Οδηγός Cinema

Ο Χρήστος Μήτσης γράφει για ροκ βιογραφίες και αλληγορικές φαντασίες από το φεστιβάλ των Κανών

Μετά το μουδιασμένο ξεκίνημα και την ψυχρή υποδοχή του «Everybody Knows», το φεστιβάλ αναζητά την ταινία που θα του ανεβάσει άμεσα τις σινεφίλ στροφές.

Ο Χρήστος Μήτσης γράφει για ροκ βιογραφίες και αλληγορικές φαντασίες από το φεστιβάλ των Κανών

Μετά το μουδιασμένο ξεκίνημα και την ψυχρή υποδοχή του «Everybody Knows», το φεστιβάλ αναζητά την ταινία που θα του ανεβάσει άμεσα τις σινεφίλ στροφές.

Ο Χρήστος Μήτσης γράφει για ροκ βιογραφίες και αλληγορικές φαντασίες από το φεστιβάλ των Κανών - εικόνα 1
«Donbass»

Μετά την ισπανόφωνη έναρξη με το «Everybody Knows» του Ασγκάρ Φαραντί, στο οποίο η πλειοψηφία των κριτικών (ανάμεσά τους και τα Variety, Cahiers du Cinema, Liberation, Le Monde) επιτέθηκε μετωπικά, η φεστιβαλική δράση μεταφέρθηκε προσωρινά στον ευρωπαϊκό βορρά, με επίκεντρο την ταραγμένη Ρωσία. Αυτή που εμπλέκεται σε πόλεμο στην ανατολική Ουκρανία («Donbass» του Σεργκέι Λοζνίτσα) και εκείνη των τελευταίων κομμουνιστικών χρόνων, όπου η ροκ μουσική άρχισε να βγαίνει από το απαγορευμένο παρασκήνιο και να κερδίζει σιγά σιγά τη σοβιετική νεολαία («Καλοκαίρι» του Κίριλ Σερεμπρένικοφ).

Ο Χρήστος Μήτσης γράφει για ροκ βιογραφίες και αλληγορικές φαντασίες από το φεστιβάλ των Κανών - εικόνα 2
«Καλοκαίρι»

Χωρίς να αγγίζει τη στιβαρότητα του «Προσώπου της Ομίχλης», το «Donbass», ταινία έναρξης του τμήματος «Ένα κάποιο βλέμμα», επαναφέρει τον Ουκρανό σκηνοθέτη στο σωστό κινηματογραφικό δρόμο μετά την αποτυχία του «A Gentle Creature» που είχαμε δει στις περσινές Κάνες. Τώρα, μέσα από μια σειρά κωμικοτραγικών βινιετών, ο Λοζνίτσα σκιαγραφεί με μελανά χρώματα την εκτός ελέγχου κατάσταση στη χερσόνησο της Κριμαίας, υπογραμμίζοντας εύστοχα, αν και κατά στιγμές γκροτέσκα, τη σκηνοθετημένη διάσταση αυτής της διαβόητης εμφύλιας διαμάχης.

Ο 49χρονος Κίριλ Σερεμπρένικοφ από την άλλη, ο περιορισμένος κατ’ οίκον εξαιτίας ενός οικονομικού σκανδάλου (γι’ άλλους για καθαρά πολιτικούς λόγους) δημιουργός του «Πιστού», περιγράφει μέσα από μια στιλιζαρισμένα ασπρόμαυρη βιογραφία τη Σοβιετική Ένωση των 80s. Μαζί και τη νέα γενιά που σύντομα θα υποδεχτεί την «απελευθέρωση», παγιδευμένη εκείνη τη στιγμή σε μια σειρά από κοινωνικές, καλλιτεχνικές, αισθηματικές και ψυχολογικές διαψεύσεις. Το τρυφερό και συνάμα πικρό «Καλοκαίρι» του αφορά την αληθινή ιστορία των διάσημων Ρώσων ρόκερς Βίκτορ Τσόι και Μίκε Ναουμένκο, αφορά όμως και τρεις – μαζί με τη σύζυγο του τελευταίου Νατάσα – αληθινούς κινηματογραφικούς χαρακτήρες που αναζητούν τον εαυτό τους, καταδικασμένοι να μιμούνται ο ένας τον άλλον κι όλοι μαζί τον Ντίλαν, τον Μπάουι και μια «ξένη» μουσική.

Ο Χρήστος Μήτσης γράφει για ροκ βιογραφίες και αλληγορικές φαντασίες από το φεστιβάλ των Κανών - εικόνα 3
«Yomeddine»

Εκτός από το «Καλοκαίρι», στο διαγωνιστικό τμήμα προβλήθηκε χθες και το τίμια συνταγογραφημένο, φεστιβαλικό crowd pleaser «Yomeddine». Ένα αιγυπτιακό road movie με έναν λεπρό άντρα κι ένα χαριτωμένο ορφανό, πρώτη ταινία του γεννημένου στο Κάιρο, πολιτογραφημένου Αυστριακού πλέον Έι Μπι Σουόκι. Στο «Ένα κάποιο βλέμμα», τέλος, η πρωτότυπη αλληγορία «Σύνορα» του Ιρανοσουηδού Αλί Αμπάσι, στην οποία μια άσχημη, εσωστρεφής και «παράξενη» γυναίκα με ιδιαίτερες ικανότητες αρχίζει να συνειδητοποιεί πως ίσως να μην ανήκει στο… ανθρώπινο είδος, εντυπωσίασε με την τόλμη της, χειρίστηκε προσεκτικά τις πολιτικοκοινωνικές της αναφορές, δεν μπόρεσε όμως να απεγκλωβιστεί από μια τετριμμένη πλοκή και μερικές περιττές σεναριακές αφέλειες.

Ο Χρήστος Μήτσης γράφει για ροκ βιογραφίες και αλληγορικές φαντασίες από το φεστιβάλ των Κανών - εικόνα 4
«The Man Who Killed don Quixote»

Την ίδια στιγμή, έξω από τις σκοτεινές αίθουσες, οι οποίες φιλοξενούν γύρω στις 200 προβολές ημερησίως, οι καυτές ειδήσεις αφορούσαν στην πλειοδοσία της εταιρίας διανομής Focus έναντι του Netflix για το «Everybody Knows», κάτι που σημαίνει πως θα δούμε την ταινία του Φαραντί στους κινηματογράφους κι όχι σε ψηφιακή πλατφόρμα, και τη δικαστική απόφαση για τα ασφαλιστικά μέτρα εναντίον του «The Man Who Killed don Quixote». Της πολύπαθης ταινίας του Τέρι Γκίλιαμ (προσπαθούσε να τη γυρίσει 18 ολόκληρα χρόνια!), τα δικαιώματα της οποίας διεκδικούσε ο Πορτογάλος παραγωγός Πάουλο Μπράνκο. Το δικαστήριο δικαίωσε τελικά τον Γκίλιαμ κι έτσι το φιλμ του θα προβληθεί στο φεστιβάλ το επόμενο Σάββατο 19/5 ως επίσημη ταινία λήξης.

Ευχαριστούμε την Air France για τη βοήθειά της στην πραγματοποίηση του ταξιδιού.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

Τελευταία άρθρα Σινεμά

Σκηνές Από Ένα Γάμο

Χρυσή Σφαίρα ξενόγλωσσης ταινίας για την κινηματογραφική εκδοχή μιας τηλεοπτικής μίνι σειράς, στην οποία ο Μπέργκμαν αποδομεί επώδυνα την κοινωνική αυταπάτη του "ευτυχισμένου γάμου".

ΓΡΑΦΕΙ: ΧΡΗΣΤΟς ΜΗΤΣΗς
20/01/2022

Έρημη Χώρα

Ελεγειακό τέμπο, στεγνή, λιτή αφήγηση, αίσθηση υπαρξιακού θρίλερ: με το μελαγχολικά μεγαλόπρεπο στιλ ενός Μπέλα Ταρ, ο πρωτοεμφανιζόμενος Μπαχραμί αποχαιρετά πικρά έναν ολόκληρο τρόπο ζωής που συμπαρασύρει ανθρώπους, ελπίδες και αξίες.

Latin Noir

Τηλεοπτικής λογικής, διεξοδική και εμπεριστατωμένη (ιστορικά και πολιτικοκοινωνικά) λογοτεχνική ανάλυση του σύγχρονου αστυνομικού μυθιστορήματος της Νότιας Αμερικής.

"Scream" εναντίον "Spider-man". Τι είδαν οι Αμερικανοί το προηγούμενο Σαββατοκύριακο;

Μετά από ένα μήνα στην κορυφή του box office, το "Spider-man: No Way Home" υποκλίθηκε στην αιματοβαμμένη επιστροφή του Ghostface.

Το "Scream" τρόμαξε για τα καλά τους Έλληνες θεατές

Με 20.697 εισιτήρια το προηγούμενο τετραήμερο (13-16/1) το πολυαναμενόμενο τρομο-σίκουελ ξεπέρασε τον άτρωτο μέχρι τώρα "Spider-man".

Θα δούμε στη χώρα μας την "Τραγωδία του Μάκβεθ";

Η καινούρια ταινία του Τζόελ Κοέν με τον Ντένζελ Ουάσινγκτον πάει κατευθείαν για Όσκαρ, αλλά δεν έχει (ακόμα;) κινηματογραφική διανομή στην Ελλάδα.

Πράκτορες 355

Κατασκοπική περιπέτεια της σειράς, η οποία αναβαθμίζεται ως (κοσμοπολίτικη) παραγωγή λόγω του θηλυκού all-star cast της.