Μονοήμερη στη Στυμφαλία Updated 04/11/2016

Eco & kids friendly

Το πανέμορφο και φιλικό προς τα παιδιά Μουσείο Περιβάλλοντος Στυμφαλίας είναι η αφορμή για μια εύκολη μονοήμερη της τελευταίας στιγμής με φόντο τους πορτοκαλοκόκκινους αμπελώνες και τις ελατόφυτες πλαγιές της Ζήριας.

 Εντυπωσιακά ενταγμένο στη φύση το Μουσείο Περιβάλλοντος Στυμφαλίας.
Εντυπωσιακά ενταγμένο στη φύση το Μουσείο Περιβάλλοντος Στυμφαλίας.

Αν μας έχετε ακολουθήσει στις προηγούμενες μονοήμερες στη Νεμέα> και στον Ακροκόρινθο>, θα ξέρετε ότι η παρέα έχει αδυναμία στις κυριακάτικες εξορμήσεις της τελευταίας στιγμής που συνδυάζουν εύκολη πρόσβαση από την Αθήνα και αρχαιολογικά, μυθολογικά ή φυσιολατρικά κερασάκια στην τούρτα τα οποία εξιτάρουν τους μικρούς συνεπιβάτες. Κάπως έτσι, έχοντας μείνει στην Αθήνα το τριήμερο της 28ης, ξεκινήσαμε για Στυμφαλία. Εντάξει, η Εθνική Κορίνθου-Πατρών δεν είναι και η καλύτερη αρχή, αλλά στο ύψος του Κιάτου την είχαμε ήδη αφήσει πίσω μας ανεβαίνοντας προς Στυμφαλία (θα δείτε τις ταμπέλες του Μουσείου Περιβάλλοντος παντού). Τέτοια εποχή το τοπίο στους πρόποδες του βουνού είναι μαγικό, με τους κορινθιακούς αμπελώνες να παίρνουν όλα τα χρώματα του πορτοκαλί και του καφέ, μοναχικές συστάδες πανύψηλων δέντρων και καμία οικιστική παραφωνία. Πού και πού οι ορεινοί όγκοι της Ζήριας προβάλλουν επιβλητικοί αλλά και οικείοι - είναι από τα πιο «φιλικά» βουνά της Πελοποννήσου. Τα ερείπια ενός ενετικού αβαείου διαδέχονται τα πρώτα χωριά με τις γουρουνοπούλες να έχουν μπει στη σούβλα από νωρίς.

 Η Γκούρα από ψηλά.
Η Γκούρα από ψηλά.

Για να περάσει η ώρα, πιάνουμε τους μύθους του Ηρακλή από εκεί που τους αφήσαμε στο Λιοντάρι της Νεμέας, αλλά οι Στυμφαλίδες Όρνιθες δεν μας θυμίζουν πλέον πολλά περισσότερα απ’ το όνομά τους και όταν συνειδητοποιούμε ότι μάλλον μπλέκουμε την ιστορία με τη Λερναία Ύδρα σταματάμε μέχρι να μάθουμε όλη την… αλήθεια για το μύθο στο Μουσείο Περιβάλλοντος του Πολιτιστικού Ιδρύματος Ομίλου Πειραιώς. Το μοντέρνο κτίριο των αρχιτεκτόνων Τάση Παπαϊωάννου και Δημήτρη Ησαΐα είναι από τα ομορφότερα στην ελληνική επαρχία, προσεγμένο μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια - χαίρεσαι να περπατάς στους φωτεινούς χώρους και τις βεράντες με θέα στη λίμνη και τα γύρω βουνά. Μη φανταστείτε καμιά μεγάλη λίμνη, το νερό είναι λίγο και δεν έχει νόημα να αναζητήσετε τρόπο να φτάσετε κοντά, αλλά αν πειραματιστείτε με τα τηλεσκόπια μπορείτε να δείτε κανένα πουλί μες στις καλαμιές του σημαντικού αυτού υγρότοπου.

 Τα εκθέματα του μουσείου συνδέονται με το περιβάλλον και τη λαογραφία της περιοχής.
Τα εκθέματα του μουσείου συνδέονται με το περιβάλλον και τη λαογραφία της περιοχής.

Το εσωτερικό του μουσείου είναι σχετικά μικρό, με εκθέματα που συνδέονται με το περιβάλλον και τη λαογραφία της περιοχής, παρουσιασμένα με σύγχρονο τρόπο ο οποίος ενθαρρύνει τα παιδιά να πιάσουν, να παρατηρήσουν και να παίξουν. Ένα αντίγραφο της παραδοσιακής βάρκας των ψαράδων τα περιμένει μέσα στη μικρογραφία της λίμνης, ενώ η αναπαράσταση της πορείας του νερού απ’ τις κορυφές των βουνών στις διαφορετικές λίμνες της περιοχής θα τα κρατήσει αρκετή ώρα απασχολημένα. Το πωλητήριο είναι μάλλον φτωχό (γι’ αυτό και τη βγάλαμε καθαρή με κονκάρδες με πουλιά και λουλούδια!), ενώ το καφέ διαθέτει εσωτερικό αλλά και εξωτερικό χώρο με ωραία θέα.

 Ζεν ατμόσφαιρα στη Λίμνη της Στρυμφαλίας.
Ζεν ατμόσφαιρα στη Λίμνη της Στρυμφαλίας.

Το δίλημμα ανάμεσα στις δύο καλύτερες ταβέρνες της περιοχής -το «Γεύση και Οίνος» στο Κεφαλάρι (2747022185) και το «Στέκι Δεδάκης» στην Καστανιά (2747061720)- λύνεται υπέρ της δεύτερης ελέω… θέας. Η στριφογυριστή διαδρομή (20 χλμ. περίπου) μες στα έλατα μας φέρνει στο όμορφο χωριό Καστανιά και στην κοσμοπλημμυρισμένη ταβέρνα με την αλπική θέα απ’ τη ρουστίκ σάλα και τα νόστιμα ψητά της ώρας. Δοκιμάσαμε ωραίο λουκάνικο και μπιφτέκι -τα μόνα που είχαν μείνει Κυριακή στις 3 το μεσημέρι, τριήμερο γαρ- αλλά τις πίτες με το χειροποίητο φύλλο και τη φασολάδα με τα βουτυράτα φασόλια βανίλιες του Φενεού που είχαμε ακούσει μείναμε να τα χαζεύουμε στα διπλανά τραπέζια!

 Τα ντόπια κρέατα είναι το φόρτε των τοπικών ταβερνών.
Τα ντόπια κρέατα είναι το φόρτε των τοπικών ταβερνών.

Αν δεν μας είχε πιάσει το σκοτάδι θα σταματάγαμε για τον καφέ της επιστροφής στο café «Πυγολαμπίδα» με την όμορφη θέα στους Καλλιάνους. Και αν δεν είχε αλλάξει η ώρα ή ήμασταν πιο πρωινοί, θα μπορούσαμε να επιστρέψουμε κατεβαίνοντας το βουνό από Καστανιά προς Νεμέα περνώντας κι από την τοποθεσία «Πάτημα του Ηρακλή», απ’ όπου στόχευσε με το τόξο του τις Στυμφαλίδες Όρνιθες αφού τις είχε βγάλει απ’ τη λίμνη φοβίζοντάς τες με ένα κύμβαλο. Πώς μας βρίσκετε; Αν μη τι άλλο γυρίζουμε διαβασμένοι!

Η διαδρομή Αθήνα-Στυμφαλία είναι περίπου μιάμιση-δύο ώρες και ένα εικοσάλεπτο μέχρι την Καστανιά. Το Μουσείο είναι ανοιχτό καθημερινά (εκτός Τρίτης), 10 π.μ.-5 μ.μ. και το εισιτήριο κοστίζει € 3 (μειωμένο €1,50, παιδιά δωρεάν). Πληροφορίες: 2747022296, www.piop.gr.

Δέσποινα Ζευκιλή dzeykili@athinorama.gr