Ταξιδεύοντας με τον Εχθρό μου
Hostiles

Γουέστερν 2017 | Έγχρ. | Διάρκεια: 134'

Aμερικανική ταινία, σκηνοθεσία Σκοτ Κούπερ με τους: Κρίστιαν Μπέιλ, Ρόζαμουντ Πάικ, Μπεν Φόστερ, Γουές Στούντι

ΠληροφορίεςΠληροφορίες και κριτικές για την ταινία
banner
  • Θανάσης Μαραμής πριν από 3 χρόνια

    4 αστεράκΑ Το «Ταξιδεύοντας με τον εχθρό μου» θεωρώ ότι είναι από τα πιο ενδιαφέροντα γουέστερν που έχω δει ποτέ. Στο φιλμ βλέπουμε με ικανοποιητικό τρόπο την πραγματικότητα της εποχής η οποία απεικονίζεται έξοχα στο πρόσωπο του λοχαγού (μορφή ο χαρακτήρας του Μπέιλ). Ένα πολύ σημαντικό στοιχείο που διαπίστωσα είναι το πόσο σωστά δομημένη από χαρακτήρες είναι η ταινία: η χήρα του κτηματία (Ρόσαμουντ Πάικ) που δείχνει από πρώτο χέρι τη φρίκη του πολέμου, ο λοχαγός (Μπέιλ) που θεωρούσε τις πράξεις του καθήκον, όπως και οι υπόλοιποι στρατιώτες λιγότερο ή περισσότερο έμπειροι, ο λιποτάκτης ως πειρασμός για το παρελθόν του λοχαγού και φυσικά ο μεγάλος και τρομερός αντίπαλος, το Κίτρινο γεράκι. Εξαιρετικής σημασίας για την υπόθεση της ταινίας είναι οι δύο αντίπαλοι χαρακτήρες, ο λοχαγός και το κίτρινο γεράκι, ως άνθρωποι που έχουν χάσει πολλούς κοντινούς τους ανθρώπους και δείχνουν πλέον ότι πρέπει να προχωρήσουν στη ζωή και να αφήσουν το παρελθόν πίσω τους όσο δύσκολο κι αν είναι αυτό. Όμως η ταινία ασχολείται και με άλλα πράγματα όπως η σχέση του ανθρώπου με τη γη (και τον τόπο του) στο πέρασμα του χρόνου. Καίριο το σχόλιο για τα δεινά του πολέμου, και τις συμφορές που φέρνει το μίσος και οι επακόλουθοι σκοτωμοί. Σίγουρα ασκείται κριτική στην αντιμετώπιση των ιθαγενών από τους αμερικανούς η οποία φαίνεται κυρίως στο πρόσωπο του λοχία φίλου του Μπέιλ. Είναι μεν δικαιολογημένη αν και ίσως θα ’πρεπε να δούμε περισσότερα περιστατικά ώστε να εξηγηθεί καλύτερα μια τέτοια συμπεριφορά και να μη μοιάζει η ταινία με απολογία. Πάντως δεν γίνεται να μην προσέξει κανείς την πολύ ατμοσφαιρική σκηνοθεσία και την εξίσου υπέροχη μουσική επένδυση. Θα προτιμούσα λιγότερο βίαιο φινάλε – μου φάνηκε κάπως υπερβολικό - αλλά και πάλι ίσως έτσι να ταίριαζε με το κλίμα της εποχής. Βάλσαμο για την ψυχή η τελευταία σκηνή…