Νέο

«Ζορμπάς»: η καλοκαιρινή υπερπαραγωγή ξεκινάει

Τον θρυλικό «Ζορμπά» φέρνουν στη σκηνή οι Φασουλής, Ρέππας και Παπαθανασίου, με τον Βαλτινό πρωταγωνιστή κι έναν 20μελή θίασο επί σκηνής.

Ο Σταμάτης Φασουλής σκηνοθετεί και ο Μιχάλης Ρέππας με τον Θανάση Παπαθανασίου διασκευάζουν το γνωστό μυθιστόρημα του Νίκου Καζαντζάκη «Ο Βίος και η Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά» σε μια καλοκαιρινή παραγωγή που θα πλημμυρίσει τα ανοιχτά θέατρα της χώρας με τις μελωδίες της αυθεντικής μουσικής που συνέθεσε ο Μίκης Θεοδωράκης, τιμώντας το Έτος Καζαντζάκη 2017, που σηματοδοτεί τα 60 χρόνια από το θάνατο του μεγαλύτερου Έλληνα συγγραφέα των νεότερων χρόνων.


Τον θρυλικό ήρωα-σύμβολο της αδάμαστης φύσης του έλληνα, τον Ζορμπά, ενσαρκώνει ο Γρηγόρης Βαλτινός, ενώ οι Ναταλία Δραγούμη, Ταμίλα Κουλίεβα, Άννα Μονογιού, Μέμος Μπεγνής, Τάκης Παπαματθαίου κ.α. συμπρωταγωνιστούν. Τις χορογραφίες επιμελείται ο Δημήτρης Παπάζογλου. Τα σκηνικά που μας μεταφέρουν στην Κρήτη του μεσοπολέμου είναι του σκηνογράφου Μανόλη Παντελιδάκη και τα κοστούμια της ενδυματολόγου Ντένης Βαχλιώτη. Οι συντελεστές δηλώνουν ότι στη σκηνή θα δούμε να ζωντανεύει με μια νέα δημιουργική ματιά και ένα ανεπανάληπτο τρόπο ο «μοναδικός διάλογος ενός καλαμαρά και ενός μεγάλου ανθρώπου του λαού, διάλογος μεταξύ του δικηγόρου Νου και της μεγάλης ψυχής του λαού», όπως αναφέρει ο ίδιος ο Νίκος Καζαντζάκης για τη διαχρονική φιλία του με τον Ζορμπά. Η παράσταση θα ξεκινήσει την περιοδεία στις 8 Ιουλίου 2017 από την Κρήτη, την πατρίδα του μεγάλου συγγραφέα, και θα ταξιδέψει σε όλη την Ελλάδα με μια εντυπωσιακή παραγωγή και ένα πολυπληθή θίασο.


Πρωταγωνιστούν: Γρηγόρης Βαλτινός, Νίκος Βερλέκης, Στέλλα Γκίκα, Ναταλία Δραγούμη, Ταμίλα Κουλίεβα, Άννα Μονογιού, Μέμος Μπεγνής, Τάκης Παπαματθαίου, Ρένος Ρώτας, Γιώργος Παράσχος, Γρηγόρης Σταμούλης. Συμμετέχουν οι: Κωνσταντίνος Γιουρνάς, Βασίλης Ζαϊφίδης, Βασίλης Λέμπερος, Αλεξία Μουστάκα, Αρετή Πασχάλη, Δέσποινα Πολυκανδρίτου,  Μαριαλένα Ροζάκη, Αλέξανδρος Σιάτρας, Γιώργος Τσούρμας, Νικορέστης Χανιωτάκης, Χριστίνα Ψάλτη 
 


 

Δώσε το σχόλιο σου

* Όνομα * e-mail
Σχόλιο

Έχω διαβάσει και αποδέχομαι τις οδηγίες και τους όρους χρήσης
Επιθυμώ να λάβω ενημέρωση με email σε περίπτωση απάντησης

  • Ζορμπάς με 0% λιπαρά γίνεται; πριν από 2 μήνες

    Απλώς μένω κατάπληκτη από τον τρόπο που ο σκηνοθέτης κατανόησε (;!) φαντάστηκε και προσπάθησε να αναπαραστήσει το Ζορμπά.. Σοβαρά τώρα; Η Φασούλεια πινελιά ξεκάθαρη σε όλο το έργο,πράγμα που μάλλον γείωσε σε βαθμό ιεροσυλίας μερικές φορές παρά ωφέλησε τη συγκεκριμένη παράσταση. Όποιος έχει διαβάσει το βιβλίο και δει την παράσταση φοβάμαι πως θα φύγει από το θέατρο βαθιά απογοητευμένος κι ίσως λιγάκι θυμωμένος. Οι υπόλοιποι φαντάζομαι τρελαίνονται από τη χαρά τους για το ''αριστούργημα'' που παρακολούθησαν. Αυτό που είδα ΔΕΝ ήταν Ζορμπάς,ήταν σαν το Ζορμπά. Ξενέρωσα εντελώς,δε με ταξίδεψε,δε με συγκίνησε,δε μου μετέφερε ούτε καν στο ελάχιστο τη φιλοσοφία του Ζορμπά-σύμβολο της αδάμαστης φύσης του Έλληνα παρά μόνο μπερδεμένα μηνύματα μιας συγχυσμένης σύγχρονης μηδενιστικής εποχής δίχως ταυτότητα που παραπατάει γιατί ικανοποιείται απόλυτα με το ''σχεδόν'' και το ''ολίγον''. Ο Ζορμπάς αν δε σε ανατριχιάζει δεν είναι Ζορμπάς,ρε παιδιά. Τόσο απλά! Είναι δύσκολο πράγμα να μεταφερθεί ένα τόσο σπουδαίο λογοτέχνημα στο θέατρο και η παράσταση αυτή δυστυχώς το απέδειξε περίτρανα. Θα μου πείτε,πώς τα κατάφερε ο Κακογιάννης κι έκανε αυτή την αριστουργηματική ταινία που στάθηκε με απόλυτη αξιοπρέπεια στο ύψος του βιβλίου; Ε,μιλάμε ξεκάθαρα για άλλα μέτρα κι ο νοών νοείτω. Λυπάμαι.. Δυο αστεράκια,ένα για τα καλοδουλεμένα σκηνικά κι άλλο ένα για τον κόπο των ηθοποιών,που είναι πάντα σεβαστός.

  • χαρικλεια κουναλακη πριν από 2 μήνες

    Παρακαλώ πείτε μου εάν ξέρετε εάν θα δοθούν παραστάσεις στην Αθήνα του ΖΟΡΜΠΑ καε ποιές ημερομηνίες. Σας ευχαριστώ.

  • Μόλις την είδα πριν από 2 μήνες

    Η παράσταση δυστυχώς... Πρακτικά, δεν ήταν καλή... Δεν θέλω να κρίνω τον βαλτινό ως κακό ηθοποιό φυσικά γιατί δεν έχω δει άλλες ερμηνείες του παρόλα αυτά η συγκεκριμένη δεν μου έβγαλε την μαγεία του θρυλικού Ζορμπα... Η φίλη μου που παρακολουθησε μαζί μου την παράσταση είχε την ίδια άποψη. Εκτός αυτού... είχα την αίσθηση ότι σατιριζε τα πάντα, τα εκμηδενιζε όλα χωρίς τελικά να καταλήξει σε κάποιο νόημα για το οποίο να πεις. ναι άξιζε που ήρθα, Άξιζαν τα τόσα χρήματα, κέρδισα κάτι όμορφο....οχι... Το έργο ΚΑΤΑΡΧΑΣ δεν θα έπρεπε να επιτρέπεται να παρακολουθηθει από παιδιά κάτω των δεκατεσσαρων τουλάχιστον... Και αν όχι να απαγορεύεται η είσοδος τους,θα έπρεπε τουλάχιστον να φαίνεται κάπου, κάποια προειδοποίηση για την υπερβολική αισχροτητα (υπερβολική μετανάστες έννοια της μη αναγκαιας) έχω την αίσθηση ότι πλήρωσα για να δω γυμνά κορμιά και σεξουαλικα υπονοούμενα και όχι τον ζορμπα και την κοσμοθεωρια του... Καμία... Ας πούμε... Μαγεία της "υγειους" ανεμελιας του πρωταγωνιστή αντ'αυτού αντικρισα έναν ζορμπα νεκρό... Ερχόμενο από την νέκρα και κατευθυνόμενο προς την νέκρα... ΕΠΙΣΗΣ ΥΒΡΙΣ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ αλλά και ΟΛΩΝ τίποτα δεν άφησε όρθιο.... Αν είναι δυνατόν... ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΩ ΟΤΙ ΝΤΡΆΠΗΚΑ... Ντράπηκα και για τους ηθοποιούς, τους λυπηθηκα... Αλλά και για εμάς τους γύρω που παρακολουθουσαμε... ντροπή να βρίζεις την Παναγία... Κατανοώ ότι ο Καζαντζάκης είχε άποψεις κατηγορηματικες σε βαθμό εκμηδενισης όλων όμως δεν είναι δυνατόν βαπτισμενοι ελληνες να αισθάνονται καλά όταν κοροϊδεύουν την πίστη... και ας μην πούμε για την ορθοδοξια αν το επιθυμείτε... Πείτε μου.. Αν στην παράσταση προσβαλλονταν αντί των ορθόδοξων οι μουσουλμανοι ΚΑΙ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ Μουσουλμανοι... θα το δέχονταν έτσι απλά; Και ας είναι,δώσε την σκέψη του συγγραφέα αλλά δωστην σωστά... ΤΟΣΗ ΑΝΟΥΣΙΟΔΗ ΧΙΔΑΙΟΤΗΤΑ... Στην τελική έλεος... Είναι και δεκαπενταυγουστος... Λυπάμαι ρε παιδια... Δεν ντρεπομαστε λιγάκι;;; Πρέπει να είμαστε ετοιμοθανατοι δηλαδή για να ξυπνησουμε;; Τότε τον θυμόμαστε τον Θεό;; Αυτό πάλι που το πας;; Στο έργο υπήρχαν η μία αντιφαση μετά την άλλη.. Καμία συνοχή και νόημα στις σκέψεις των χαρακτήρων... Την μια έλεγαν έτσι την άλλη από τα πλάγια λέγαν αλλιώς... Πετούσε μετά και μια αερολογια με ποιητικό τρόπο και το φύγαμε και δεν κρυωνε... ΝΑ Μαζευτούμε ΛΙΓΑΚΙ

  • ΤΥΡΤΑΙΑ ΨΥΧΗ πριν από 3 μήνες

    «Βαλτινός και Φασουλής κακοποίησαν τον Ζορμπά: Θλιβερή παράσταση με άψυχο πρωταγωνιστή» «Ο Βαλτινός τρελάθηκε, θα είναι μάλλον το πιο σωστό, ή τα χάσε, το ίδιο και ο Φασουλής. Έπραξαν το έγκλημα το πιο βαρύ, κακοποίησαν τον Ζορμπά, και κατ επέκταση και τον λόγο του Καζαντζάκη.» Έγκλημα δίχως προηγούμενο έπραξαν οι δυο καταξιωμένοι στο χώρο του θεάτρου άνδρες, είναι να απορεί κάποιος πως το έκαναν αυτό το φρικτό κακούργημα. Ύβρις επργαματοποιησαν όπως έλεγαν οι αρχαίοι Έλληνες, και όλοι ξέρουν τι ακολουθεί την ύβρη. Βλέποντας την παράσταση στα Χανιά έτριβα τα μάτια μου , δεν μπορούν να κακοποιούν κάποιοι τα Ιερά και τα όσια, γιατί ο Ζορμπάς δεν είναι ένας απλός ρόλος, είναι ρόλος επικός, υπήρξε σχεδόν ημίθεος. Ο Ζορμπάς ενέπνευσε τον Καζαντζάκη, τον μάγεψε, και τον συγκλόνισε. Του άλλαξε όλη την ζωή. Όταν κάποιος έχει δει το κινηματογραφικό έργο, έστω και αν δεν έχει διαβάσει το βιβλίο, θυμάται τον Άντονι Κουιν να <κεντά> στην σκηνή, και να δίνει με το παίξιμο του, το ανάστημα του Ζορμπά. Όποιος δει τον Βαλτινό, τα χάνει, βάλτος σκέτος, ένας πλαδαρός ηθοποιός, χωρίς ψυχή, χωρίς κίνηση, δίχως τον αέρα του θεριού, με φωνή άκρως υποτονική για τον ανάστημα ενός Ζορμπά. Ο Βαλτινός μάλλον είχε όνειρο του από παλιά να ενσαρκώσει αυτόν τον ρόλο, και πραγματοποίησε την επιθυμία, που αποδείχτηκε λανθασμένη, και καταστροφική για αυτόν, αλλά και για μας τους καημένους τους θεατές. Κάποια σοφή ρήση λέει το καλύτερο για τον καθένα μας, είναι να μην πραγματοποιηθούν τα όνειρα του ανθρώπου, μάλλον επειδή θα αποδειχθεί ότι ήταν χωρίς φρόνηση και αυτογνωσία. Ο καθένας μπορεί να ονειρευτεί κορυφές, μεγαλεία, πλούτο, δόξα, αλλά δεν κάθεται να σκεφτεί πρώτα αν τα αξίζει, και το σημαντικότερο πως θα διαχειριστεί την επιτυχία, και πόσα δεινά και κινδύνους εμπεριέχει αυτή. Ο θεατής που πάει να δει τον Ζορμπά, είναι σαν πηγαίνει να δει τον Μαραντονα να παίζει μπάλα, να θαυμάσει τις ηλεκτρονικές ντρίπλες του μάγου της μπάλας, και αντ αυτού βλέπει έναν που φορά το 10 το καλό στην πλάτη, του μοιάζει, αλλά παραπαίει στο γήπεδο, σαν πιωμένος πάει, σαν να έχει πάρει πολύ πρέζα, μια καρικατούρα του Θεϊκού Ντιέγκο. Δεν μπορεί το παλικάρι, έτσι θα απαντούσε ο Άγγελος Αναστασιάδης, Ο Βαλτινός θαυμάσιος ερμηνευτής, και σοβαρός άνθρωπος, δεν έχει δώσει δικαίωμα να ειπωθεί τίποτα εναντίον του, αλλά εδώ την πάτησε, και έχυσε όλο το γάλα που με κόπο μάζευε επί 10ετιες. Ο Γρήγορης είναι άψογος να παίζει οπερέτες, ρομαντικές ιστορίες, ανάλαφρα μελό, φαρσοκωμωδίες, να κάνει αφηγήσεις, να απαγγέλλει ρομαντικά και δακρύβρεχτα ποιήματα και αλλά παρόμοια. Δεν έχει την εσωτερική δύναμη να πιάσει όμως ρόλους ογκολίθους, σαν τον Ζορμπά, τον Μέγα Αλέξανδρο, η τον Αγαμέμνονα. Αυτοί οι ρολόι θέλουν ψυχή λιονταριού, δεν είναι παίξε γέλασε, δεν μπορεί τεχνικά να τους ενσαρκώσει κάποιος, ή το έχει κάποιος ή δεν το έχει. Ένας αναγνώστης με το ψευδώνυμο «Τ.» στο ΑΘΗΝΟΡΑΜΑ γράφει προφητικά στα σχόλια πολύ πριν την πρεμιέρα τα εξής καταπληκτικά : Είναι ατόπημα που κρίνω έναν ηθοποιό πριν δω την παράσταση, το ξέρω, αλλά βλέποντας τη φώτο δεν μπορώ να διανοηθώ καν το Γρηγόρη Βαλτινό ως Ζορμπά! Ακόμη και με το μούσι και το μουστάκι, εγώ δε βλέπω μπροστά μου τον ακατέργαστο ήρωα του Καζαντζάκη, παρά μόνο έναν ροδαλό , κομψευόμενο και καλοζωισμένο κόντη του Ξενόπουλου. Ο Κατράκης είναι ένας που θα μπορούσε να ενσαρκώσει με επιτυχία αυτόν τον ρόλο, και ο Βόγλης βέβαια, αυτοί πέθαναν όμως, ας βρούμε άλλους, η Ελλάδα γεννά Ζορμπάδες και έχει πολλούς, η Ναταλία Δραγούμη πετά στην σκηνή, αν την ντύσει άνδρα ο Φασουλής θα απογειωθεί η παράσταση. Η δε Ταμίλα Κουλίεβα είναι απλά συγκλονιστική, μια σταλιά μπόι είναι η γυναίκα, αλλά εντος της έχει ψυχή λιονταριού, με μεγάλη άνεση και πλαστικότητα, κινείται από κορυφές, έως τα βάθη ωκεανών , των απαιτήσεων των ρόλων. Αλλά επειδή ο κόσμος και το έργο απαιτούν άνδρα, προτείνω να ντύσει σήμερα κιόλας τον Νίκο Βερλεκη Ζορμπά. Ο Βερλεκης έχοντας κάνει όλες τις πρόβες με την μια θα ανταποκριθεί καλά στο ρόλο, έχει το ανάστημα, τον βηματισμό, την φωνή και το σθένος να καλύψει επάξια τον ρόλο, δεν είναι τυχαίο που τον επέλεξε ο Βόγλης προ 10ετιας για ΚΑΠΕΤΑΝ ΜΙΧΑΛΗ. Χαζός ήταν ο Βόγλης και έξυπνος ο Φασουλής ; Ακόμα και ο Μπεγνης, ο δηλωμένος κίναιδος, είναι κλάσεις ανώτερος από τον Βαλτινό. Εγώ προτείνω όμως σαν καλύτερο Ζορμπά σήμερα που διαθέτει η χώρα, τον Απόστολο Γκλέτσο, αν με διαβάσει ο Φασουλής, ας τον καλέσει, 5 πρόβες χρειάζεται ο Γκλέτσος, όχι παραπάνω, και με την ερμηνεία του θα γεμίζει 2 θέατρα, και χιλιάδες θα σκαρφαλώνουν στα κάγκελα , όπως τα ποδοσφαιρικά γήπεδα για να δουν λίγο αληθινό Ζορμπά. Ο Γκλέτσος με την πορεία του στη ζωή, κα την στάση του, εμπεριέχει εν πολλοίς εντος του τον Ζορμπά. Ο Φασουλής τώρα ο σκηνοθέτης, κάτι έπαθε δεν εξηγείται διαφορετικά, μάλλον και αυτός τρελάθηκε, όλα τα κτίσε ωραία και μαεστρία, αλλά στον κρίσιμο ρόλο τα θαλάσσωσε. Είναι να απορεί κάποιος, τόση εμπειρία, τόση γνώση, και ένας Φασουλής να υποκύπτει σε ένα τέτοιο ολίσθημα! Όλα «εν τάξη» εποίησε ο Φασουλής, θαυμάσια διανομή ρόλων, πλούσια σκηνικά, υπερβολικά βέβαια, αλλά λειτουργικά, αν με διαβάσει ο ίδιος ή κάποιος άλλος ας έχει υπόψη του, ότι ο ηθοποιός είναι αυτός που κατακτά τον θεατή, και όχι τα σκηνικά, τα κοστούμια και τα φώτα. Ο πρωταγωνιστής είναι το μισό και παραπάνω έργο, αν είναι μάπα αυτός, το έργο αποτυγχάνει. Ο κόσμος πάει να δει τον Ζορμπά, και όχι τα πλούσια σκηνικά, δεν πάει να δει ρουχαλάκια εποχής, και κορδελιτσες και πασουμάκια . Ζορμπά πουλάτε, Ζορμπά παρουσιάστε, και ο Ζορμπάς σαν ρόλος έχει τέτοια δυναμική, που και χωρίς σκηνικά παίζεται, όταν βγαίνει και παίζει ο Ζορμπάς στην σκηνή, του θεατή πρέπει να του κόβεται η ανάσα. Ίσως δέχτηκε αφόρητες πιέσεις ο Φασουλής και ενέδωσε λόγο δειλίας, , ίσως τα χάσε τελείως, ας το κοιτάξει, έχει η Ελλάδα κάλους γιατρούς. Η παράσταση χειροκροτήθηκε βέβαια, εξαιτίας των υπολοίπων ηθοποιών, που έδωσαν τον καλύτερο τους εαυτό, και κάπως την κράτησαν, η Μαντάμ Ορτανς εκπληκτική, η Αννιώ θεριό ανήμερο, ο Βερλεκης, ανταποκρίνεται επάξια με τα τιμημένα ρούχα των Κρητικών, αλλά και οι υπόλοιποι μια χαρά τα πήγαν, και δυστυχώς για τον Βαλτινό, ούτε οι υπόλοιποι μπόρεσαν να κανουν κάτι, και να τον παρασύρουν , να βγάλει κάτι καλύτερο στην σκηνή. Ούτε να χορέψει το χορό του Ζορμπά δεν μπορούσε, ακόμα και ο Καζαντζάκης που υποτίθεται μάθαινε δίπλα τον Ζορμπά χόρευε καλύτερα, και έπαιζε και καλύτερα, τις πιο πολλές φορές κατά την διάρκεια του έργου αναρωτιόταν ο θεατής ποιος είναι ο Ζορμπάς, και ποιος ο Καζαντζάκης! Αλλά πως ζητάμε από κάποιον να βγάλει κάτι που δεν έχει ; Δεν είναι ουτοπικό το ερώτημα; Ακόμα και οι διασκευαστές, Θανάσης Παπαθανασίου & Μιχάλης Ρέππας, στάθηκαν με σεβασμό απέναντι στο κείμενο. Το κανονικό όμως είναι οι παραγωγοί, στα λογοτεχνικά κείμενα, και σε όλες τις διασκευές να απευθύνονται σε ανθρώπους των γραμμάτων, φιλόλογους και λογοτέχνες, ας μην το παίζουν ειδικοί σε όλα. Ο Τάκης Χρυσικακος που έπαιξε σε μονόλογο την ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΓΚΡΕΚΟ του Καζαντζάκη συμβουλεύτηκε φιλολογική ομάδα για να προσεγγίσει με την μεγίστη ακρίβεια το κείμενο, και να το αποδώσει σωστά. Η ερμηνεία του ηταν αξεπέραστη. Ας παραδειγματίσει ο Χρυσικακος. Και κάτι τελευταίο, το εισιτήριο της παράστασης είναι 23 ευρώ το κανονικό. Το μεροκάματο είναι 21.99 το έχετε υπόψη σαν εσείς της παραγωγής; Τα λεφτά μας πίσω θέλουμε, μας κοροϊδέψατε, είναι αρχή ακόμα της περιοδείας σας, και το κείμενο μου μπορεί να λειτουργήσει και θεραπευτικά για σας, αλλάξτε σήμερα κιόλας τον Βαλτινό, και ελατε πάλι στην Κρήτη να μας αποζημιώσετε με έναν κανονικό Ζορμπά, και όχι τον γιαλαντζι, με φυσικά δωρεάν είσοδο για μας τους κακοποιημένους Κρητικούς, που εσείς κακοποιήσατε με το ανοσιούργημα σας. Στο Βαλτινό προτείνω αποχή από κάθε δράση. Η έπαρση (οίησιν προκοπής εγκοπήν ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ) και η αλαζονεία είναι ό,τι χειρότερο για τον άνθρωπο. Χρειάζεται εντατικά εντατικά μαθήματα αυτογνωσίας *1, ελπίζω σύντομα να επανέλθει δριμύτερος, και καλύτερος, γιατί έχει αξία, δεν είναι του πεταματού , απλά παραστράτησε, και το ολίσθημα του είναι πολύ άτσαλο και θορυβώδες. Οι αρχαίοι είχαν το σχήμα : Ύβρις-Άτη-Νέμεσις-Τίσις. Η Αλαζονεία οδηγεί τους ανθρώπους να διαπράττουν την Ύβρη… Οι Θεοί τους στέλνουν την Άτη, να τους θολώσει το νου και να διαπράξουν χειρότερες ανοησίες… Κι ύστερα έρχεται η Νέμεσις, δηλαδή η Τιμωρία τους… Τελικά, και η Τίσις, η Καταστροφή τους! *1 Αυτογνωσία. «γνώθι σαυτόν» Ο Ξενοφώντας ερμηνεύει το Δελφικό ρητό ως εξής : Να γνωρίζεις τον εαυτό σου, δεν σημαίνει μόνο να ξέρεις το όνομα σου, αλλά και να έχεις συνειδητοποιήσει τι είσαι ικανός να κάνεις, και τι όχι. Όποιος το ξέρει αυτό θα επιχειρεί πάντοτε μόνο εκείνα για τα οποία θα είναι ικανός και αρμόδιος, και θα προφυλάσσεται από όλα τα λάθη, όσα γεννά η αναρμοδιότητα.. Θα είναι επιτυχημένος και ευτυχισμένος, ενώ όποιος ασχολείται με πράγματα που δεν καταλαβαίνει και δεν ξέρει, αναγκαστικά θα τα κάνει όλα λάθος, και θα αποτύχει παντού. Το «γνώθι σαυτόν» είναι δηλαδή η παρότρυνση, να συνειδητοποιήσει κανείς την έκταση και τα όρια των γνώσεων του, και των ικανοτήτων του. Υ.Γ Γράφει ο Καζαντζάκης για τον Ζορμπά τα εξής καταπληκτικά : ‘Οταν συλλογίζουμαι με τι θροφή τόσα χρόνια με τάιζαν τα βιβλία κι οι δασκάλοι, για να χορτάσουν μια λιμασμένη ψυχή, και τι λιονταρίσιο μυαλό για θροφή με τάισε ο Ζορμπάς σε λίγους μήνες, δύσκολα μπορώ να βαστάξω την πίκρα μου και την αγανάκτηση. Πως να θυμηθώ και να μη θεριέψει η καρδιά μου τις κουβέντες που μου ‘κανε, τους χορούς που μου χόρευε, το σαντούρι που μου έπαιζε, σ’ ένα ακρογιάλι της Κρήτης όπου ζήσαμε έξι μήνες, με πλήθος εργάτες, σκάβοντας για να βρούμε τάχα λιγνίτη. Ξέραμε καλά κι οι δυο μας πως ο πραχτικός αυτός σκοπός ήτανε στάχτη για τα μάτια του κόσμου, εμείς βιαζόμαστε πότε να βασιλέψει ο ήλιος, να σκολάσουν οι εργάτες, να στρωθούμε οι δυο μας στην αμμουδιά, να φάμε το χωριάτικο νόστιμο φαΐ μας, να πιούμε το μπρούσκο κρητικό κρασί μας και να κινήσουμε την κουβέντα. Εγώ σπάνια μιλούσα, τι να πει ένας «διανοούμενος» σ’ ένα Δράκο; Τον άκουγα να μου μιλάει για το χωριό του στον ‘Ολυμπο, για τα χιόνια, τους λύκους, τους κομιτατζήδες, την ‘Αγια-Σοφιά, το λιγνίτη, τις γυναίκες, το Θεό, την πατρίδα και το θάνατο -και ξάφνου, όταν πλαντούσε και πια δεν τον χωρούσαν τα λόγια, τινάζουνταν απάνω στα χοντρά χαλίκια του γιαλού κι άρχιζε να χορεύει. Γερός, ορθόκορμος, κοκαλιάρης, με αναγερτό το κεφάλι, με καταστρόγγυλα μικρά μάτια σαν πουλιού, χόρευε και σκλήριζε και χτυπούσε τις αδρές πατούσες στο γιαλό και πιτσίλιζε με θάλασσα το πρόπωπό μου. Αν άκουγα τη φωνή του, την κραυγή του, η ζωή μου θα είχε πάρει αξία. θα ζούσα μ’ αίμα και σάρκα και κόκαλα ό,τι τώρα χασισοπότικα στοχάζουμαι κι ενεργώ με χαρτί και καλαμάρι. Μα δεν τόλμησα, έβλεπα το Ζορμπά μεσάνυχτα να χορεύει χλιμιντρίζοντας και να μου κράζει να τιναχτώ κι εγώ από το βολικό καβούκι της φρονιμάδας και της συνήθειας και να φύγω για τα μεγάλα, τ’ αγύριστα ταξίδια μαζί του, κι έμενα ασάλευτος, τουρτουρίζοντας. Πολλές φορές έχω ντραπεί στη ζωή μου, γιατί έπιασα την ψυχή μου να μην τολμάει να κάνει ό,τι η ανώτατη παραφροσύνη -η ουσία της ζωής- μου φώναζε να κάμω, μα ποτέ δεν ντράπηκα για την ψυχή μου όσο μπροστά στο Ζορμπά. Η επιχείρηση του λιγνίτη πήγε κατά διαβόλου. Ο Ζορμπάς κι εγώ κάμαμε ό,τι μπορούσαμε για να φτάσουμε, γελώντας, παίζοντας, κουβεντιάζοντας, στην καταστροφή. Δε σκάβαμε να βρούμε λιγνίτη, αυτό ήταν μια αφορμή για τους απλοϊκούς φρόνιμους ανθρώπους, «για να μη μας πάρουν με τις λεμονόκουπες» έλεγε ο Ζορμπάς και σκούσε στα γέλια. «Μα εμείς, αφεντικό» (μ’ έλεγε αφεντικό και γελούσε) «εμείς αφεντικό, έχουμε άλλους, μεγάλους σκοπούς. -Ποιους, μωρέ Ζορμπά;» τον ρωτούσα. « Σκάβουμε για να δούμε, λέει, τι δαιμόνους έχουμε μέσα μας.» Γρήγορα είχαμε φάει ό,τι μου’ χε δώσει ο κακόμοιρος ο θειος μου, για ν’ ανοίξω, λέει, γραφείο, απολύσαμε τους εργάτες, ψήσαμε ένα αρνί, γεμίσαμε ένα βαρελάκι κρασί, στρωθήκαμε στο ακροθαλάσσι, όπου βρίσκουνταν τ’ ορυχείο, αρχίσαμε να τρώμε και να πίνουμε, πήρε ο Ζορμπάς το σαντούρι του, σήκωσε το γέρικο λαιμό, άρχισε τον αμανέ. Τρώγαμε, πίναμε, ποτέ δε θυμούμαι να’ χα τόσο κέφι, ο Θεός συχωρέσει την επιχείρηση, φωνάζαμε, ο Θεός συχωρέσει τη μακαρίτισσα, ζωή σε λόγου μας, πάει στο διάολο ο λιγνίτης. Τα ξημερώματα χωρίσαμε. Εγώ τράβηξα πάλι για τα χαρτιά και τα μελάνια, αγιάτρευτα λαβωμένος από την αιματωμένη σαΐτα που δεν ξέρουμε πως να την πούμε και τη λέμε πνεύμα. Αυτός πήρε καταβορρά και καταστάλαξε στη Σερβία, σ’ ένα βουνό κοντά στα Σκόπια, όπου ξετόπωσε, λέει, πλούσια φλέβα λευκόλιθο, τύλιξε μερικούς παραλήδες, αγόρασε σύνεργα, στρατολόγησε εργάτες κι άρχισε πάλι ν’ ανοίγει μέσα στη γης γαλαρίες. Τίναξε βράχους, έφτιαξε δρόμους, έφερε νερό, έχτισε σπίτι, παντρεύτηκε, γέρος κοτσονάτος, μιαν όμορφη γλεντοχήρα, τη Λιούμπα, κι έκαμε κι ένα παιδί μαζί της.

  • ΒΙΚΗ πριν από 3 μήνες

    Μια καταπληκτική παράσταση,με απίστευτες ερμηνείες και καταπληκτικά σκηνικά!!!Ήταν μια ευχάριστη βραδιά!!!Συγχαρητήρια σε όλο τον θίασο!!!

  • lefki Antoniou πριν από 4 μήνες

    Είμαι από Κύπρο έρχομαι 22 πότε είναι η παράσταση και που φεύγω 26

  • Ελευθερια πριν από 4 μήνες

    Συγχαρητηρια για την λεβεντιά σας να ανεβάσετε θεατρικά το εκπληκτικό αυτο πόνημα του μεγάλου Κρητικού φιλοσόφου!!Ευχομαι να το δουν όλοι οι Ελληνες..ελάτε και Κύπρο σας παρακαλώ!

  • Τ. πριν από 4 μήνες

    Είναι ατόπημα που κρίνω έναν ηθοποιό πριν δω την παράσταση,το ξέρω,αλλά βλέποντας τη φωτο δεν μπορώ να διανοηθώ καν το Γρηγόρη Βαλτινό ως Ζορμπά! Ακόμη και με το μούσι και το μουστάκι,εγώ δε βλέπω μπροστά μου τον ακατέργαστο ήρωα του Καζαντζάκη,παρά μόνο έναν ροδαλό,κομψευόμενο και καλοζωισμένο κόντη του Ξενόπουλου. Εύχομαι να διαψευστώ,αλλά πολύ φοβάμαι πως ο κ. Βαλτινός πρέπει να κάνει την υπέρβαση του αιώνα για να πείσει ως Ζορμπάς. Λίγοι ηθοποιοί τσαλακώνουν το πολύ όμορφο πρόσωπό τους για ένα ρόλο (βλ. Σταύρος Ζαλμάς,που ό,τι και να πούμε γι αυτόν είναι λίγο...πλάκα πλάκα αυτός θα ταίριαζε γάντι στο ρόλο:ψηλός,ξερακιανός,με ατίθασα πλούσια γκρίζα μαλλιά,βαθιά αυλακωμένο πρόσωπο και γερακίσιο-διεισδυτικό βλέμμα) και καταφέρνουν να σε πείσουν απόλυτα για τον κόντρα στην εικόνα τους ρόλο που υποδύονται. Πάντως, ούτως ή άλλως, εύχομαι να είναι καλοτάξιδος ο Ζορμπάς. Εγώ,ως ζωγράφος, την εικόνα κρίνω μόνο,όχι την παράσταση ούτε τους αναμφίβολα αξιόλογους συντελεστές της. Δουλέψτε λίγο παραπάνω την εικόνα του πρωταγωνιστή και θα έχετε μια παράσταση που φυσάει!

  • ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΗΘΟΠΟΙΟΣ-ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ πριν από 4 μήνες

    Αναμένεται μετά από ένα τέτοιο ΤΙΜ Δημιουργών μια ανεπανάληπτη παράστασις. Εύχομαι να μην βγω ψεύτης. Ανυπομονώ να την δω. Καλή επιτυχία σε όλους τους συντελεστές και στους Παραγωγούς.