 |
| Αναζήτησε το σύμβολο αθηνόραμαclub στους οδηγούς της ενότητας που σε ενδιαφέρει |
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
|
|
 |
 |  | ΟΙ ΔΙΣΚΟΙ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ: 18/3/2010 | |
από τον Αργύρη Ζήλο
|
| | | DAN BERGLUND’S TONBRUKET **** | |
|  |
| |
Συνήθως το φιούζιον αφήνει στις ηχομορφές ανάσες, εδώ όμως ακουστικές, ηλεκτρικές, lap & steel κιθάρες, πιάνο, pump όργανο, πλήκτρα, βιολί, ακορντεόν, ντραμς, κρουστά και το όρθιο μπάσο του αρχηγού (ναι, με τους αείμνηστους EST έπαιζε...) υφαίνουν ένα σκοτεινό, ασύμμετρο τοπίο που σαρώνει μεσαιωνικούς σκοπούς, κέλτικα ηχοχρώματα, τεθλασμένο freeform και βαριές ροκ υπερδομές δίχως να ισιώνει καμιά πτυχή τους, ούτε καν τη φορμαλιστική. Τι συμβαίνει; Τρικυμία εν κρανίω ή 4 οραματιστές Σουηδοί που δεν χωράνε με τίποτε σε καμιά εποχή; (A&N)
|
 Os Mutantes |
|
Haih... or Amortecedor ***½
Να ’χεις 15ετία να δώσεις δείγμα γραφής κι όταν ξαναβάζεις μπρος ουδείς να τολμάει να του προσάψει ότι πατάς στη φήμη σου ή ότι τα ρίχνεις στη μόδα: να τι θεωρώ αρτίστικη στόφα! Να ’ναι η παγκοσμίως μοναδική ιδιομορφία της βραζιλιάνικης ποπ, που χωνεύει οιαδήποτε στιλιστική ουσία λες και τη σκαρφίστηκε μόνη της; Δεν αρκεί: εγγενώς περίεργοι, ανατρεπτικοί όπως και στις μέρες του τροπικαλίσμο, μαγειρεύουν «δύσπεπτο», «ανάλαφρο» κι «αγοραίο» σε μια χύτρα ταχύτητας που, όσο κι αν ψάξεις στο εμπόριο, άλλη σαν κι αυτή δεν θα βρεις. (Hitch-Hyke)
| Ship of Ara *** |
|
Δεν θα τα έλεγα μοντέρνα ή νεοφόλκ (ακούγεται κάπως... αναθεωρητικό) παρά σημερινά φολκ τραγούδια. Δεν είν’ τόσο η φόρμα ή η οργανικότητα που κάνουν τη διαφορά όσο κάτι απροσδιόριστο στο ύφος – ίσως το ότι οι Stefan Schlensag και Groucho Kangaroo είναι Γερμανοί... (Lollipop Shop/Sound Effect)
| General Fiasco |
|
Buildings **
...Με δυο λόγια, το οικιστικό φιάσκο που γονάτισε την οικονομία μας – βρε μπας κι είναι βαλτοί απ’ τους Financial Times; Ματαιοπονούν: η σαχλορομαντική ροκαρία τους θα τα φτύσει πριν από εμάς. (EMI)
| Electric Litany |
|
How to Be A Child & Win the War ***
Για τις μεταξύ λυρισμού και θορύβου μελωδίες του Κερκυραίου Αλέξανδρου Μιάρη (φωνή, κιθάρες, σίνθι, πιάνο), του Τεξανού Duane Petrovich (μπάσο) και του Άγγλου Richard Simic (ντραμς) δεν μου ’ρχεται άλλη αναλογία απ’ τα μέσα ’80, τότε που ο «ζόφος» των Virgin Prunes π.χ. ή των Cure δεν ήταν προϊόν «στιλ» μα αγωνίας για μια διέξοδο ως κι απ’ τη νεοκυματική ποπ-ροκ «τρέλα» που έτεινε να ξεπέσει σε μανιέρα. Μοναστικές αντηχούν, όχι ασφυκτικές... (Inner Ear)
| Everybody was in the French Resistance ...Now! |
|
Fixin’ the Charts **½
Επειδή είναι λάθος ν’ αξιολογείς με βάση τη στιλιστική ή την ιστορική αξιοπιστία, έπρεπε δηλαδή οι Eddie Argos και Dyan Valdes να πάρουν φόρα και ν’ «απαντάνε στα ίσα» σε διάσημα τραγούδια (καταλαβαίνεις απ’ τους σκοτωμένους τίτλους: «Scarborough Affaire», «My Way Is Not Always the Best Way», «Billie’s Genes»…) μ’ ένα 35λεπτο βοντβίλ-πανκ... ρετσιτατίβο περί ερωτικής διάψευσης αφιερωμένο στους... γενναίους της Γαλλικής Αντίστασης!; (Hitch-Hyke)
| Nils Landgren Funk Unit |
|
Funk For Life **½
Δεν μου κάθεται η φάνκι περσόνα του Σουηδού τρομπονίστα –τις σοουλτζαζιές των ’70s λιβανίζει. Εδώ πάντως φανκάρει για καλό σκοπό: για τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα. Οι τυχόν «ευκολίες» λοιπόν, κομμάτια να γίνουν! (A&N)
| The Black Box Revelation |
|
Silver Threats ***
Χάρντκορ γκλαμ: ψιλοπαστίς εικόνα (αγροίκος και λουσάτος μαζί – στέκει;), εμένα όμως έτσι μου ’κατσαν οι σκουριασμένες ροκ ξυραφιές κι η στριμμένη φωνή του Jan Paternoster – με τέτοιο όνομα που ’χει, δεν κοτάω να το πάω και παραπέρα!.. (EMI)
| Nomisma |
|
Δρόμοι φωτιά 0
Ο Νίκος και η Leida είναι απόφοιτοι μουσικού λυκείου (ο 1ος διδάσκει κιόλας) κι αυτό το βρίσκω ακόμη πιο δυσοίωνο απ’ τις σαχλοποπροκιές τους. (Polymusic)
| Μιλτιάδης Πασχαλίδης |
|
Ξένιος (η Κρήτη εντός μου) *½
Ν’ απολαμβάνεις τη φραπεδιά σου κάτω απ’ τον ήλιο στο κατάστρωμα κι απ’ τα μεγάφωνα να σε ταξιδεύουν οι Ψαραντώνης, Σκουλάς, Πασχαλίδης, Anima Corda, Θηβαίος – σκέτη μαγεία! Κρίμα που δεν είναι η κατάλληλη εποχή... (ΕΜΙ)
| Annwn |
|
Aeon **
Παραδοσιακά από Σκοτία, Βρετάνη, Σκανδιναβία, σεφαραδίτικα και 2-3 συνθέσεις της ερμηνεύτριας Sabine Hornung (ο έτερος πυρήνας είναι ο λαουτίστας Tobias von Schmude συν βιολιά, τσέλα, άρπες, μπουζούκια, σαζ, φλάουτα, κρουστά...). Ό,τι ακριβώς δηλώνει – Μεσαίων ακριβέστερα... (A&N)
| Chris Cacavas |
|
Love’s Been Discontinued ***½
Αφ’ ης στιγμής, έπειτα από 20 χρόνια σχέσης, τείνεις σταθερά αφτί στις ροκ μελωδίες του, πάρε το απόφαση: πρόκειται περί γάμου, είναι διά βίου, άρα μην προσμένεις πια την έκπληξη, την αλλαγή, την ποικιλία (βίτσια μού θυμίζουν όλ’ αυτά...) μα την ουσία. Ίσως η πιο μεστή δουλειά του. (Hitch-Hyke)
| Ελεάννα Ζεγκίνογλου |
|
Ένα ταξίδι που δεν έκανες ποτέ **
Η σοβαρότητα που αντηχεί η φωνή της διώχνει σκέψεις περί σουξεδοκινήτρων, όμως ο ρομαντικός ορίζοντας τούτων των ηλεκτρικών μελωδιών παραείναι στενός για ν’ αναιρέσει το ότι, φευ, σπανίως αρκούν οι καλές προθέσεις... (Ακτή/Sony)
| Nova Tunes 2.0 **½ |
|
Διολισθαίνουν πια στη ρουτίνα οι συλλογές του Radio Nova – εδώ προέχει το «μαύρο ντανς»: Mulatu Astatke, Bibio, Pupajim, Natty, Eels, Blackjoy, Alexis HK, Speech Debelle, Little Joy… (Ankh)
| Tolis Fasois |
|
Just For a Day ***½
Οι Sharp Ties τέλειωσαν πριν την ώρα τους επειδή το είδαν συγκρότημα πρώτα κι ύστερα δημιουργοί. Ανακινώντας με 10 νέα τραγούδια κάτι απ’ τη νεοκυματική αύρα, προσέχοντας να μη χωθεί –όχι βαθιά πάντως– σε κάποιο απ’ τα 3-4 αφύλαχτα ροκ-ποπ-ντανς-κ.λπ. πηγάδια της εποχής μας και με ωριμότερη παρά ποτέ φωνή, ο Τόλης ίσως ισιώσει την παλιά εκείνη στραβή... (EMI)
| A.A. Bondy |
|
When the Devil’s Loose ***
Στην περιφέρεια –καλή ώρα στο Μισισίπι- το παραβατικό ορίζεται πιο στενά απ’ ό,τι π.χ. στη Ν.Υ. Ο διάβολος υφέρπει παρά διαφεντεύει τα τραγούδια τούτου του «κάντρι» μελωδού, που ίσως κι ο ίδιος να μην μπορεί να ξεδιαλύνει γιατί τα λόγια του απαξιώνουν το πέριξ τοπίο ή γιατί οι κιθάρα-μπάσο-ντραμς αντηχήσεις φορές-φορές κοντράρουν το θεσμικό. (Hitch-Hyke)
| Nu Ballads ***½ |
|
Η αλήθεια είναι ότι το «νέο» ψιλοκοντράρει το «μπαλάντες» καθώς πατάει στο υπερτονισμένο –μα και πολυπλόκαμο– μπιτ κι επιπλέον διαχέει εθνοτζάζ μελωδίες σ’ ένα ενιαίο ατμοσφαιρικό τοπίο μέσα απ’ τη συνεχή –διακριτική όμως– ροή των ηλεκτρονικών. Υπνωτικό κόνσεπτ, δίνει νέο αέρα στις ιδέες των Enders Room, Dhafer Youssef, Alony, Abdullah Ibrahim, Klaus Konig, Trio ELF, Umberto Echo, Pascal Schumacher, Nubox… (A&N)
| Τρία Ελληνικά Κοντσέρτα για Σοπράνο Σαξόφωνο και Ορχήστρα Εγχόρδων *** |
|
Αν και έργα για σαξόφωνο γράφονταν απ’ τις αρχές του 20ού αιώνα, το όργανο δεν έχει ενταχθεί «επισήμως» στο λόγιο ανθολόγιο – προσεγγίζεται μάλλον ως ιδιοτυπία, ως «πείραμα». Υπό αυτό το πνεύμα, ο Στάθης Μαυρομμάτης και η Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα της Βουλγαρικής Ραδιοφωνίας αξιοποιούν το σονάρισμά του ως θεματικό επίκεντρο: μελωδικά στο «Κοντσέρτο Νο 2 (Ελληνικές Παραλλαγές)» του Ντίνου Κωνσταντινίδη και στο εξίσου ελληνόχρωμο και κάπως «αφηγηματικό» «Sax Concert Nr. 3 (The Greek)» του Δημήτρη Νικολάου, υπαινικτικά στο αφαιρετικό ρομαντικό τρίπρακτο του Ευάγγελου Κοκκόρη. (Lyra)
| αρχείο δισκοκριτικών |
|
|