Συνέντευξη

Παναγιώτη και Αργυρώ, τι σημαίνει «Τικ Τακ Ντο»;

Από -

Το συγγραφικό ντουέτο Αργυρώ Ταμβάκου και Παναγιώτης Λαμπής, παρουσιάζει ένα μουσικό θεατρικό παραμύθι που απευθύνεται στα παιδιά, αλλά αρέσει και στους γονείς.

 Αργυρώ Ταμβάκου και Παναγιώτης Λαμπής
Αργυρώ Ταμβάκου και Παναγιώτης Λαμπής

Αναμφίβολα, το παιδικό θέατρο γνωρίζει άνθηση στην Αθήνα. Δεκάδες παραστάσεις που απευθύνονται στους μικρούς θεατρόφιλους ανεβαίνουν κάθε χρονιά στην πρωτεύουσα, δημιουργώντας μια πολύχρωμη βεντάλια με προτάσεις για κάθε γούστο. Εκτός, λοιπόν, από τις παραδοσιακές παιδικές σκηνές, τις μεγάλες παραγωγές και τις παραστάσεις γνωστών ιδρυμάτων, υπάρχουν νέοι άνθρωποι που θέλουν να προσφέρουν τη φρέσκια τους ματιά στο θεατρικό είδος. Η Αργυρώ Ταμβάκου και ο Παναγιώτης Λαμπής είναι ένα πρωτοεμφανιζόμενο συγγραφικό ντουέτο που παρουσιάζει τη μουσική θεατρική παράσταση «Τικ Τακ Ντο», η οποία συνεχίζεται στο «Kremlino» στον Πειραιά (Καραΐσκου 119, 2104100010) μέχρι το τέλος Φεβρουαρίου.

Η παράσταση είναι ένα παραμύθι με τραγούδια, μάχες, χορούς, δράκους, σπαθιά, πολλή δράση και γέλιο! Αλλά, περισσότερο από όλα το «Τικ Τακ Ντο» είναι μια προσπάθεια κάποιων νέων ανθρώπων που αποφάσισαν να δημιουργήσουν από το μηδέν μια παράσταση για παιδιά που κινείται σε διαφορετικό δρόμο από αυτόν που μέχρι σήμερα είναι το θέατρο για παιδιά.

Οι συγγραφείς της μουσικής θεατρικής παράστασης είναι αυτοί που μπορούν να μας λύσουν όλες τις απορίες σχετικά με τον περίεργο τίτλο της, το περιεχόμενό της και τους ιδιότυπους ήρωές της…

Τι κρύβεται πίσω από τον τίτλο και τις τρεις μονολεκτικές λέξεις «Τικ Τακ Ντο»;
Παναγιώτης: Κρύβει έναν τρομερό βασιλιά, τον Σιμπέλιους, που κυβερνά το χωριό του Ντο και προσπαθεί και στον χρόνο να επιβληθεί διακαώς. Επίσης κρύβει και έναν νεαρό, τον Βακάι, που με θάρρος προσπαθεί ο χρόνος και το χωριό του Ντο απ΄τον βασιλιά Σιμπέλιους να ελευθερωθεί.
Αργυρώ: Το όνομα του χωριού προέρχεται από τη μουσική νότα “Ντο”, που είναι η αρχή (και η κατάληξη) της φυσικής κλίμακας, της πρώτης κλίμακας που μαθαίνουμε. Επίσης, το ρολόι αλλά και η μουσική κλίμακα αφορούν το σχήμα του κύκλου. Όπως και η ζωή μας αποτελείται από κύκλους.

Πόση μουσική έχει η παράσταση; Ποιος είναι ο ρόλος των τραγουδιών στην αφήγηση;
Παναγιώτης: Η μουσική της παράστασής μας, είναι επηρεασμένη από τη μουσική παράδοση 4 διαφορετικών πολιτισμών της γης (Δυτική Ευρώπη, Νότια και Ανατολική Ασία και Αφρική) ενώ χρησιμοποιεί θέματα των τριών μεγάλων συνθετών: Μπάχ, Μότσαρτ και Μπετόβεν. Τα τραγούδια μας αφηγούνται τις ιστορίες των χαρακτήρων του έργου, εξιστορούν το παρελθόν τους και αφηγούνται σημαντικά κομμάτια της ιστορίας του Τικ Τακ Ντο.
Αργυρώ: Οι μουσικοί της παράστασης (Ευτέρπη Κατσαμάτσα, Στρατής Στηλ) καθώς και ο σκηνοθέτης (Παναγιώτης Αδάμ) ασχολούνται με την όπερα και την οπερέτα, είδη αρκετά παρεξηγημένα στην Ελλάδα. Θελήσαμε, εκτός από τη γνωριμία με την κλασσική μουσική, να προτείνουμε στα παιδιά το λυρικό τραγούδι που εξελίσσει τη δράση και δεν την πλαισιώνει απλά. Επίσης, τα ονόματα και τα τοπωνύμια της παράστασης προέρχονται από την ορολογία της μουσικής. Η μουσική βρίσκεται παντού μέσα στο έργο, ακόμα και όταν δεν την ακούμε.

Έχετε γράψει και άλλα κείμενα; Πόσο εύκολο είναι κάποιος να ξεκινήσει με το παιδικό θέατρο, που από κάποιους θεωρείται «εύκολο»;
Παναγιώτης: Είναι η πρώτη φορά που ασχολούμαστε με τη συγγραφή. Δεν τίθεται θέμα ευκολίας ή δυσκολίας σε κανένα θεατρικό κείμενο που σέβεται το κοινό του. Το μόνο που αλλάζει όταν απευθύνεσαι σε παιδιά είναι ότι μεγαλώνει η ευθύνη σου απέναντι τους. Κι αυτό γιατί είναι ένα ιδιαίτερα ευαίσθητο κοινό.
Αργυρώ: Το παιδί θα «ζήσει» μέσα στην παράσταση. Θα μαγευτεί και θα συν - κινηθεί με όσα συμβαίνουν (ένα από τα προνόμια των παιδιών απέναντι στους ενήλικες)! Οπότε, καλείσαι να του μιλήσεις για ό,τι θες, χωρίς να το κοροϊδεύεις, έχοντας πάντα υπ’ όψιν σου ότι μπορεί και με το παραμικρό να το τραυματίσεις.

Πώς λειτουργεί ένα συγγραφικό δίδυμο; Γράφετε μαζί ή χωριστά; Πρώτα ο ένας και μετά ο άλλος; Ποιος παίρνει τις τελικές αποφάσεις;
Παναγιώτης: Ο σκελετός της Ιστορίας του Ντο σχεδιάστηκε από κοινού με τη συμβολή του σκηνοθέτη μας Παναγιώτη Αδάμ. Όσον αφορά το κείμενο, πρώτα γράφει ο ένας, το ξαναγράφει ο άλλος και αυτό γίνεται ξανά και ξανά μέχρι που μαζί καταλήγουμε στο τελικό. Κάποιες ιδέες γράφτηκαν αφού είχαν δημιουργηθεί στην πρόβα σαν εικόνες. Εν τέλει, δεν τίθεται θέμα ποιός αποφασίζει. Το κείμενο σαν σύνολο ορίζει τι, πώς και με τι ρυθμό το κάθε πράγμα θα ειπωθεί. Η δυσκολία έγκειται στο να καταφέρεις να παραμείνεις πιστός σε κάθε ιδέα, κάθε χαρακτήρα και να μη δημιουργήσεις δραματουργικά κενά στη συνέχεις της ιστορίας, ενώ παράλληλα κρατάς το ενδιαφέρον του αναγνώστη ενεργό.
Αργυρώ: Όλα μαζί! Ανάλογα την ώρα, τη στιγμή, την έμπνευση.. Κυρίως σκέφτεσαι ασταμάτητα και συζητάς ασταμάτητα μόνο γι’ αυτό! Το «Τικ Τακ Ντο» είναι ομοιοκατάληκτο, γεγονός που συνέβαλε στο να μιλάμε, να σκεφτόμαστε, ακόμα και να βλέπουμε όνειρα σε ομοιοκαταληξία. Πάντως όταν «βρίσκαμε» τις κατάλληλες λέξεις και τη σειρά τους, το ξέραμε και οι δύο ότι αυτό ήταν και τίποτα άλλο.

Στην κλισέ ερώτηση «έχω ένα παιδί 4 χρονών. Να το φέρω να δει την παράσταση;» τι απαντάτε;
Αργυρώ: Είμαστε υποχρεωμένοι να απαντήσουμε ότι η παράσταση απευθύνεται σε ανθρώπους ηλικίας 5 ετών και πάνω. Μετά από εκεί, οι γονείς γνωρίζουν πολύ καλά το γνωσιακό επίπεδο και τους προβληματισμούς του παιδιού. Προσωπικά, θυμάμαι παραστάσεις από όταν ήμουν τριών που, θεωρητικά, δεν ήταν για την ηλικία μου. Ωστόσο, κάτι μου έμεινε, κάτι συζήτησα με τους γονείς μου, κάτι πήρα. Πάντα κάτι παίρνεις!
Παναγιώτης: Ακριβώς αυτό, ναι μεν το συστήνουμε για 5 έως 12, αλλά έχουμε κερδίσει την προσοχή μικρότερων παιδιών και τις εντυπώσεις των ενηλίκων και γονέων που έχουν περάσει πολύ όμορφα στην παράσταση μας.

Γιατί επιλέξατε να μην σκηνοθετήσετε την παράσταση; Έστω ο ένας από τους δυο σας;
Παναγιώτης: Ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα στις σχέσεις συνεργασίας είναι να μπορείς να εμπιστεύεσαι απόλυτα την ιδέα σου σε κάποιον. Ο Παναγιώτης Αδάμ είναι ένας εξαίρετος σκηνοθέτης και ένας εξαίρετος συνεργάτης.

Από το «Rabbithole» έχετε πλέον μετακομίσει στο «Kremlino» κάθε Κυριακή... Τι έχετε αποκομίσει από τις παραστάσεις μέχρι τώρα;
Αργυρώ: Σχέσεις με Όμορφους Ανθρώπους και Ερωτηματικά.
Παναγιώτης: Μετά το τέλος της κάθε παράστασης βλέπω χαμογελαστά πρόσωπα, παιδιά να ανεβαίνουν στη σκηνή, να περιεργάζονται τα καπέλα και τα σκηνικά αντικείμενα, να αγκαλιάζουν τους ηθοποιούς και να τους λένε: «θες να έρθεις μαζί μου να παίξουμε;» και σκέφτομαι μια στιγμή πέρυσι το Μάιο που είπαμε «ας γράψουμε ένα έργο»...

Δώσε το σχόλιο σου

* Όνομα   * e-mail    
Σχόλιο

Έχω διαβάσει και αποδέχομαι τις οδηγίες και τους όρους χρήσης  
Επιθυμώ να λάβω ενημέρωση με email σε περίπτωση απάντησης