Κριτική

Chefi the Restaurant 13.5/20

Από -

O γοητευτικός κήπος και η μοντέρνα δημιουργική κουζίνα κάνουν αυτό το ξεχωριστό ρεστοράν του Χαλανδρίου πρόταση καλοπέρασης για όλο το Λεκανοπέδιο.

Κηποθεραπεία: Ο κήπος του «Chefi» είναι σίγουρα από τους ομορφότερους και πιο περιποιημένους της πόλης. Και έχει μια ωραία ιδιομορφία που τον κάνει πολύ γοητευτικό: την πολύ εύστοχη μείξη φυτών και δέντρων – από τη μια η συκιά, η πλούσια πρασινάδα και τα λουλούδια εκφράζουν την αύρα ελευθερίας της φύσης, από την άλλη τα πιο στιλιζαρισμένα φυτεμένα κυπαρίσσια τον υπολογισμένο ορθολογισμό. Μέσα από τις πρασινάδες διακρίνεις την πέτρινη μάντρα και τον ξύλινο φράκτη.

Στο μπροστινό μέρος του κήπου, φόντο έχεις τη βεράντα της παλιάς μονοκατοικίας – από τις λίγες που έχουν απομείνει στην Αθήνα. Στο κέντρο του, το μικρό ξύλινο περίπτερο, ακριβώς απέναντι από το τζαμωτό, στεγάζει το μπαρ. ο πίσω κήπος, με την ησυχία του, σου δίνει την εντύπωση ότι τρως σε φιλικό σπίτι κάπου στην εξοχή. Τα μεγάλα τραπέζια, στο χρώμα του ανοιχτού γκρίζου, έχουν απόσταση μεταξύ τους προσφέροντας άνεση, ενώ οι πολυθρόνες είναι σούπερ αναπαυτικές. Η αισθητική του «Chefi» είναι προσεγμένη, βάζοντάς το μετά χαράς στις εξόδους μας – ο συνδυασμός με την ωραία του κουζίνα το κάνει άξιο επίσκεψης απ’ όλο το Λεκανοπέδιο.

Ελλάδα, Μεσόγειος, Κόσμος: Η πολύ σύγχρονη γαστρονομική πρόταση του «Chefi» βλέπει καταρχάς με δημιουργική ματιά τις γεύσεις της Ελλάδας. Εύστοχο παράδειγμα αυτού αποτελεί το ωραίο ριζότο, αφιερωμένο στη χωριάτικη σαλάτα, το οποίο έχει καταγραφεί στα signature πιάτα του σεφ Αλέξανδρου Κοσσυβάκη, έχοντας την εμβληματική γεύση γραμμένη στην… ούγια. Ένα ακόμη παράδειγμα αυτού του στιλ είναι ο ντάκος, ο οποίος κάθε άλλο παρά συνηθισμένος είναι: το παξιμάδι περιτριγυρίζεται από μια ροζ «θάλασσα», την ντομάτα που έχει γίνει γκασπάτσο και, με τη φιλική συμμετοχή της Ισπανίας, ραφινάρει πολύ ωραία το πιάτο, ο συνδυασμός του με καρπούζι είναι μια πρόταση πολύ δόκιμη και ανανεωτική, συντονίζεται δε πολύ ωραία με ξινομυζήθρα, ταπενάντ ελιάς κι ελαιόλαδο δυόσμου σ’ ένα μεσογειακό fusion. Παρόμοια λογική εκφράζει και το κριθαρότο: γευστικότατο κριθαράκι με τη νοστιμιά των θαλασσινών, ωραίες ζουμερές γαρίδες, ενδιαφέρον γευστικό σημείο στίξης το σαφρανάτο αγιολί – μόνο το τσορίθο θα το περίμενα πιο πικάντικο, για να δώσει άλλον αέρα στο πιάτο.

Η Άπω Ανατολή είναι από τις αγάπες του σεφ και τη μεταφράζει σε πετυχημένα fusions. Τα καλαμαράκια πάνω σ’ ένα ριζότο με ταϊλανδέζικο κάρι, πέστο βασιλικού και σαφράν είναι πιάτο μεστό που το «φωτίζει» τόσο η μεσογειακή όσο και η ανατολίτικη αύρα. Ακόμα καλύτερος είναι ο σολομός: κρουστός και ζωηρός σε στιλ σασίμι, έχει πάνω του σόγια και μέλι που του δίνουν βάθος, horseradish, μια τραγανή σαλατούλα κινόα σαν ταμπουλέ, και μους ταραμά ως ευρηματική ταιριαστή πινελιά. Εξίσου φαντεζί είναι και το «κανελόνι» καβουριού: τυλιγμένο σε λεπτές φέτες αγγουριού αντί για ζυμαρικό, στέκεται πάνω σε ωραία κρέμα αβοκάντο και δροσίζεται από βινεγκρέτ εσπεριδοειδών. Κι αν θέλετε να μάθετε τι μπορεί να σημαίνει φαντεζί μεσογειακή σύνθεση, παρά τους κάποιους εξωτικούς της τόνους, τότε υπάρχει το καλύτερο πιάτο απ’ όσα δοκίμασα: χοιρινή μπριζόλα από σπανιόλικο iberico, βγαλμένη ζουμερή και πεντανόστιμη από τη σχάρα, με γιαούρτι ταντούρι, μια πρωτότυπη σαλάτα από φακές, σταφίδα, κουκουνάρι και απαλό dressing ψητού σκόρδου και φασκόμηλου.

Το φιλέτο του κοτόπουλου στη σχάρα είναι πιο σκληρό, έχει για συνοδεία του ωραία νιόκι πατάτας και πεπερονάτα, και παίρνει έξτρα γεύση από μια ελαφριά σος μαριναρισμένης ντομάτας και μυρωδικών. Στις πιο κλασικές προτάσεις βρίσκουμε ριζότο με μανιτάρια πορτσίνι, κομμάτια γραβιέρας και δεντρολίβανο, το οποίο δεν έχει όμως τη βαθιά γεύση που αναμένεις ούτε το al dente χύλωμα που θα το έκανε αξιομνημόνευτο. Έπειτα από όλα αυτά τα πιάτα περιμένεις να γλυκαθείς όμορφα, κι όντως αυτό συμβαίνει. Το «τιραμισού Chefi style» έχει ως ατού του την κρέμα με τη χαρακτηριστική γεύση και το παγωτό καραμέλα – η ιδέα ενός τραγανού φεγιεντίν είναι πολύ ωραία, αλλά πολύ ρουστίκ, λόγω του υλικού που χρησιμοποιείται. «Πρέπει» όμως αποτελεί η μους σοκολάτας με ανάλαφρη πικράδα που θα συγκινήσει τους choco maniacs, μαζί με εσπρέσο, μακαντάμια, γκανάς καραμέλας και παγωτό βανίλια Μαδαγασκάρης.

Η επίσκεψη του κριτικού στο εστιατόριο έγινε στις 9/6.

Επεξήγηση βαθμολογίας
Κακό: κάτω από 11,5/20
Μέτριο: 12/20-12,5/20
Καλό: 13/20-13,5/20-14/20-14,5/20
Πολύ καλό: 15/20-15,5/20-16/20
Εξαιρετικό: 16,5/20-17/20-17,5/20
Άριστο: 18/20-18,5/20-19/20-19,5/20-20/20
Βέλος προς τα πάνω (π.χ. 13/20 ): το εστιατόριο είναι καλύτερο από το βαθμό του, χωρίς να αγγίζει το επόμενο βαθμολογικό σκαλοπάτι.
Οι κριτικοί του «α» επισκέπτονται ανώνυµα τα εστιατόρια και όλα τα έξοδα καλύπτονται από το περιοδικό.

Αναλυτικές πληροφορίες από τον οδηγό εστιατορίων

Δώσε το σχόλιο σου

* Όνομα   * e-mail    
Σχόλιο

Έχω διαβάσει και αποδέχομαι τις οδηγίες και τους όρους χρήσης  
Επιθυμώ να λάβω ενημέρωση με email σε περίπτωση απάντησης