Οδηγός Cinema

62ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης: Συγκρατημένη, αλλά αισιόδοξη επιστροφή στην κανονικότητα

Η κινηματογραφική αίθουσα είναι η μεγάλη πρωταγωνίστρια της ετήσιας σινε-γιορτής της συμπρωτεύουσας, η οποία «επέστρεψε» δυναμικά για να υπερασπιστεί τη συλλογική εμπειρία της μεγάλης οθόνης.

62ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης: Συγκρατημένη, αλλά αισιόδοξη επιστροφή στην κανονικότητα

Το 61ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης ήρθε πέρσι αντιμέτωπο με την έξαρση της διασποράς του covid-19 και διεξήχθη εξ ολοκλήρου διαδικτυακά. Μια αμήχανη εμπειρία, η οποία όμως διατήρησε το κύρος του θεσμού και τον γέμισε πείσμα για να επανέλθει φέτος με φόρα και αποφασιστικότητα. Σύνολο ταινιών που αγγίζουν τις 200, με λιγότερες φυσικά προβολές (μια για κάθε φιλμ) και συχνότατα γεμάτες αίθουσες, αν και η πόλη της Θεσσαλονίκης βρίσκεται «στα κόκκινα». Πολλοί θεατές, δημοσιογράφοι και κινηματογραφιστές παρ' όλα αυτά δεν φοβήθηκαν, τρέχοντας από προβολή σε προβολή ενός πολυσυλλεκτικού προγράμματος με έντονη ελληνική παρουσία και σημείο αναφοράς τον εμβληματικό «Κανόνα του Παιχνιδιού» του Ζαν Ρενουάρ.

Το παιχνίδι αλλάζει

Γυρισμένος παραμονές του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο «Κανόνας...» παραμένει μια εξαιρετικά επίκαιρη ταινία η οποία σχολιάζει αλληγορικά το τέλος μιας εποχής για την ευρωπαϊκή και παγκόσμια ιστορία, στρέφοντας θαρραλέα το βλέμμα του προς ένα συννεφιασμένο μέλλον. Μια ανάλογη αύρα τυλίγει πολλές από τις κινηματογραφικές προτάσεις του φετινού φεστιβάλ, όπως τη σπονδυλωτή «Εξέλιξη» του Κορνέλ Μουντρούτσο, τη στιλιζαρισμένη «Ευλογία» του Τέρενς Ντέιβις και το «Φυσικό Φως» του Ντένες Νάγκι. Πρωτότυποι στοχασμοί πάνω στην ιστορική και κοινωνική πραγματικότητα της ηπείρου μας, η πρώτη εμπνευσμένη από το εβραϊκό τραύμα του Ολοκαυτώματος, η δεύτερη από τη βιογραφία του ήρωα του Μεγάλου Πολέμου και ομοφυλόφιλου Βρετανού ποιητή Ζίγκφριντ Σασούν και η τρίτη από τη μάχη επιβίωσης ενός επιταγμένου από τους ναζί Ούγγρου στρατιώτη στο ανατολικό μέτωπο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

62ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης: Συγκρατημένη, αλλά αισιόδοξη επιστροφή στην κανονικότητα - εικόνα 1

Βραβευμένη με Αργυρή Άρκτο στο Βερολίνο, η υποβλητική διαδρομή ως την κόλαση του Ντένες Νάγκι είναι μια από τις πολλές επιλογές της Θεσσαλονίκης από τα πρωτοκλασάτα διεθνή φεστιβάλ της χρονιάς, με το ποιητικό και συγκινητικά λιτό «Drive my Car» του Ριουσούκε Χαμαγκούτσι, βασισμένο σε ένα διήγημα του Χαρούκι Μουρακάμι, το φινλανδικό «Compartment No 6» του Γιούχο Κουοσμάνεν, πάνω στην ανατρεπτικά ρομαντική συνάντηση δύο ξένων σε ένα τραίνο που ταξιδεύει προς τον αρκτικό κύκλο, και το ψυχογράφημα ενός αληθινού Αυστραλού serial killer «Nitram» του Τζάστιν Κερζέλ να προσφέρουν μια γεύση από τις ανοιξιάτικες Κάνες. Εκεί όπου προβλήθηκε εκτός συναγωνισμού και το «Vortex» του Γκασπάρ Νοέ με πρωταγωνιστή τον Ιταλό auteur του τρόμου Ντάριο Αρζέντο, μια συναισθηματικά φορτισμένη και... σχεδόν μειλίχια σκηνοθετημένη παραλλαγή της «Αγάπης» του Μίκαελ Χάνεκε. Από την έτερη κορυφαία σινε-γιορτή, το φεστιβάλ Βενετίας, προήλθε η ταινία έναρξης της φετινής διοργάνωσης, η οποία άφησε τους πάντες άφωνους με την κινηματογραφική δύναμη και τη αναπαραστατική σκληρότητά της. Το βραβευμένο με Χρυσό Λιοντάρι «Γεγονός» της Οντρέ Ντιουάν μιλάει με αυτοβιογραφική ειλικρίνεια (από μυθιστόρημα της Ανί Ερνό) για την εμπειρία μιας νεαρής Γαλλίδας με τις παράνομες στη δεκαετία του 60 εκτρώσεις και συγκλονίζει με την απόλυτα επίκαιρη ματιά και κριτική της.

62ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης: Συγκρατημένη, αλλά αισιόδοξη επιστροφή στην κανονικότητα - εικόνα 2

Η ελληνική εκδοχή

Η μακριά περίοδος της καραντίνας έκλεισε πολύ κόσμο σπίτι του, αλλά μάλλον δεν κατάφερε το ίδιο με τους Έλληνες σκηνοθέτες. Πότε με φιλόδοξες, οργανωμένες παραγωγές και πότε με σινε-αντάρτικο, φέρνουν τώρα στην συμπρωτεύουσα 22 μεγάλου μήκους ταινίες, συνοδευόμενες από τις βραβευμένες μικρές της Δράμας και πολλές παλιές που ανήκουν σε ειδικά αφιερώματα (Ντίνος Κατσουρίδης, «Χώρα σε βλέπω»). Το ντεμπούτο της Ζακλίν Λέντζου «Σελήνη, 66 Ερωτήσεις», το οποίο συμμετέχει στο Διεθνές Διαγωνιστικό τμήμα, κοιτάζει λοξά, εύστροφα, μα εντέλει άτονα την προσπάθεια προσέγγισης μιας κόρης (Σοφία Κόκκαλη) κι ενός αποξενωμένου πατέρα (Λάζαρος Γεωργακόπουλος), μοιάζοντας με εμπνευσμένη μικρού μήκος που διογκώθηκε εκβιαστικά στα 108 λεπτά.

62ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης: Συγκρατημένη, αλλά αισιόδοξη επιστροφή στην κανονικότητα - εικόνα 3

Το «Orfeas 2021» των ΦΥΤΑ (Φοίβος Δούσος, Φιλ Ιερόπουλος) αποτελεί την κινηματογραφική εκδοχή της πρώτης ελληνικής queer όπερας. Τολμηρή στις ιδέες της, ενδιαφέρουσα στο μουσικό κομμάτι της, μένει πολιτικά και αλληγορικά μετέωρη, όσο κι αν προσπαθεί με παρρησία να μην «χαριστεί» σε κανέναν. Αντίθετα, τα πολυαναμενόμενα «Καλάβρυτα 1943» του Νικόλα Δημητρόπουλου επιχειρούν μια συντηρητική, ακαδημαϊκά ουδέτερη κινηματογραφικά προσέγγιση στα γεγονότα της διαβόητης σφαγής, τα οποία ζωντανεύουν τίμια πλην άχρωμα, σαν σοβαρό ιστορικό χρονικό του ΣΚΑΪ. Πολύ πιο ενδιαφέρουσα αποδείχτηκε τελικά η ελληνική συμπαραγωγή «Μη Διστάσεις» του Δανού Σαρίφ Κόρβερ, πολεμική περιπέτεια και σκληρή ιστορία ενηλικίωσης γυρισμένη στη χώρα μας.

Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει στην πρωτότυπη ιδέα του φεστιβάλ να οργανώσει ένα πολυεπίπεδο αφιέρωμα στο μοντάζ, την ουσιώδη αφηγηματική σημασία του οποίου πλησιάζει μέσα από masterclasses κορυφαίων μοντέρ, εμβληματικές προβολές (sold out αυτή του «Σολάρις» του Αντρέι Ταρκόφσκι) και μια σπάνιας αισθητικής έκδοση με τίτλο «Κόψε κάτι». Τέλος, παράλληλα με τις διαγωνιστικές και μη προβολές, υπάρχει η καθημερινή δραστηριότητα της Αγοράς, η οποία με τα τμήματα Crossroads και Work in Progress οργανώνει συναντήσεις επαγγελματιών από τα Βαλκάνια και ολόκληρο τον κόσμο, αναζητώντας γνωριμίες, ανταλλαγές ιδεών και γόνιμες συνεργασίες.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

Τελευταία άρθρα Σινεμά

Για Πάντα Κοντά σου

Η κοινωνική, οικογενειακή και ψυχολογική καθημερινότητα της βρετανικής εργατικής τάξης αποκαλύπτεται μέσα από μια ζυγισμένη συναισθηματικά ιστορία ενηλικίωσης και αποχαιρετισμού.

ΓΡΑΦΕΙ: ΧΡΗΣΤΟς ΜΗΤΣΗς
13/01/2022

Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ

Αδέξια προσπάθεια αποτύπωσης των ιδιαιτεροτήτων μιας καλλιτεχνικής περσόνας με τους δικούς της όρους (με "φασμπιντερικό" δηλαδή τρόπο).

Τι Βλέπουμε Όταν Κοιτάμε τον Ουρανό;

Οι λεπτομέρειες της καθημερινότητας γίνονται ποιητικοί πρωταγωνιστές σε ένα σύγχρονο ρομαντικό παραμύθι.

Σχέδιο Διάσωσης

Μια πολλά υποσχόμενη ιδέα αναπτύσσεται με φρεσκάδα, χάνει όμως σταδιακά τη δυναμική και το χιούμορ της, για να καταλήξει σε μια προκάτ διδακτική περιπέτεια για το προεφηβικό κοινό.

Ο "Spider-man" συνεχίζει να καταρρίπτει τα εισπρακτικά ρεκόρ

Αδέξιο ξεκίνημα για τις "Πράκτορες 355" στα αμερικανικά σινεμά, την ώρα που ο "Spider-man" σπάει τα κοντέρ.

Εισιτήρια του τετραημέρου των Φώτων: Το "Σμύρνη μου Αγαπημένη" αντεπιτίθεται

Για πρώτη φορά από την πρεμιέρα τους, η ελληνική υπερπαραγωγή έβαλε περισσότερους θεατές στις αίθουσες από το υπερηρωικό "Spider-man: No Way Home".

Οι ταινίες του Πολ Τόμας Άντερσον στη σωστή σειρά

Με αφορμή την καινούρια ταινία τού οκτώ φορές υποψήφιου για Όσκαρ Αμερικανού σκηνοθέτη "Πίτσα Γλυκόριζα", ανατρέχουμε στη φιλμογραφία του με αυστηρά αξιολογική σειρά.