Ήμουν εκεί

Χριστούγεννα με θρησκευτική μουσική!

Από -

Χριστούγεννα με θρησκευτική μουσική!

 Ο Μάρκελλος Χρυσικόπουλος διευθύνει την Καμεράτα, τη Χορωδία του Δήμου Αθηναίων και 4 μονωδούς (Νταρνέλ, Αντωνέλου, Νέζη, Σταμπόγλης) στο ορατόριο «Μεσσίας» του Χαίντελ (Μέγαρο Μουσικής, 15/12). Φωτογραφία: Χάρης Ακριβιάδης
Ο Μάρκελλος Χρυσικόπουλος διευθύνει την Καμεράτα, τη Χορωδία του Δήμου Αθηναίων και 4 μονωδούς (Νταρνέλ, Αντωνέλου, Νέζη, Σταμπόγλης) στο ορατόριο «Μεσσίας» του Χαίντελ (Μέγαρο Μουσικής, 15/12). Φωτογραφία: Χάρης Ακριβιάδης

Πέρα από την πληθώρα χορευτικών παραστάσεων, τις φετινές Αθηναϊκές Χριστουγεννιάτικες εκδηλώσεις σημάδεψαν οι συναυλίες με έργα θρησκευτικής μουσικής. Σημάδι των δύσκολων καιρών ή απλή σύμπτωση; Σε δύο από αυτές, που φιλοξενήθηκαν στην ασφυκτικά γεμάτη «Αίθουσα Χρ. Λαμπράκης» του Μεγάρου Μουσικής, τον κεντρικό ρόλο είχε ο γνωστός τσεμπαλίστας Μάρκελλος Χρυσικόπουλος, υπό την ιδιότητα του αρχιμουσικού. Στις 15/12, διηύθυνε από φορητό εκκλησιαστικό όργανο την Καμεράτα στο πάντοτε δημοφιλές ορατόριο «Μεσσίας» του Χαίντελ. Μαζί τους συνέπραξαν 4 μονωδοί και η Χορωδία των Μουσικών Συνόλων του Δήμου Αθηναίων (διεύθυνση: Σταύρος Μπερής). Αξιοποιώντας τις κατακτήσεις της ιστορικής ερμηνευτικής (σβέλτες ταχύτητες, διαφάνεια ήχου των οργάνων εποχής), η ερμηνεία κύλησε ρευστά, αφήνοντας συνολικά θετικές εντυπώσεις. Δεν απογειώθηκε, πάντως, σε κανένα σημείο. Η μουσική διεύθυνση υπήρξε άνιση (πολύ γρήγορη ή εξαιρετικά αργή, ανάλογα με το περιεχόμενο των αποσπασμάτων της Καινής Διαθήκης κάθε μέρους), ενώ και δραματικά ήταν μάλλον αβαρής. Μάταια αναζητούσε κανείς την ανάδειξη της χαράς και της κυρίαρχης λυτρωτικής διάθεσης. Παρά το άρτιο παίξιμο των εγχόρδων της Καμεράτας, τα χάλκινα πνευστά ανταποκρίθηκαν οριακά στις δυσκολίες των καθοριστικών παρεμβάσεών τους. Από την ισορροπημένη διανομή ξεχώρισαν η υψίφωνος Φανή Αντωνέλου με καλαίσθητο, ευγενές τραγούδι και η μεσόφωνος Μαίρη-Έλεν Νέζη για τη μουσικότητά της. Ο τενόρος Τζέϊσον Νταρνέλ νοηματοδότησε άψογα τα ρετσιτατίβι, ενώ φωνητικά πιο αδρή και άνευρη υπήρξε η συμμετοχή του βαθύφωνου Χριστόφορου Σταμπόγλη. Τέλος, παρά την οπωσδήποτε αξιοπρεπή επίδοσή της, η Χορωδία του Δήμου Αθηναίων δεν διέθετε την αβίαστη δεξιοτεχνία και την κρυστάλλινη άρθρωση που θα δικαίωναν την απαιτητικότατη γραφή των πολλών χορωδιακών μερών. Στις 23/12, ο Χρυσικόπουλος διηύθυνε και τη Χριστουγεννιάτικη συναυλία της ΚΟΑ με έργα του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ και των γιών του. Αρχικά προσφέρθηκε μία μέτρια ανάγνωση του 1ου Βρανδεμβούργιου Κοντσέρτου του Γ.Σ. Μπαχ: η ορχήστρα άργησε να βρει τον βηματισμό της, μετά από ένα καταστροφικό -λόγω έλλειψης συντονισμού και ρυθμού, αλλά και άφθονων σολιστικών ολισθημάτων- εναρκτήριο μέρος. Αντίθετα, στα άλλα δύο έργα της βραδιάς, η Κρατική Ορχήστρα απέδειξε ότι μπορεί να αποδώσει πολύ καλά και στο ρεπερτόριο του μπαρόκ! Στον αρχιμουσικό πιστώνονται η σωστή αίσθηση του ύφους, οι ωραίες εναλλαγές σε τέμπι και δυναμικές, η ρυθμική ζωντάνια, η προσπάθεια για ανάδειξη των αποχρώσεων και της θεατρικότητας της γραφής του κάθε έργου. Σε αμφότερα, όμως, λιγότερη ικανοποίηση χάρισαν τα φωνητικά μέρη. Παρότι η υψίφωνος Ελπινίκη Ζερβού ανταποκρίθηκε με επάρκεια στη δεξιοτεχνική γραφή (με ζωηρές κολορατούρες!) του μοτέτου «Si nocte tenebrosa» του Γιόχαν Κρίστιαν Μπαχ, το ηχόχρωμα της φωνής της (αυτό μιας πικάντικης σουμπρέτας) δεν μπόρεσε να δικαιώσει την εκφραστικότητα της μουσικής. Στο έξοχο «Magnificat» του Καρλ Φίλιπ Εμμάνουελ Μπαχ, με το οποίο ολοκληρώθηκε το πρόγραμμα, ως προανάκρουσμα του εορτασμού των 300 χρόνων από τη γέννηση του συνθέτη, από το κουαρτέτο των μονωδών (Ζερβού, Μπάκα, Καβάγιας, Μαυρογένης) ξεχώρισε κυρίως η μεσόφωνος Θεοδώρα Μπάκα, με τραγούδι άφθαστης μουσικότητας και διακριτικού συναισθήματος. Την δύσκολη πολυφωνική γραφή έφερε σε πέρας, επαρκώς, η παιδική και νεανική Χορωδία «Rosarte» της Ρόζης Μαστροσάββα, αφήνοντας υποσχέσεις για το μέλλον.

 Ο αρχιμουσικός Γιώργος Πέτρου διευθύνει την Καμεράτα σε όργανα εποχής στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών.
Ο αρχιμουσικός Γιώργος Πέτρου διευθύνει την Καμεράτα σε όργανα εποχής στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών.

Όπως ήταν ίσως αναμενόμενο, τις υψηλότερες επιδόσεις πέτυχαν ο Γιώργος Πέτρου και η Καμεράτα στη συναυλία που έδωσαν, αποκλειστικά με έργα Μότσαρτ, στην κατάμεστη Κεντρική Σκηνή της Ωνασείου Στέγης (27/12). Αποκορύφωμα της υπήρξε μία από κάθε άποψη εκπληκτική εκτέλεση της Λειτουργίας σε ντο ελ. (ΚV 427). Ο αρχιμουσικός, αναδεικνύοντας την αρχιτεκτονική τελειότητα του ημιτελούς έργου, συγκέρασε επιτυχώς τη θρησκευτική μεγαλοπρέπεια με αφήγηση αμείωτης δραματουργικής έντασης. Στο συναρπαστικό ακρόαμα συνέβαλαν το άψογο ορχηστρικό παίξιμο σε όργανα εποχής (διάφανο από τα έγχορδα, αιθέρια ποιητικό από τα ξύλινα, λαμπερό και στιβαρό από τα χάλκινα πνευστά), το εστιασμένο, ευέλικτο τραγούδι της Χορωδίας του Δήμου Αθηναίων και μία εξαίρετη διανομή 4 εκλεκτών μονωδών. Την παράσταση έκλεψε η υψίφωνος Μυρσίνη Μαργαρίτη με τραγούδι ζηλευτής ευγένειας, δροσιάς και δεξιοτεχνίας. Η μεσόφωνος Μαίρη-‘Ελεν Νέζη υπήρξε ισόκυρη συμπαραστάτης, με φωνή θερμή, ομοιογενή σε όλη της την έκταση και στιλιζαρισμένη ερμηνεία. Παρά τη σύντομη συμμετοχή τους, ο τενόρος Χρήστος Κεχρής και ο μπάσος Πέτρος Μαγουλάς εντυπωσίασαν με υγιές τίμπρο και φωνητική καλλιέπεια. Την βραδιά άνοιξε μία διεγερτική ερμηνεία της περίφημης 41ης Συμφωνίας («του Διός»). Παρότι υφολογικά ενημερωμένη (σε ποιότητα ήχου, τέμπι, αισθητική και ακρίβεια), η ένταση, το σφρίγος και το περίγραμμά της δικαίωσαν ιδανικά το στίγμα του όψιμου Μότσαρτ που κοιτάει επέκεινα και αυτού ακόμη του αναδύοντος κλασικισμού! Ο Πέτρου διέπλασε ένα δραματικά ευθύβολο ωστικό παλμό, γεμάτο δύναμη και ρυθμό, κινητήριος μοχλός του οποίου ήσαν οι παρεμβάσεις στα τύμπανα του Δημήτρη Δεσύλλα! Συγκεφαλαιωτικά: μία ακόμη συναυλία ευρωπαϊκού επιπέδου που τιμά όλους ανεξαιρέτως τους συντελεστές της...

Δώσε το σχόλιο σου

* Όνομα   * e-mail    
Σχόλιο

Έχω διαβάσει και αποδέχομαι τις οδηγίες και τους όρους χρήσης  
Επιθυμώ να λάβω ενημέρωση με email σε περίπτωση απάντησης