Κριτική

X-Men: Απόκαλιψ

Από -

Η έκτη ταινία των X-Men αποτελεί μια χαμηλή υπερηρωική πτήση μοιράζοντας αχρείαστα την πρωταγωνιστική πίτα σε πολλά μεταλλαγμένα κομμάτια κι έχοντας έναν τουλάχιστον απογοητευτικό Όσκαρ Άιζακ στο ρόλο του Απόκαλιψ...

Η έκτη ταινία με πρωταγωνιστές τους «X-Men» και η τρίτη από την επανεκκίνησή της με νέο καστ, το 2011, μας συστήνει τον Απόκαλιψ, τον πρώτο και ισχυρότερο των μεταλλαγμένων. Και αν δεν είχατε ακούσει το όνομά του τόσο καιρό είναι γιατί βρισκόταν θαμμένος για παραπάνω από πεντέμισι χιλιάδες χρόνια κάτω από τα ερείπια μιας αιγυπτιακής πυραμίδας. Ο Απόκαλιψ ξυπνά, λοιπόν, έπειτα από ένα τυχαίο γεγονός το 1983 και απογοητεύεται από την γκρίζα πραγματικότητα του Ψυχρού Πολέμου που αντικρίζει. Συγκεντρώνοντας δυνάμεις και τέσσερις μεταλλαγμένους Καβαλάρηδες-συνοδοιπόρους, ανάμεσά τους και τον γνωστό μας Μαγκνέτο, βάζει μπροστά το πανούργο σχέδιό του... Να καταστρέψει αυτόν τον κόσμο και να φτιάξει έναν άλλο που θα κατοικείται μόνον από ενάρετους.

Απέναντί του θα βρει τον Καθηγητή Χ, τη Μιστίκ και μια νέα γενιά μεταλλαγμένων που είναι αποφασισμένοι να αποτρέψουν τη συντέλεια του πλανήτη. Και ακριβώς πίσω από τη φράση «νέα γενιά μεταλλαγμένων» κρύβεται ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα του νέου «X-Men», αλλά και γενικότερα των υπερηρωικών ταινιών των καιρών μας. Έχοντας τη λογική του franchise, θυμίζουν όλο και περισσότερο δίωρο τηλεοπτικό επεισόδιο που πρέπει, εκτός από το να παρουσιάσει μια κάποια πλοκή, να τροφοδοτήσει και τις επερχόμενες ταινίες. Έτσι, το «Απόκαλιψ» μας παρουσιάζει μια σειρά από νέους χαρακτήρες, όπως τους Τζιν Γκρέι, Σκοτ Σάμερς, Ναϊτκρόλερ και μερικά ακόμα ταλέντα από τα... τσικό των μεταλλαγμένων.

Αυτό που καταφέρνουν οι ατελείωτες επί της οθόνης συστάσεις είναι να ξεχειλώσουν την ιστορία, η οποία έχει ούτως ή άλλως αρκετές αδυναμίες – όπως την ασθενική και αξιολύπητη παρουσία του Καθηγητή Χ. Τελικά αυτό που καταφέρνουν οι πάμπολλες υποπλοκές είναι να εξουδετερώσουν το μεγάλο ατού της παραγωγής, δηλαδή το ασυναγώνιστο πρωταγωνιστικό δίδυμο Τζένιφερ Λόρενς - Μάικλ Φασμπέντερ (εν απουσία επί της ουσίας του Χιου Τζάκμαν), των οποίων οι ρόλοι δεν ξύνουν ποτέ την επιφάνεια. Επιπλέον, το comic relief της αχρείαστα βαρύγδουπης αφήγησης είναι και πάλι μια σεκάνς με τον Κουίκσιλβερ, κοπιαρισμένη από την ακριβώς προηγούμενη ταινία της σειράς!

Ακόμη και ο υπερ-κακός Απόκαλιψ είναι ένας από τους χειρότερους της υπερηρωικής ιστορίας θυμίζοντας κιτς αιγυπτιακή φιγούρα ενώ ο Όσκαρ Άιζακ πιάνει ερμηνευτικό χαμηλό καριέρας. Συμπληρώστε σε όλα τα παραπάνω την ξεπερασμένη σκηνοθετική προσέγγιση του Μπράιαν Σίνγκερ, ο οποίος επιμένει στην υπερκατανάλωση «πλαστικών» CGI εφέ. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι οι καλύτερες στιγμές του reboot των «Χ-Men», που ξεκίνησε το 2011 με την «Πρώτη Γενιά», είναι όταν η μεταλλαγμένη πλοκή προσγειώθηκε στην πραγματικότητα των ’60s, ’70s και ’80s. Back to reality, λοιπόν...

ΗΠΑ. 2016. Διάρκεια: 90΄. Διανομή: ODEON.

Δώσε το σχόλιο σου

* Όνομα   * e-mail    
Σχόλιο

Έχω διαβάσει και αποδέχομαι τις οδηγίες και τους όρους χρήσης  
Επιθυμώ να λάβω ενημέρωση με email σε περίπτωση απάντησης

  • Νικ Μπουν. πριν από 2 χρόνια

    Ειδα την ταινια χθες.
    Βασικα ειναι προφανές οτι ο κος Αντιοχος δεν ειναι '' φαν '' των κομικς.
    Αλλιως θα γνωριζε οτι ετσι Πρέπει να ειναι μια ταινια κομικ.
    Το μονο στο οποιο θα συμφωνησω ειναι οτι η σκηνη του '' Quicksilver '' εινια οντως σαν '' αντιγραφο '' εκεινης απο την προηγούμενη ταινια.
    Η τελική σκηνη οπου ξυπνα η '' Δυναμη του Φοινικα '' της αγαπημένης '' Τζην Γκρέυ '' ειναι οτι τελειωτερο ειδα τα τελευταια μερικα χρονια !!

    Η αποψη μου ειναι :

    Οι αληθινοι '' φανς '' Πρέπει να δουν το '' X Men : Apocalypse '' !!

  • Ανδρέας πριν από 2 χρόνια

    Εξαιρετική! Από τις καλύτερες της σειράς. Απορώ με τους κριτικούς...