 |
| Αναζήτησε το σύμβολο αθηνόραμαclub στους οδηγούς της ενότητας που σε ενδιαφέρει |
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
|
|
 |
 |  | ΟΙ ΔΙΣΚΟΙ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ: 22/4/2010 | |
από τον Αργύρη Ζήλο
|
 There Is Love In You **** |
|
| |
Με πλήρη συνείδηση έστησε ο Kieran Hebden στην υβριδική αιχμή freestyle ποπ φόρμας, μίνιμαλ ηλεκτρονικών, ελλειπτικού έθνικ-λάουντζ και freeform αυτοσχεδιασμού ένα μετατροπικό ηχοσύμπαν που του κοστίζει 10ετία τώρα τα μαλλιοκέφαλά του να το ταΐζει ιδέες - ας πρόσεχε! Κι ας προσέχαμε κι εμείς όταν του δίναμε το o.k. να κάνει ό,τι του καπνίσει γιατί... το κάνει όλο και πιο σύνθετο, όλο και πιο εκλεκτικό! (EMI)
|
 Laura Veirs |
|
July Flame ***½
Δεν θα την έλεγα ακριβώς μελωδό... Υπάρχει στα τραγούδια της κάτι τελετουργικό, κάτι που επίκειται μάλλον παρά συμβαίνει, και δεν ειν’ αυτός ο «κανονικός» τρόπος να βιώσεις μια μελωδία, ακόμη κι αν αυτή καταγράφεται στο «λαϊκό», στο «κέλτικο», στο «φολκ», στο πέστε-το-όπως-θέλετε θυμικό – άλλωστε η γωνιώδης φωνή κι οι μεταξύ γήινης μνήμης και φυγόκεντρου λυρισμού οργανομορφές της σε ξεκόβουν μια κι έξω απ’ αυτό! (Hitch-Hyke)
| White Rabbits |
|
It’s Frightening ***½
Να τι με «τρομάζει»: ότι, πρόπερσι, το «Fort Nightly» δεν μου ’κατσε ενώ τούτο εδώ με κατέκτησε (άρα οι τύποι καλπάζουν ασπόνδως!) κι ότι όσο η ηχοτεχνολογία τείνει να αμβλύνει τις τομές των Beatles, τόσο καταλήγει να επαίρει την αισθητική υπεροχή τους. Ας πρόσεχε! (EMI)
| Max.bab |
|
Inner Orbit ***½
Δεν εννοείται σαξοφωνίστας που να μη συνομιλεί με τον Κολτρέιν – να όμως που ο Max von Mosch κι οι Benedikt Jahnel (πιάνο), Benny Schafer (μπάσο), Andi Haberl (ντραμς) αντιτείνουν ότι όλο και γεννάει νέες ρομαντικές λέξεις ο τζαζ αυτοσχεδιασμός... (A&N)
| Mother Mother |
|
O My ¦ ***½
Το ποπ βαριετέ πολλοί το φλέρταραν, όμως το μπλεντ χιούμορ, φινέτσας, τρέλας κι ιδιοτυπίας που το σώζει απ’ το να ξεπέσει σε ξέκωλη καρικατούρα μόνον οι αείμνηστοι Sparks το πέτυχαν. Τούτοι οι Καναδοί μου τους θυμίζουν – που σημαίνει ότι μου ακούγονται εξίσου χαριτωμένοι, ευρηματικοί και... ξεδιάντροποι! (Soundforge)
| Coti |
|
Onda ***
Τον πιάνει ώρες-ώρες και συμπεριφέρεται... απρεπώς στη μουσική του! Εδώ π.χ. της τραβάει κάτω απ’ τα πόδια πότε τη μελωδική πλατφόρμα πότε το αρμονικό χαλί – ακόμη κι αν μίνιμαλ υπαινιγμούς και μόνο τολμάει το δόλιο... Επειδή δεν είναι η 1η φορά που το κάνει, 1η φορά όμως που το κάνει έξω απ’ τον οικείο ηλεκτρονικό του τόπο, μ’ ένα ηλεκτρικό κοντραμπάσο, τον ιντριγκάρει να τεστάρει τροπικότητες ως συνηχήσεις μάλλον παρά ως αναπτύξεις. Εκτός κι αν το κίνητρο είναι... οντολογικό. (Triple Bath)
| Orthologistes |
|
Μια Νύχτα μετά την Τελευταία Μέρα *½
Ας εξορθολογίσουμε την ξεκούδουνη κοινωνία μας: δεκτό 100% το αίτημα των Αιγαλεωτών χιπ-χόπερς! Όχι όμως να συμπαρασύρει και τη μουσική, οντότητα ριζικά διαφορετική που... τραβάει των παθών της απ’ την κατά καιρούς λογική. (Rationalistas)
| Red Sparowes |
|
The Fear Is Excruciating, But Therein Lies the Answer ***
Αν και μ’ αρέσουν οι ποστ ροκ οργανοβασίες τους, επιφυλάσσομαι. Σαρωτικό το «At The Soundless Dawn» το ’05 κι άστα να πάνε το «Every Red Heart Shines Toward the Red Sun» (’06), χώρια ο λυρισμός που τους βγήκε όταν τα είπαν με τον Gregor Samsa... Γιατί λοιπόν να πετάξω τη σκούφια μου απλά και μόνον επειδή τα συναθροίζουν δίχως να τα επεκτείνουν, να τα αναθεωρούν, ή έστω να τα ανασυνθέτουν; (Venerate Industries)
| Eli ‘Paperboy’ Reed |
|
Come and Get It **
Ωραία – και τι παίρνεις; Σόουλ από έναν ερμηνευτή δοσμένο αλλά... «λίγο», που πασχίζει να μην προδώσει τον Μάρβιν, τον Τζέιμς, τον Κέρτις, τον Γουίλσον Πίκετ – το τιμημένο πνεύμα των ύστερων ’60s δηλαδή. (EMI)
| Yellow Devil Sauce |
|
Early Dinner at Dr. Chakravarti’s ***
Αθηναϊκό τρίο, δεν προσθέτει στο νεομεταλλικό μεταγκράντζ τίποτε παρεκτός μια κάτσε-καλά βαρύτητα που, πέρα από βρασμό ψυχής, δηλώνει σοβαρότητα. Και εις ανώτερα – αν και, στη μονόπατη περίπτωσή τους, ενδείκνυται το «και εις άλλα»... (Spinalonga)
| Yorgos Krommydas Organ Trio |
|
Jazzium **½
Κιθαρίστας είναι – hammond παίζει ο Γιώργος Κοντραφούρης, ντραμς ο Χρήστος Ασωνίτης. Ήπια, συμβατική τζαζ, ποντάρει στα ηχοχρώματα κι όχι στα καμαρώστε-με-που-σολάρω τερτίπια και... μάλλον κερδισμένη βγαίνει. (El Capitan)
| Sons of Bill |
|
One Town Away ***
Φίνος μελωδός ο James Wilson, άσε που δεν υπάρχει καουμπόης που να μη ζηλέψει τη φωνή του! Παραείναι «τοπικό» όμως το κάντρι ροκ τους – διάολε, στην Καλιφόρνια δουλεύουν, ας ξεκολλήσουν λίγο απ’ το σαλούν... (Hitch-Hyke)
| Playground Noise *** |
|
Το new wave μας μάγεψε όταν ανέσυρε απ’ το λήθαργο το αστάθμητο δίχως να σκοτίζεται να το εξωραΐσει – το τεχνικό μέρος έμενε πίσω σε σχέση με το πηγαίο. Αν και οι 5 Πατρινοί παίζουν πιο σύνθετα, την ίδια πάνω-κάτω αίσθηση ξυπνούν σήμερα με το 1ο τους lp – διάολε, 3-4 ροκ γενιές μάζεψαν έκτοτε αισθητικές εμπειρίες που θα ’ταν κρίμα να μην αξιοποιηθούν! (Inner Ear)
Νατάσσα Μποφίλιου
| Εισιτήρια διπλά ** |
|
Αν με ρωτήσουν τι εστί ελληνικό τραγούδι σήμερα, τις αερολογίες του Ευαγγελάτου, τα μπελ επόκ ποπ κλισέ του Καραμουρατίδη και την περιπαθή φωνή της θα υπεδείκνυα. Κι αν σκεφτείς τις μέχρι τούδε εναλλακτικές, το βλέπω σαν θετική εξέλιξη... (Lyra)
Artist Vs Poet
| Favorite Fix ** |
|
Με τέτοιες ’60s «μοντ» φράντζες κι ούτε μια μπλου νότα στα χαρωπά ροκάκια τους, άντε να τους πεις «αμερικανάκια»! Δεν μου ’ρχεται όμως και τίποτε βαρύτερο... (Soundforge)
Γιάννης Παπαϊωάννου
| Ο Άγνωστος |
|
Οι πρώτες ’37 με ’52 εκτελέσεις του κλασικού λαϊκού δημιουργού: «Ο Ζέπος», «Βαγγελίτσα», «Φαληριώτισσα», «Τα μαύρα ρούχα», «Βαδίζω και παραμιλώ», «Για χαμπίμπι» – 21 ηχογραφήσεις. Πολύτιμο το 10ο τεύχος του cd-περιοδικού για όσους εξάρουν έννοιες όπως «αυθεντικός», «γνήσιος», «λαϊκός»... (Εκδόσεις Φαληρέα)
Forever Vienna **
Βιέννη σημαίνει βαλς! Και βαλς σημαίνει Στράους, ίσως και λίγο «Bolero» του Ραβέλ και, για ποικιλία, κάτι από Βέρντι ή Λεχάρ... Πολύ απλοϊκό σας ακούγεται; Μα, έτσι το βλέπει η μπριόζα The Johann Strauss Orchestra κι ο Andre Rieu, κοτζάμ πρώτο βιολί! (Universal)
Jan Garbarek
| Dresden ***½ |
|
Τον έχουμε για λυρικό σαξοφωνίστα κι είναι όντως απ’ τους άριστους, θα ’πρεπε όμως στις 20.10.07 να ’σουν εκεί στη Δρέσδη, να τον δεις να επιτίθεται στις τζαζ «βεβαιότητες» με τουςRainer Bruninghaus (πιάνο, πλήκτρα), Yuri Daniel (μπάσο) και Manu Katche (ντραμς) και συνάμα να εξηγεί ότι ο βαθιά ευαίσθητος δημιουργός, αυτός μόνος νομιμοποιείται και ως παραβατικός. (ECM/Μικρή Άρκτος)
| αρχείο δισκοκριτικών |
|
|