βομβαρδισμού που ηχούν και τους δισταγμούς για το αν πρέπει να φέρουν ένα παιδί σ’ αυτή τη ζωή, είναι μια ιδιαίτερη μέρα που δε θα ξεχάσουν ποτέ. Μέσα από μια λεπτή ειρωνεία κι αστείες καταστάσεις, ο σκηνοθέτης θέτει γονεϊκά ζητήματα που συγκρούονται με την καθημερινότητα μιας χώρας σε πόλεμο.

Ο Καλύτερος Ήχος του Κόσμου (Πέντρο Πάουλο ντε Αντράντε) – 7-13/3

Ο Βιλνίσιους δε συλλέγει αυτοκινητάκια ή κάρτες όπως κάθε παιδί στην ηλικία του. Όχι, εκείνος συλλέγει ήχους που ηχογραφεί προσεκτικά: αυγά στο τηγάνι, ροχαλητά, μαχαιροπίρουνα στο μπλέντερ... Το μικρό αγόρι αποφασίζει να εκτελέσει μια αποστολή: να βρει «τον καλύτερο ήχο του κόσμου». Με χιούμορ και ανθρωπισμό, ο σκηνοθέτης απεικονίζει το ερευνητικό βλέμμα ενός παιδιού πάνω στον κόσμο που το περιβάλλει.

Αποκάλυψη Τώρα Τώρα (Μάικλ Μάθιους) – 14-20/3

Ο δηκτικός έφηβος Μπάξτερ Ζεβτσένκο ίσως είναι ένας κατά συρροή δολοφόνος. Το κορίτσι του, η Εσμέ, αγνοείται και ο ίδιος είναι ο κύριος ύποπτος. Για να απαλλαγεί από τις κατηγορίες στρέφεται για βοήθεια στον πιο σκοτεινό μεθύστακα του Κέιπ Τάουν: τον κυνηγό επικηρυγμένων Τζάκσον «Τζάκι» Ρόνιν. Δεν γνωρίζει, όμως, ότι ο Ρόνιν είναι κυνηγός επικηρυγμένων του υπερφυσικού και πως πρόκειται σύντομα να βουτηχτεί σ’ ένα σκοτεινό, υπόγειο Κέιπ Τάουν, με τέρατα και μύθους, σκιώδεις κυβερνητικές δυνάμεις, αιμοδιψείς ανθρώπους-κοράκια και μια συνωμοσία πέρα από τον χώρο και τον χρόνο. Ένα ιδιαίτερο αγόρι, ένας ανατρεπτικός σύμμαχος και μια μυστηριώδης πλοκή πρωταγωνιστούν σ’ αυτή την ταινία. Πρόκειται για προσαρμογή της συγκλονιστικής, ομώνυμης νουβέλας του Τσάρλι Χιούμαν που σύντομα θα γυριστεί και σε ταινία μεγάλου μήκους.

Φωτογραφίες (Σόφι Λίνενμπαουμ) – 21-27/3

Μια γέννηση και μια πρώτη φωτογραφία... Κλικ! Το άλμπουμ ξεκινά και δεν τελειώνει ποτέ: γενέθλια, Χριστούγεννα, διακοπές, γάμος... Μια σειρά από κοινοτοπίες που απαθανατίζουν κάθε βήμα στη ζωή. Αυτά τα στιγμιότυπα, παραταγμένα σε ακριβή συγχρονισμό με τον χρόνο που κυλά, αυτή η τέλεια χορογραφία μας καθοδηγεί, με νοσταλγία, στον κύκλο της ζωής. Μια ύπαρξη με λίγα λόγια, σε μερικά κλικ, σε μια ατέρμονη επανασύνδεση...

Ματίας (Κλάρα Στερν) – 28/3-4/4

Ο Ματίας είναι διεμφυλικός. Ενώ είναι απόλυτα σίγουρος για την απόφαση του να ζήσει ως άνδρας, μένει ακόμα να βρει τον δρόμο του στη νέα αυτή ταυτότητα και, ιδίως, στη νέα του δουλειά. Ενώ η προσωπική του μετάβαση προχωρά, η σχέση με το κορίτσι του φαίνεται να διαταράσσεται. Προβάλλοντας το θέμα της αλλαγής φύλου, η Κλάρα Στερν μας οδηγεί στο να σκεφτούμε γενικά πάνω στο θέμα της ταυτότητας και την ανάγκη να είμαστε αποδεκτοί όντας ο εαυτός μας.

Ένα Μωρό να Φροντίσω (Λι Γι-σαν) – 4-10/4

Σήμερα είναι τα γενέθλια της Λιάνγκ. Ενώ ετοιμάζεται για το βραδινό ραντεβού της, η μητέρα της απαιτεί η Λιάνγκ να μείνει στο σπίτι για να προσέχει το νεογέννητο ανιψάκι της. Για τη Λιάνγκ, όμως, δεν τίθεται θέμα ακύρωσης των σχεδίων της. Μέσα από το εκπληκτικό πορτραίτο μιας αποφασιστικής νέας γυναίκας, η σκηνοθέτιδα μας προσφέρει μια punk ταινία για την επιθυμία της ελευθερίας και της ανεξαρτησίας.

Η Αδελφή μου (Λιβ Γέλε Μπαρμπόσα Μπλαντ) – 11-17/4

Η Αμαλί και η Νόρα, δύο αδελφές, θυμούνται μια τραυματική εμπειρία των παιδικών τους χρόνων: ένα ταξίδι με τη μητέρα τους για να επισκεφθούν τη φίλη της, Καμίλα, της οποίας ο σύζυγος είχε πεθάνει από AIDS. Βασισμένη στις προσωπικές αναμνήσεις της σκηνοθέτιδος και της παραγωγού, αυτή η δυνατή κι ευαίσθητη ιστορία μάς βυθίζει σε μία από εκείνες τις στιγμές των παιδικών μας χρόνων που μας σημαδεύουν: την πρώτη φορά που ήρθαμε αντιμέτωποι με τον θάνατο.

Προς τη Μέκκα (Γιαν-Έρικ Μακ) – 18-24/4

Ο Ρόλι, ένας συνταξιούχος, προσπαθεί να βοηθήσει τον Σύρο πρόσφυγα Φαρίντ να κηδεύσει τη σύζυγό του στην Ελβετία σύμφωνα με τις μουσουλμανικές παραδόσεις. Μαζί, έρχονται αντιμέτωποι με τη δαιδαλώδη Ελβετική γραφειοκρατία. Τα προβλήματα μοιάζουν ανυπέρβλητα, αλλά ο Ρόλι έχει ένα σχέδιο... Με το «Προς τη Μέκκα», ο Μακ μας προσφέρει μια σπουδαία ιστορία για την ανεκτικότητα και το άνοιγμα στο διαφορετικό.

Το Ραντεβού των 11 (Ντέριν Σιλ) – 25/4-1/5

Ένας ψυχίατρος προσπαθεί, με ειλικρίνεια κι επαγγελματισμό, να βοηθήσει έναν παρανοϊκό πελάτη. Οι προσπάθειες του αποτυγχάνουν καθώς ο ασθενής είναι πεπεισμένος πως ο γιατρός είναι ο ίδιος. Καθώς προσπαθούν να θεραπεύσουν ο ένας τον άλλο, η συνεδρία βγαίνει εκτός ελέγχου. Οι Ντέιμον Χέριμαν και Τζος Λόσον παίζουν ένα ευτράπελο λεκτικό παιχνίδι με καταιγιστικές ατάκες εκατέρωθεν. Αφεθείτε σ' αυτή την ατέλειωτη σπείρα, αλλά μην ξεχάσετε ούτε στιγμή ποιοι είστε...

Ατλαντίς 2003 (Μίχαλ Μπλάσκο) – 2-8/5

Το 2003, ο Μάρτιν και η Ντενίσια, ένα νεαρό ζευγάρι από την Ουκρανία, διασχίζουν την Σλοβακία για να μπουν παράνομα στην Γερμανία. Σύντομα, τα σύνορα μεταξύ Ουκρανίας και Σλοβακίας θα είναι από τα πιο καλά φυλασσόμενα στην Ευρώπη. Προς το παρόν, όμως, η περιοχή είναι γεμάτη λαθρέμπορους. Πόσο μακριά θα φτάσει το ζευγάρι; Τι είναι διατεθειμένοι να εγκαταλείψουν για μια καινούρια ζωή; Μέσα από το πρόσφατο παρελθόν της μετανάστευσης, ο σκηνοθέτης μας θυμίζει, βίαια και ευθέως, πως το πάθος για την ελευθερία είναι ανεκτίμητο...

Δώσε το σχόλιο σου

* Όνομα   * e-mail    
Σχόλιο

Έχω διαβάσει και αποδέχομαι τις οδηγίες και τους όρους χρήσης  
Επιθυμώ να λάβω ενημέρωση με email σε περίπτωση απάντησης