Θέμα

10 ξεχωριστές στιγμές της Dee Dee Bridgewater

Από -

Η μεγάλη jazz τραγουδίστρια έρχεται για μια ακόμα φορά (Μέγαρο Μουσικής, 13/11) με καινούριο υλικό (τον δίσκο της Memphis... Yes I'm Ready) για να μας ταξιδέψει στη μαγεία της φωνής της και της μουσικής της.

 (c) Mark Higashino
(c) Mark Higashino

Το 1993 η γαλλική Polygram (η σημερινή Universal Music) κυκλοφόρησε έναν δίσκο που, αν δεν τάραξε τα νερά, τάραξε σίγουρα της καρδιές μας! Δηλαδή, όλοι εμείς που αγαπούσαμε και παρακολουθούσαμε την jazz, χαρήκαμε πολύ με τον δίσκο της Dee Dee Bridgewater που είχε τίτλο Keeping Tradition. Ήταν ένας δίσκος που είχε πολύ μεγάλη καλλιτεχνική επιτυχία και, ουσιαστικά, εκτόξευσε την καριέρα της.


Η καριέρα της Dee Dee είχε ξεκινήσει τουλάχιστον 20 (plus) χρόνια πιο πριν, όταν η Denise Eileen Garrett, παντρεμένη με τον τρομπετίστα Cecil Bridgewater, ξεχώριζε τραγουδώντας πλάι σε σημαντικούς τζάζμεν της εποχής και έχτιζε μια καλλιτεχνική πορεία που απλωνόταν από τη straight και modern jazz, έπιανε τη soul και το μουσικό θέατρο, πήγαινε ακόμα και στη disco - με σοβαρές βάσεις - και ξαναγυρνούσε στη jazz παράδοση. Ένα σημαντικό μέρος αυτής της καριέρας χτίστηκε στη Γαλλία - και πιο συγκεκριμένα στο Παρίσι - όπου η Dee Dee Bridgewater είχε την βάση της. Έτσι, το 1993, στα 43 της χρόνια, η Dee Dee είχε επιτέλους έναν δίσκο που αντικατόπτριζε πλήρως την καλλιτεχνική της αξία και ξεκινούσε μια πορεία που την πήγαινε στην κορυφή. Οι 10 δίσκοι που επιλέγουμε σκιαγραφούν αυτή την πορεία το μεγαλύτερο μέρος της οποίας εμείς οι Έλληνες τζαζόφιλοι έχουμε βιώσει και live.

Keeping Tradition (1993)

Το άλμπουμ αυτό έδινε την πιο ολοκληρωμένη καλλιτεχνικά εικόνα της Dee Dee Bridgewater στην μέχρι τότε 20χρονη πορεία της και, έκτοτε, θεωρείται κλασικό άλμπουμ για την vocal jazz. Η Dee Dee Bridgewater ζωγραφίζει αγγέλους με τη φωνή της σε ρεπερτόριο που είναι «στάνταρντ» αλλά και έτοιμο ν’ ανοίξει δρόμους γι αυτήν. Και για μας...

Love and Peace - A Tribute to Horace Silver (1995)

Αφιέρωμα σε έναν θρύλο της jazz – τον πιανίστα Horace Silver. Μέσα από τη μουσική του ξεπηδάει όλη η «soul» που μπορεί να διανοηθεί κανείς καθώς τα κομμάτια του έχουν κυριολεκτικά διαμορφώσει το mainstream της σύγχρονης jazz. Η Dee Dee τους δίνει σάρκα και οστά καθώς το τραγούδι της και ο τρόπος που προφέρει τις λέξεις περιγράφουν επακριβώς την έννοια «ψυχή» στη μουσική. Με αυτό το υλικό γνωρίσαμε για πρώτη φορά την Dee Dee live. Κάτι που δεν ξεπερνιέται.

Prelude to a Kiss: The Duke Ellington Album (1996)

Η βελούδινη φωνή της Dee Dee κυριαρχεί μέσα σε ένα υπέροχο ορχηστρικό πλαίσιο που καλύπτει ένα επιλεγμένο υλικό από το τεράστιο songbook του Duke. Η Hollywood Bowl Orchestra υπό την διεύθυνση του John Mauceri – με σπουδαίους συμμετέχοντες μουσικούς – είναι το βασικό μουσικό όχημα. Πολύ όμορφο άλμπουμ – και η Dee Dee κλείνει μ’ ένα ονειρικό «Come Sunday»...

Dear Ella (1997)

Είναι ένα από τα πιο όμορφα άλμπουμ της σύγχρονης τζαζ. Η Dee Dee στέκεται απέναντι σε ένα από τα ινδάλματά της – και μια από τις πιο προφανείς πηγές έμπνευσής της – με τρόπο που βγάζει ομορφιά από τα εντελώς κλασικά και πολυπαιγμένα κομμάτια που μας έκανε γνωστά η Ella Fitzgerald. Η ενορχηστρωτική προσέγγιση έχει γίνει με ιδιαίτερη φρεσκάδα και η Dee Dee φτιάχνει ένα πορτραίτο τόσο πλήρες που καλύτερο ούτε η ίδια η Ella δεν θα μπορούσε να δώσει για τον εαυτό της.

This Is New - Dee Dee Bridgewater Sings Kurt Weill (2002)

Ένα αφιέρωμα στον Kurt Weill όπου, κατά τη συνήθειά της, η Dee Dee Bridgewater δίνει στα τραγούδια ακόμα πιο νέες – ή και άλλες – διαστάσεις. Και ενώ μπορεί κανείς (ακροατής ή/και καλλιτέχνης) να επαναπαύεται στην αισθητική «τελειότητα» ενός άλμπουμ όπως το «Dear Ella», προκύπτει το «This Is New», με την ερμηνεία μιας εκπληκτικής τραγουδίστριας και, παράλληλα / ταυτόχρονα, σπουδαίας θεατρικής ηθοποιού. Μερικές φορές τα πράγματα είναι τόσο πολύ απλά που γίνονται συγκλονιστικά.

J’ai deux amours (2005)

Αφιέρωμα στην «πατρίδα» που την φιλοξένησε και που της έδωσε μια μεγάλη καριέρα. Μια ανθολογία κλασικών γαλλικών τραγουδιών που παίρνει άλλες διαστάσεις από την μοναδική ερμηνεία της Dee Dee, που δούλευε αυτό το εξαιρετικό project επί μια δεκαετία, μπαίνοντας άνετα (και με οδηγό την αγάπη, κυριολεκτικά ή μεταφορικά) σε μια τέχνη την ιδιαιτερότητα της οποίας, έτσι κι αλλιώς, βίωνε και που ένιωθε να αναπτύσσεται συνεχώς μέσα της. Τα chanson που όλοι μας έχουμε ακούσει, λίγο-πολύ, σε original εκτελέσεις εδώ γίνονται αριστουργήματα.

Red Earth: A Malian Journey (2007)

Η Dee Dee ψάχνει τις ρίζες της – και συνδιαλέγεται μ’ αυτές. Συνεργάζεται με κορυφαίους αφρικανούς μουσικούς και φτιάχνει μαζί τους την κοινή τους γλώσσα. Ξεκινάει με το «Afro Blue» του Mongo Santamaria – όπως έκανε και στο δισκογραφικό της ξεκίνημα, το 1974. Τραγουδάει το «Four Women» της Nina Simone και μοιράζεται τη ζωή των γυναικών της Δυτικής Αφρικής. Ακολουθεί τα «Footprints» του Wayne Shorter με τον δικό της τρόπο. Και δίνει ένα αριστουργηματικό άλμπουμ που, πάνω απ’ όλα, περιέχει πολιτισμό – δηλαδή πραγματική ζωή...

Eleanora Fagan (1915-1959) – To Billie with Love (2010)

Ενώ το ταλέντο της επιτρέπει να μιμηθεί τέλεια την Lady Day, η Dee Dee Bridgewater αφήνεται να παρασυρθεί από τα ίδια τα τραγούδια – και όχι από το image της Billie, το οποίο εξάλλου, παλιότερα, έχει «ενσαρκώσει» στη σκηνή. Έτσι, τα κλασικά τραγούδια του ρεπερτορίου της Billie Holiday που επιλέγει να τραγουδήσει εδώ η Dee Dee παίρνουν τις διαστάσεις που η ίδια και οι μουσικοί δίνουν – με καθαρά πρότυπα σύγχρονης τζαζ.

Dee Dee's Feathers (2015)

Αφιέρωμα στη μουσική - και τη ζωή - της Νέας Ορλεάνης (που συμπίπτει με τη δέκατη επέτειο της καταστροφής που έφερε ο τυφώνας Κατρίνα). Σε συνεργασία με τον ντόπιο τρομπετίστα Irving Mayfield και τη New Orleans Jazz Orchestra - και με guest παρουσίες καλλιτεχνών όπως ο Dr. John - η Dee Dee κάνει αυτό που κάνει πάντα: τιμά την παράδοσή, φέρνοντάς την όμως στο σήμερα.

Memphis… Yes, I’m ready (2017)

Επιτέλους, η Dee Dee με τη μουσική της γενέτειράς της! Blues και soul, jazz και soul, soul και rock. Κομμάτια που έχουν γράψει ιστορία – και έχουν γραφτεί στην ιστορία: “Yes, I’m Ready”, “Going Down Slow”, “Why?”, “The Thrill is Gone”, “Don’t Be Cruel”, “Hound Dog”, “Try a Little Tenderness”… Μια ολόκληρη ιστορία που η μεγάλη μας τραγουδίστρια την χειρίζεται με τον δικό της τρόπο: κρατώντας το αυθεντικό αίσθημα και groove, την ταξιδεύει μέσα της και μας την προσφέρει με μοναδική γεναιοδωρία. Αυτή είναι που θα μας δώσει και από τη σκηνή του Μεγάρου.

Αναλυτικές πληροφορίες από τον οδηγό μουσικής

Δώσε το σχόλιο σου

* Όνομα   * e-mail    
Σχόλιο

Έχω διαβάσει και αποδέχομαι τις οδηγίες και τους όρους χρήσης  
Επιθυμώ να λάβω ενημέρωση με email σε περίπτωση απάντησης