|
|
 |
 | | Ennio Morricone Live 'n' Greek! | |
 | |
| | | Εν αρχή είναι η είδηση: ο Ennio Morricone live στις 28 και 29 Σεπτεμβρίου στο Ηρώδειο. Και ακολουθούν οι λεπτομέρειες: όπως και το καλοκαίρι του 2005, διευθύνοντας την εκπληκτική Συμφωνιέτα της Ρώμης (την ορχήστρα του), θα παρουσιάσει το γνωστό του συναυλιακό project «Musiche per il Cinema», που διαμορφώνεται ανάλογα με την περίσταση, αλλά μας παρέχει μια πληθώρα αριστουργηματικών στιγμών από ταινίες όπως οι «Αδιάφθοροι», «Κάποτε στην Αμερική», ο «Θρύλος του 1900», «Σινεμά ο Παράδεισος», «H2S» (ποιος, αλήθεια, την έχει δει;), η «Συμμορία των Σικελών», «Metti una sera a cena» (δεν θυμάμαι τον ελληνικό τίτλο - κι ούτε μ' ενδιαφέρει), «Μανταλένα», η «Εργατική τάξη πάει στον Παράδεισο», «Sostiene Pereira», «Casualties of War», η «Έρημος των Ταρτάρων», ο «Μάρκο Πόλο», η «Αποστολή» - ενώ υπάρχει πάντα στο επίκεντρο μια στάνταρ σουίτα για τη σύγχρονη μυθολογία στο σινεμά του Sergio Leone.
Φυσικά, το απόλυτο ενδιαφέρον είναι η πρώτη παγκόσμια παρουσίαση εδώ του «ελληνικού έργου» του Ennio Morricone. Είναι το «Sicilo e altri frammenti», μια εκτενής σύνθεση που προέκυψε με αφορμή την πρώτη του επίσκεψη εδώ, αλλά ως ιδέα και ως ήχος ενυπάρχει σε όλη τη μουσική του πορεία. Είναι ένα μουσικό διάστημα (5ης) που βρίσκεται ως καταγραφή στην επιτύμβια πλάκα του Σεικίλου (ποιος είν' αυτός;), κάπου στη Μικρά Ασία (μάλλον κάπου κοντά στα 'Αδανα), κι έχει επηρεάσει τα μάλα τη μουσική του Morricone. Έτσι, πάνω σ' αυτό ο Μαέστρος στήνει μια μεγαλειώδη -και πιθανώς οριακή- σύνθεση που θ' ακούσουμε για πρώτη φορά εδώ.
[Και αφού δώσαμε την είδηση λίαν λεπτομερώς, ας δώσουμε και μερικές άχρηστες γνώσεις. Ο Morricone έχει κι άλλες «ελληνικές» περιπτώσεις - πέραν της αβανγκάρντ ποίησης του Παναγούλη που έχουμε ήδη προαναφέρει. Είναι τα σάουντρακ για τις ταινίες «Le Casse» του Henri Verneuil και «La Faille» (Το «Λάθος» του Σαμαράκη). Ελληνικότατες ιστορίες - που τις έπαιζε η τηλεόραση μέχρι πρόσφατα...] |
| | Ήμουν την Πέμπτη 31/7 στο Κλειστό Γήπεδο Μπάσκετ του ΟΑΚΑ | |
| | | Μπορεί ο κόσμος να μη γέμισε το Κλειστό Γήπεδο Μπάσκετ του ΟΑΚΑ, οι αλαλαγμοί όμως που έβγαζε το κοινό έπειτα από κάθε νέο τραγούδι της Bjork (με αποκορύφωμα ένα εξαιρετικό «Army of me») έκαναν το χώρο ν' ασφυκτιά από ενθουσιασμό. Το ότι η Ισλανδή pop queen έχει πάντα κάτι καλό να πει είναι γεγονός. Πέρα όμως από τη βροχή των κομφετί και των λέιζερ που «έντυσαν» το πιο φαντασμαγορικό έως τώρα show της, πέρα από το άκρως θεατρικό της outfit, τις πολύχρωμες στολές και το μακιγιάζ της πολυμελούς μπάντας της, αυτό που διέκρινες τελικά ήταν η φωτιά που έκαιγε στο πρόσωπο και το σώμα τους καθώς αυτοσχεδίαζαν στους ήχους των ηλεκτρονικών beats. Με ή χωρίς ντεκόρ, η Bjork ξέρει να κάνει τη διαφορά... |
 αρχείο σχολίων (ανά εβδομάδα) |
|
|
|  Ίσως το άνοιγμα του μήνα (με U2 και δεν συμμαζεύεται) να μην έχει ανάλογη χλίδα στη συνέχεια, όμως βρίσκει κανείς μια νορμάλ -για τους καιρούς- ποιοτική παρουσία που είναι cool. Και όταν τα πράγματα είναι cool, βιώνονται καλύτερα... |
|
|