Η Αλεξάνδρεια του Φωκά Ευαγγελινού στο Θέατρο Παλλάς

Υπάρχουν παραστάσεις που μοιάζουν με ταξίδι· όχι μόνο μέσα στον χρόνο, αλλά βαθύτερα, στις μνήμες και τις ιστορίες που τις φέρνουν στην επιφάνεια. Η «Αλεξάνδρεια» του Φωκά Ευαγγελινού, που παρουσιάζεται στο Θέατρο Παλλάς, είναι ακριβώς αυτό: μια θεατρική εμπειρία που αναμετριέται με την πόλη–σύμβολο της μνήμης και την ίδια στιγμή με τις σκοτεινές, επιθυμητές και επικίνδυνες πλευρές της ανθρώπινης μοίρας. Η παράσταση δεν επιχειρεί απλώς να αποδώσει την ατμόσφαιρα μιας εποχής, αλλά να τη ζωντανέψει με έναν πολυαισθητηριακό τρόπο, ώστε κάθε θεατής να περιπλανηθεί για λίγο στους δρόμους της μυθικής Αλεξάνδρειας.

Στο επίκεντρο της ιστορίας βρίσκεται η Άννα, μια ώριμη πια ηθοποιός στη δεκαετία του ’60, που όταν ανοίγει ένα παλιό βιβλίο επιστρέφει πίσω στον χρόνο, σε μια άλλη ζωή που νόμιζε πως είχε αφήσει πίσω της. Η μνήμη τη μεταφέρει πίσω, στη δεκαετία του ’30 και στην Αλεξάνδρεια των μεγάλων υποσχέσεων, όταν μια νέα Άννα επιχειρεί τα πρώτα της βήματα στη ζωή. 

Μέσα από αυτήν την αναδρομή, η παράσταση γίνεται μια παράλληλη αφήγηση ενηλικίωσης και ιστορικής μαρτυρίας: μια πόλη–σταυροδρόμι πολιτισμών, τόπος συνύπαρξης και σύγκρουσης, όπου Έλληνες, Άραβες, Άγγλοι, Γάλλοι και Εβραίοι συνυπάρχουν σε ένα πολύχρωμο, αλλά επισφαλές πεδίο. Εκεί όπου τα φώτα της κοσμικότητας λάμπουν, την ίδια στιγμή που υπογείως παίζονται παιχνίδια εξουσίας.

Ο έρωτας της Άννας με τον Αλέξανδρο γίνεται καθρέφτης μιας εποχής που παλινδρομεί ανάμεσα στη λάμψη και στον φόβο. Ένας φόνος, μια ανοιχτή πληγή και ένα πάθος που δοκιμάζεται μέσα σε ταξικές αντιθέσεις και πολιτικές πιέσεις, συνθέτουν τον άξονα της ιστορίας. Στο βλέμμα της ηρωίδας, η Αλεξάνδρεια γίνεται η πόλη της μνήμης και του ονείρου – και μαζί ο τόπος όπου η ζωή αποφασίζει να αλλάξει τροχιά.

Ο Φωκάς Ευαγγελινός, μιλώντας για την παράσταση, θυμάται το όραμα από το οποίο γεννήθηκε η «Αλεξάνδρεια»: «Με συγκίνησε η πολυπολιτισμικότητα της πόλης, η συνύπαρξη ανθρώπων διαφορετικών γλωσσών, θρησκειών και εθίμων, κάτω από τον γαλάζιο ουρανό της Αλεξάνδρειας — κάτι που σήμερα κινδυνεύει να χαθεί». Ακόμα αναφέρθηκε στο ζήτημα της ιστορικής μνήμης και το διαχρονικό μήνυμα του έργου: "Η ιστορία κάνει έναν πολύ όμορφο κύκλο και εμένα με συγκινεί γιατί βλέπω ότι οι άνθρωποι μπορούν τελικά να συνυπάρξουν αν δεν επεμβαίνουν τα μεγάλα συμφέροντα. Η μνήμη είναι πολύ σημαντική. Η λήθη είναι το πιο επικίνδυνο πράγμα. Εύχομαι αυτό το έργο, που κάναμε όλοι μαζί με κόπο αλλά και πολύ αγάπη, να αγγίξει τις ψυχές των θεατών".

Πίσω από τη σκηνική εικόνα βρίσκεται μια ομάδα δημιουργών που δίνει βάθος και υπόσταση στο εγχείρημα. Συνοδοιπόροι του Φωκά Ευαγγελινού στην «Αλεξάνδρεια» είναι η Ζέτη Φίτσιου (πρωτότυπο κείμενο) και ο Γιάννης Παναγόπουλος (δραματουργική επεξεργασία) δημιουργώντας μια παράσταση που δεν περιορίζεται στη δραματική αφήγηση. Η μουσική  της Ευανθίας Ρεμπούτσικα, οι στίχοι του Αλεξανδρινού Άρη Δαβαράκη, τα σκηνικά του Μανόλη Παντελιδάκη, τα κοστούμια της Ιωάννας Τσάμη, το video art του Παντελή Μάκκα και οι φωτισμοί των Γιώργου Τέλλου και Στέλλας Κάλτσου, συνθέτουν ένα πολυδιάστατο θέατρο αισθήσεων.

Πρωταγωνιστούν οι: 'Άννα Μάσχα, Εριέττα Μανούρη, Ιωάννης Παπαζήσης, Αλκιβιάδης Μαγγόνας,  Χριστίνα Αλεξανιάν, Ελένη Καρακάση, Αλίνα Κοτσοβούλου, Δημήτρης Δεγαΐτης, Φωτεινή Παπαθεοδώρου, Λήδα Ματσάγγου, Γιώργος Ψυχογυιός, Γιάννης Στόλλας, Γιάννης Μάνιος, Αλέξανδρος Σιάτρας, Δημήτρης Μαχαίρας, Χρίστος Νικολάου, Δανάη Πολίτη, Ειρήνη Βαλατσού, Άννα Λεμπεντένκο, Παναγιώτης Παντέρας, Μάγια Βασιλάκη, Νίκος Φραντζέσκος, Βασιλική Σουρρή, Ηλιάνα Ιωαννίδου.

Προπώληση εισιτηρίων μέσω more.com

* Οι φωτογραφίες του άρθρου είναι της Ελίνας Γιουνανλή.