 |
| Αναζήτησε το σύμβολο αθηνόραμαclub στους οδηγούς της ενότητας που σε ενδιαφέρει |
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
|
|
 |
 |  | ΟΙ ΔΙΣΚΟΙ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ: 6/5/2010 | |
από τον Αργύρη Ζήλο
|
 Heligoland **** |
|
| |
Κακό στο μυαλό μου δεν θέλω να βάλω - ότι έτσι τους πρόκυψε δηλαδή, μια φάση... 'Αρα τη μετατόπιση του εκφραστικού κέντρου απ' τη φυγόκεντρη ντανς αποχαλίνωση στην κεντρομόλο αφήγηση οφείλω να την εκλάβω ως συνειδητό προϊόν ώριμης σκέψης. Ως και εσωστρεφείς θα τους έλεγα αν δεν ένιωθα να κοχλάζει μια άλλου, καθαρά καλλιτεχνικού πια επιπέδου ενέργεια κάτω απ' τις πιο σοφιστικέ ενορχηστρώσεις και τις πιο υποβλητικές μελωδίες που αξιώθηκαν ποτέ! (EMI)
|
 Thierry Lang |
|
Lyoba Revisited ***½
Ακριβώς στο μεταίχμιο – ούτε πιο ’κει, ούτε πιο ’δω! Ναι μεν ο Ελβετός πιανίστας αναθέτει στο κόρνο του Matthieu Michel τις λιγοστές αυτοσχεδιαστικές ροπές κι ως συνθέτης ακολουθεί μια οδό μεταξύ μινιμαλισμού και κλασικισμού (το κουαρτέτο τσέλων και το όρθιο μπάσο προσυπογράφουν τις λόγιες αξίες του), να όμως που το άκουσμα δεν κορδώνεται ως ακαδημαϊκό μα αποπνέει μια χαλαρότητα που... πώς να την πεις αν όχι τζαζική! (A&N)
| Manu Katche |
|
Third Round ***
Του αναγνωρίζεις πόσο αρμονικά εκσυγχρόνισε τη φυλετικότητα στο «Playground» («α» 418), άρα και το «εξ αυτού απορρέον δικαίωμα» να δοκιμάσει τη χρωματική συνάφεια των αφροκρουστών με τη λυρική τζαζ (σαξόφωνο, πιάνο, μπάσο, κιθάρα) όπως και με μια διακριτική μορφή ποπ μελωδίας (τραγουδάει η τρομπετίστα Kami Lyle). Δεν του βγαίνει 100%... (ECM/Μικρή Άρκτος)
| Sarazino |
|
Ya Foy! ***
Εδώ είμαστε λοιπόν! (στη δυτικοαφρικανική διάλεκτο Μπαουλέ). Πού ακριβώς όμως; Γόνος Αλγερινού διπλωμάτη, ο Lamine Fellah ενηλικιώθηκε στην Ισπανία, την Ελβετία, το Μπουρούντι και την Μπουρκίνα Φάσο, σπούδασε στο Μόντρεαλ ώσπου έκανε το ’96 σπίτι του τον Ισημερινό κι από εκεί αξιοποιεί πια τις αφρο-λατινο-αραβο-δυτικές καταβολές του – τζαμαϊκανοροκάρει δηλαδή δίχως στιγμή να ξεχνάει ότι εν αρχή ην η στερεή μελωδία, με την πλούσια ηλεκτρική φόρτιση ν’ ακολουθεί. (Ankh)
| Rosebleed |
|
White Balloons ***½
Αγαπούν τους Cure, Muse, Radiohead – ε, και; Πέρα από μια πυκνή κι ολίγον δραματική κιθαριστική δόμηση που κι αυτή δεν πολυτηρείται (ιδίως απ’ τους τελευταίους) οι εν λόγω καμαρώνουν πριν απ’ όλα για τις εκ βάθους αυτοφυείς μελωδίες τους – και δεν είναι κάτι που το δανείζεσαι ή το υπεξαιρείς: ή το ‘χεις ή δεν το ‘χεις. Και τα παιδιά το είχαν πολύ πριν κλειστούν στα Εξάρχεια για να το δουλέψουν με μια δεκαριά φυσικά ηλεκτρικά κι ακουστικά όργανα. (Sony)
| Μαρίνος Κουτσομιχάλης |
|
Trevor Jones Studio Sessions vol.1 ***
Συζητιέται κατά πόσον ένα περιβάλλον, μια αίθουσα, ένα δωμάτιο, μια έκφανση χώρου εν πάση περιπτώσει αναδρά με το φαντασιακό ενός μουσικού τόσο γόνιμα όσο μια... εμπιστευτική συζήτηση με τον εαυτό του. Βεβαίως, ως «άσκηση ετοιμότητας» μόνο θετικές εμπειρίες έχει να προσφέρει σ’ έναν σοβαρό ηλεκτροηχοθέτη – και, πιστεύω, ο Μαρίνος ανήκει σ’ αυτή τη «χορεία». Μόνο μην το κάνει σύστημα. (www.agxivatein.com)
| The Dangerous Summer |
|
Reach for the Sun ***
Κάτι σαν House of Love α λα αμερικάνα... Μη νομίζετε, στη μελωδία τα χώνουν – ελάχιστα παραχωρούν στη ροκαρία. Μια χαρά τους βγαίνει εκεί στο Μέριλαντ – πρώτο τους lp είναι, διάολε! (Soundforge)
| Λεωνίδας Μαριδάκης |
|
Σε βάθος δρόμου *
Να κουτσολές τραγούδια με ιδιαίτερο χαρακτήρα, έχει νόημα κι ίσως και καλλιτεχνικό αντίκρισμα. Να... αεροροκάρεις όμως πάνω σε... πόλκες, ρέγκε, φόξτροτ, τάνγκο κλπ., αυτό, δεν το καταλαβαίνω. (Μετρονόμος)
| Rous *** |
|
Ερωτευμένος γαρ με την ακουστική του κιθάρα, ο Γιώργος Ρους στέκει τύπος και υπογραμμός απέναντι στη ροκ μπαλάντα. Κι όμως, αν και δεν πειράζει μήτε τρίχα της, δεν ταυτίζεται 100% μ’ αυτήν. Σ’ αυτή την «αντινομία» εγώ αντικρίζω έναν πραγματικά σημερινό τραγουδοποιό. Κι όσο το σκέφτομαι δεν θα ’ταν κακή ιδέα να την πείραζε λιγάκι – έως πολύ! Μην του κάτσει και στον σβέρκο... (Archangel)
| Danton Eeprom |
|
Yes Is More **
Σε κλαμπίστικες διοργανώσεις με ιδιόχειρες κιθαριστικές εμβολές ειδικεύεται ο Γάλλος παραγωγός, που καθώς ζει στο Λονδίνο αισθάνθηκε έτοιμος να ντεμπουτάρει ηλεκτροποπάροντας ιδίοις δυνάμοις. Μάλλον βιάστηκε – πολύ εφέ κι ουδέν θέμα. (Ankh)
| Badly Drawn Boy |
|
Is There Nothing We Could Do? ***
Σάουντρακ για το φιλμ «The Fattest Man in Britain» του David Blair, το χαίρεσαι όμως κι αυτόνομα, σαν τη νέα δουλειά του Damon Cough όπου, μάλιστα, η κινηματογραφική «φασματικότητα» φωτίζει άδηλες πτυχές του «μοναστικού» ίντι-ποπ ταμπεραμέντου του Κακοσχεδιασμένου Αγοριού. (Hitch-Hyke)
| Ρεμπέτες και Άγγελοι |
|
Αγάθωνας, Τσέρτος, Στίγκα, Γκολές, Ραζέλη, Ζήλου, Σ. Παπάζογλου, Γ. Λεμπέσης, Α. Ραζέλη, Μ. Κατινάρη, Αντζελίνα, Τζωρτζής – κι ο Σταύρος Αβράμογλου, παραγωγός και βασικός ερμηνευτής. Συνήθως 15 τόσοι συμμετέχοντες αποτελούν κάτι σαν «ομάδα εργασίας». Εδώ, μια παρέα βιώνει το κλασικό λαϊκό τραγούδι ως φορέα ήθους παρά ως πρόσκαιρη διαφυγή. Το μαρτυρούν οι επιλογές τους. «Στη μαγεμένη αραπιά», «Καϊξής», «Ψηλά τη χτίζεις τη φωλιά», «Μες στη χασάπικη αγορά», «Το παλιό μου μπουζουκάκι», «Περασμένα ξεχασμένα»… (Red Fox)
| αρχείο δισκοκριτικών |
|
|